Anne with an E

Μια από τις αγαπημένες μου σειρές είναι και το «Anne with an E» από το βιβλίο Anne of Green Gables» ή «η Άννα της Χαράς» της συγγραφέα Λούσι Μοντ Μοντγκόμερι με καταγωγή από τον Καναδά. 
Η δραματική αυτή σειρά είναι παραγωγή του Netflix και αφορά ένα ορφανό κορίτσι με κόκκινα μαλλιά και φακίδες, χαρακτηριστικά που το κάνουν να νομίζει πως είναι ιδιαίτερα άσχημο. Έχοντας ζήσει διάφορες περιπέτειες κατά τη διαμονή της στο ορφανοτροφείο ( κατά τη διάρκεια του έργου έχουμε τη δυνατότητα να δούμε μερικές από αυτές), η μικρούλα Άννα έχει τη τύχη να υιοθετηθεί κατά λάθος από μια απροσδόκητη οικογένεια.
Το πανέξυπνο μικρό κορίτσι έχει την ευκαιρία επιτέλους να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. οι περιπέτειες και οι δυσκολίες όμως δε λείπουν, ειδικά στην αρχή που η μικρή κοινωνία δυσκολεύεται να δεχτεί ένα ορφανό παιδί. Τελικά, η μικρή Άννα καταφέρνει να κερδίσει την αγάπη όλων και να τους οδηγήσει σε όμορφες και μοναδικές περιπέτειες.

Τόνος ή υποτόνος;

Από την ηλικία των 18 ετών βάφω ανελλιπώς τα μαλλιά μου. Για πρώτη φορά τώρα στην εγκυμοσύνη δε τα έβαψα για 10 μήνες, όπως δεν έβαψα και τα νύχια μου. Τώρα που ήρθε η ώρα να τα ξαναβάψω ( αφού δε θηλάζω), σκέφτηκα να ψάξω πιο διεξοδικά για το χρώμα που πραγματικά μου ταιριάζει για τα μαλλιά μου.

Κάπως έτσι ανακάλυψα ότι για να είναι σίγουρος κανείς για τα χρώματα που γενικά του ταιριάζουν, είτε πρόκειται για ρούχα, χρυσαφικά, μακιγιάζ, χρώμα μαλλιών κλπ, θα πρέπει να λάβει υπόψιν του τον υποτόνο της επιδερμίδας του κι όχι απλά τον τόνο του.

Τι εννοούμε όταν μιλάμε για τόνο και υποτόνο επιδερμίδας;
Ο τόνος της επιδερμίδας μας είναι αυτό που λέμε ανοιχτόχρωμη, σκουρόχρωμη, μεσαία επιδερμίδα. 
Ο υποτόνος της επιδερμίδας όμως είναι κάτι τελείως διαφορετικό, βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της επιδερμίδας μας και διακρίνεται σε ψυχρό, θερμό και ουδέτερο.


Ο ψυχρός υποτόνος έχει τη τάση να φαίνεται περισσότερο ροζ, ενώ ο θερμός θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάπως κιτρινίζει. Πώς μπορούμε πραγματικά να βρούμε τον υποτόνο στον οποίο ανήκουμε;

Αρχικά, ας ρίξουμε μια ματιά στις φλέβες μας στον καρπό μας. Τι χρώμα έχουν; Οι φλέβες κανονικά έχουν χρώμα μπλε. Αυτό το χρώμα βλέπουμε ξεκάθαρα αν έχουμε ψυχρό υποτόνο επιδερμίδας. Αν όμως ο υποτόνος μας είναι θερμός, τότε οι φλέβες μας μας φαίνονται πράσινες (μπλε+κίτρινο=πράσινο). Αν δε μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα το χρώμα που έχουν οι φλέβες μας, τότε έχουμε ουδέτερο υποτόνο.

