Η μαγεία του να έχεις ιστολόγιο και να ακολουθείς αυτά των φίλων σου, είναι ότι σου δίνεται η ευκαιρία να ανακαλύψεις νέα πράγματα, που διαφορετικά, ίσως να μη βρίσκονταν ποτέ στον δρόμο σου. Κάποια στιγμή, διαβάζοντας ένα μπλογκ, το οποίο δυστυχώς δεν θυμάμαι τώρα, «έπεσα» επάνω σε αυτό το βιβλίο που παρουσιάζω σήμερα με τη συγκεκριμένη ανάρτηση. Μόλις είδα την περιγραφή, ότι έχει σχέση με ιστορία, πολιτική και μάλιστα σύγχρονη, της γενιάς μας και λίγο πιο πίσω, πήγα κατευθείαν να το παραγγείλω.
     Ο τίτλος του μου κινούσε πολύ τη περιέργεια, όπως επίσης και το εξώφυλλό του. Και δεν έπεσα έξω. Η «Θάλασσα στο χιόνι» της Ελεθερίας Κυρίμη είναι ένα μικρό μυθιστόρημα που παρουσιάζει την πραγματικότητα του «Μακεδονικού Ζητήματος» μέσα από όσα βιώνουμε σήμερα για το θέμα αυτό και μέσα από μαρτυρίες ηλικιωμένων ανθρώπων, που έζησαν τα πράγματα όπως ήταν στην αρχή του ζητήματος.
     Τα «θύματα» του θέματος αυτού είναι εκείνοι που είναι στη «πηγή» του. Άνθρωποι που έχουν αναγκαστεί να απαρνηθούν γλωσσικό ιδίωμα και πραγματική ιστορία. Άνθρωποι που ζουν με το αίσθημα του φόβου και που έχουν ματώσει ανεπανόρθωτα.
     Οι πολιτικές που ακολουθεί μια χώρα, μπορούν να επηρεάσουν υπερβολικά τους πολίτες της και τις ζωές τους. Οι ακραίες πολιτικές σπέρνουν το φόβο και οδηγούν σε εμφυλίους, κάτι το οποίο στη χώρα μας ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει και όπως λένε «το έχουμε στο αίμα μας», που δε με κάνει καθόλου υπερήφανη. Όταν υπάρχει αληθινή γνώση, κι όχι τα δήθεν πατριωτικά κουραφέξαλα που αραδιάζουν δήθεν διανοούμενοι, όταν είμαστε πιο ανοιχτόμυαλοι, τα θέματα λύνονται πιο εύκολα, χωρίς απώλειες και μίση.