Άλλος τρόπος για να βρούμε τον υποτόνο της επιδερμίδας μας είναι να δοκιμάσουμε ένα ασημένιο κι ένα χρυσό κόσμημα. Αν μας ταιριάζει καλυτερα το ασημένιο, τότε ο υποτόνος μας είναι ψυχρός. Αν το χρυσό δείχνει καλύτερο πάνω μας, τότε ανήκουμε στη κατηγορία του θερμού υποτόνου. Στην αντίστοιχη του ουδέτερου ανήκουμε αν μας πηγαίνουν και τα δύο.


Επίσης, θα μπορούσαμε να δοκιμάσουμε ένα μπλε κι ένα πορτοκαλί μπλουζάκι. Αν το μπλε μας ταιριάζει καλύτερα, ο υποτόνος μας είναι ψυχρός, διαφορετικά, είναι θερμός.

Όμως, ο πιο αξιόπιστος τρόπος για να βρει κανείς τον υποτόνο της επιδερμίδας του είναι να λάβει υπόψη του τις επιπτώσεις που έχει ο ήλιος πάνω του. Για παράδειγμα, αν μαυρίζει εύκολα, ο υποτόνος είναι θερμός. Αν καιγεται, χωρίς να μαυρίζει είναι ψυχρός. Αν ομως καίγεται και στη συνέχεια μαυρίζει, τότε ο υποτόνος της επιδερμίδας είναι ουδέτερος.

Οι ουδέτεροι υποτόνοι είναι συνήθως ανοιχτόχρωμοι κι έχουν στοιχεία και από τις δύο κατηγορίες υποτόνων με κάποιες όμως εξαιρέσεις.Τους ταιριάζουν σχεδόν όλα τα χρώματα, αλλά όχι κι ακριβώς όλα. Για παράδειγμα, δε τους ταιριάζουν τα πολύ κίτρινα και πορτοκαλί.


Θα πρέπει να διευκρινήσουμε ότι ο υποτόνος της επιδερμίδας είναι ανεξάρτητος από τον τόνο της. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να είμαι σκουρόχρωμη στην επιφάνεια της επιδερμίδας μου, αλλά κάτω από αυτή ο υποτόνος να είναι ψυχρός. 

Εν κατακλείδι, σε επιδερμίδες με ψυχρούς υποτόνους ταιριάζουν οι έντονες αποχρώσεις, το μπλε, το ροζ και το λευκό. Στις θερμές επιδερμίδες ταιριάζουν τα γήινα χρώματα, τα χάλκινα και τα εκρού. 

Για τον ερχομό του μωρού

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου ασχολήθηκα με διάφορα πράγματα. Τα περισσότερα από αυτά είχαν να κάνουν με την ενημέρωση και τις προετοιμασίες για το μωρό και τον ερχομό του.
Το πιο πρόσφατο δημιούργημα μου είναι αυτό το  απλικέ κουκλάκι που έπλεξα με τα χεράκια μου και τοποθέτησα πάνω στη συρταριέρα της.
Παρακάτω βλέπετε το εξώφυλλο από το χειροποίητο λεύκωμα που κατασκεύασα για τη μικρή μου νεράιδα. Αφορά όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου ανά τρίμηνο, τις αντιδράσεις των θείων και των παππούδων της μικρής, τις προετοιμασίες και τα γεγονότα που συνέβησαν στον κόσμο κατά την εγκυμοσύνη.
Επιπλέον, περιλαμβάνει σελίδες για το πρώτο έτος ζωής της, οι οποίες φυσικά θα συμπληρωθούν συν τω χρόνω. Το λεύκωμα που της έφτιαξα περιέχει αυτοκόλλητα τρισδιάστατα και μη. 
Οφείλω να ομολογήσω ότι η ενασχόληση με το συγκεκριμένο λεύκωμα μου άρεσε πάρα πολύ και με κρατούσε απασχολημένη για μεγάλο διάστημα της εγκυμοσύνης. Φυσικά αυτό δε συνέβαινε κάθε μέρα, αλλά κάθε φορά που είχα το κέφι να ασχοληθώ, το έκανα.
Πριν 2 χρόνια που θελήσαμε να βάψουμε το σπίτι, αποφασίσαμε να βάψουμε το δωμάτιο που προοριζόταν για το μωρό μας γαλάζιο και ροζ. Τότε ήταν που είχα αγοράσει αυτά τα δύο φωτιστικά, τα οποία τελικά δε μας βόλεψαν καθόλου για το σκοπό που προορίζονταν, αφού  αλλοίωναν υπερβολικά το φως της λάμπας.
Ψάχνοντας, λοιπόν, στο διαδίκτυο βρήκα τη καταπληκτική, όπως αποδείχθηκε, ιδέα να φτιάξω τη παρακάτω χειροτεχνία και να διακοσμήσω το τοίχο του δωματίου του μωρού. Με χαρτόνι, νήμα, εκείνα τα καλαμάκια χειροτεχνίας και λίγη κόλλα, δημιούργησα αυτές τις φατσούλες, τις οποίες έπειτα κρεμάσαμε εύκολα στο ταβάνι.
Ελπίζω να σας άρεσαν οι δημιουργίες μου!
Σας ευχαριστώ για τα σχόλια σας!

Σκέψεις και Εικόνες – Αύγουστος Σεπτέμβρης!

Η φίλη μου Μαρία Νικολάου mia-matia-ston-ilio.blogspot.com , μας παρότρυνε να κάνουμε ανάρτηση με σκέψεις και εικόνες από το καλοκαίρι που πέρασε και τον Σεπτέμβρη που ήρθε. Μου άρεσε αυτή η ιδέα και είναι κάτι που επιχειρώ για πρώτη φορά. 
Ας αρχίσουμε λοιπον!
Καλοκαιρι σημαίνει ατελείωτες ώρες στη θάλασσα, βόλτες στο λιμάνι, τη μαρίνα τρώγοντας παγωτό ή καλαμποκι, ακόμη και ξηρούς καρπούς. Παίρνοντας έτσι μια δόση δροσιάς, κάνοντας ένα διάλειμμα από τη ζέστη του καλοκαιριού.
Και φθάνει ο Σεπτέμβρης, ο μήνας που αρχίζουν τα σχολεία. Οι παραλιες αδειάζουν από τις παιδικές φωνές και παρουσίες.

Η φθινοπωρινή όψη άρχισε να κάνει την εμφάνιση της δειλά δειλά.

Το άνετο παγκάκι με το τραπεζάκι, που πριν λίγο ήταν συνέχεια γεματο με ανθρώπους και γελια, απέμεινε μοναχό κάτω από τον πλάτανο.
Μόνο το πεύκο φαίνεται να μη πτοειταπ διόλου απο την αλλαγή. Τι το νοιάζει αλλωστε;! Είναι απλα ικανοποιημένο που βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα.

Η ομορφιά των λουλουδιών που στέκουν αγέρωχα στο λιμανάκι θυμίζει ότι μέρος του καλοκαιριού είναι ακόμη εκει.

Ανθισμένα λουλούδια εδώ κι εκεί.

Όμως, έφτασαν οι φτερωτοί φίλοι που θα παραμείνουν κοντά μας όλο το χειμώνα.

Τα παγκακια άδεια, κρατούν συντροφιά στην αγαπημένη θάλασσα. Ακόμη κι όταν εκείνη αγριεύει, αυτά θα παραμένουν εκεί να τη συντροφευσυν.

Καλό Φθινόπωρο!

Γεννήσαμε!

Στις 30 Αυγούστου 2018 ήρθε στο κόσμο η μικρή μου.
Ένας μικρός άγγελος μπήκε στη ζωή μας και την αναστάτωσε με την καλή έννοια.
Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. 
Ευτυχία, χαρά, άγχος, ανησυχία για τη σωστή φροντίδα της μικρής ψυχούλας.
Η εμπειρία της γέννας ήταν σοκαριστική, παρόλο που ο γιατρός αποδείχθηκε θαυμάσιος!
Μια εβδομάδα έχει περάσει και ακόμη νιώθω πως δεν έχω συνέλθει. Νυστάζω διαρκώς και είμαι εξαιρετικά ευσυγκίνητη.  Ελπίζω να συνέλθω σύντομα και να μπορώ να χαρώ περισσότερο το μωράκι μου και την οικογένεια μου.

Η αγάπη μου για το πλέξιμο

Πριν από 7 χρόνια περίπου θέλησα να μάθω να πλέκω με βελόνες και βελονάκι και τα κατάφερα μέσα από βίντεο εκμάθησης που έβρισκα στο youtube και κάποια βιβλία και περιοδικά. Απο τότε άρχισα κι εγώ να πλέκω διάφορα πράγματα, ακόμη και να δημιουργώ τα δικά μου βίντεο εκμάθησης. Μαζί με τη δημιουργία αυτού του ιστολόγιου, αποφάσισα να ανεβάσω ξανά τα βίντεο που είχα δημιουργήσει στο παρελθόν, έτσι για να υπάρχουν.
Σε αυτή την ανάρτηση παραθέτω ένα από αυτά, που αφορά το πλέξιμο μιας κουβερτούλας, που με συντροφεύει τις χειμωνιάτικες μέρες, όταν κάθομαι στον καναπέ.
Το πλέξιμο είναι για μένα ένα ευχάριστο, αγχολυτικό και δημιουργικό χόμπυ. Ειδικά από την ώρα που σταμάτησα το κάπνισμα, το πλέξιμο αποδείχθηκε ένας θαυμάσιος τρόπος να απασχολώ τα χέρια μου, αποφεύγοντας κυρίως να μασουλάω.
Μεταξύ του πλεξίματος με βελόνες και του αντίστοιχου με βελονάκι, θα έλεγα ότι προτιμώ το δεύτερο, γιατί μου επιτρέπει να δημιουργώ κάτι γρήγορα και να βλέπω το αποτέλεσμά του σύντομα.
Τα πράγματα που μου αρέσει κυρίως να πλέκω είναι μαξιλαράκια – μαξιλάρες, τερλικάκια, καλαθάκια, κουβερτούλες, κασκόλ, χριστουγεννιάτικα είδη κ.α. 
Παρακάτω, σας δίνω μια γεύση από τις δημιουργίες μου:

Ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Sims Freeplay


Οι περισσότεροι από εσάς θα γνωρίζετε αυτό το εξαιρετικό παιχνίδι που ονομάζεται «Sims», ένα από τα πρώτα κλασικά παιχνίδια προσομοίωσης που έχουν υπάρξει. Το «Sims freeplay»είναι το αντίστοιχο για κινητά και είναι θαυμάσιο. Προσωπικά, παίζω αυτό το παιχνίδι πάρα πολύ καιρό, με ελάχιστα διαλείμματα.

Στο «Sims freeplay» μπορείς να δημιουργήσεις ολόκληρες πόλεις ή μεγάλες γειτονιές, να ολοκληρώνεις διάφορες αποστολές και κάθε ήρωας να ξεκινά το δικό του μοναδικό χόμπυ. Κάθε ήρωας μπορεί να εργάζεται σε διαφορετική δουλειά, να παίρνει προαγωγή και σε κάποιες δουλειές σου δίνει τη δυνατότητα να συμμετέχεις ενεργά, αναβαθμίζοντας τόσο τον παίχτη σου, όσο και το επίπεδο της συγκεκριμένης εργασίας.

Σε αντίθεση με το κλασικό «sims», στο «sims freeplay» δε χρειάζεται να τους ταΐζεις συχνά και να κάνεις διάφορα ώστε να τους κρατάς ευτυχισμένους σε καθημερινή βάση. Έτσι, έχεις τη δυνατότητα να ασχοληθείς με ένα σωρό άλλα ενδιαφέροντα πράγματα και να οδηγηθείς σε νέες συναρπαστικές ανακαλύψεις. 

Άνετα θα μπορούσα να ισχυριστώ πως αυτό είναι μακράν το αγαπημένο μου παιχνίδι. 
Ποιο είναι το δικό σας;

Το σόι σου – Σειρά

Το να βρεις ελληνική σειρά που να αξίζει, να σου κεντρίζει το ενδιαφέρον και να σε διασκεδάζει είναι εξαιρετικά σπάνιο στις μέρες μας. Ακομη περισσότερο το να διασκεδάζει και την υπόλοιπη οικογένεια. 


«Το σόι σου» είναι μια ελληνική σειρά που φαίνεται να έχει μαγέψει το ελληνικό κοινό, αφού φέτος θα συνεχίσει να βγάζει νέα επεισόδια για πέμπτη συνεχή χρονιά. Το καλό με τα επεισόδια της σειράς αυτής είναι πως είναι αυτοτελή, με αποτέλεσμα το σήριαλ να μη «κάνει κοιλιά», όπως συμβαίνει συνήθως με τις μακροχρόνιες σειρές. 

Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο το «σόι σου» έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία είναι γιατί οι ηθοποιοί δεν έχουν αλλάξει καθόλου από τότε που πρωτοάρχισε να προβάλλεται στην ελληνική τηλεόραση. Φυσικά, όλοι οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί.

Το θέμα της σειράς αφορά την ελληνική οικογένεια και τις στενές σχέσεις που έχουν τα μέλη μεταξύ τους, ανεξαρτήτως κοινωνικού στάτους. Η οικογένεια της κοπέλας είναι απλοί ανθρωποι κι αγαπημένοι. Ο γαμπρός προέρχεται από οικογένεια γιατρων, ανθρώπους της υψηλής κοινωνίας. Σε ένα επεισόδιο παρακολουθούμε όσα διαδραματίζονται στη μία οικογένεια και στο επόμενο όσα γίνονται στην άλλη στο κυριακάτικο τους τραπέζι.


Η Εγκυμοσύνη μου

   Το 2018 έμελλε να είναι μια μοναδική χρονιά για μένα και τον σύζυγό μου, αφού όχι μόνο κλείνουμε 10 έτη που είμαστε μαζί, αλλά περιμένουμε και το πρώτο μας παιδάκι. 
   Σε αυτή τη σχέση, έχει παρατηρηθεί ότι κάθε 5τία συμβαίνει και κάτι κομβικό στη ζωή μας. Στα 5 χρόνια δεσμού, για παράδειγμα, κάναμε πολιτικό γάμο.
   Φέτος, λοιπόν, ζούμε αυτή τη μοναδική εμπειρία της εγκυμοσύνης, με τα πάνω της και τα κάτω της (ναι μάλιστα, τα τελευταία δεν έλειψαν). 
   Η εγκυμοσύνη μου θα μπορούσα να πω ότι είναι φυσιολογική και με αρκετά συμπτώματα, που μερικές φορές διήρκεσαν παραπάνω από το συνηθισμένο. Το παιχνίδι των ορμονών είναι πραγματικά τρελό, έχω γίνει εξαιρετικά ευσυγκίνητη, αλλά αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως δεν είμαι καθόλου ευέξαπτη. 
   Μεγάλη έκπληξη μου προκάλεσε η έντονη επιθυμία μου για ντομάτα, παγωτά και φρούτα, αλλά και η απέχθεια που είχα αρχικά για την αγαπημένη μου σοκολατένια γεύση και το άρωμα του καφέ. 
   Ο 7ος μήνας κύησης ήταν ο αγαπημένος μου, αφού δεν είχα ούτε μια φορά ναυτίες κι εμετούς, τα οποία επέστρεψαν σε μικρό βαθμό τον 8ο μήνα. Τον 9ο μηνα, οι ναυτίες έχουν δώσει τη θέση τους στις καούρες και στη δυσκολία κινήσεων. 

Μέχρι το τέλος του 8ου μηνα, τα περισσότερα πράγματα για τον ερχομό του μωρού ήταν ήδη έτοιμα. Έτσι, πλέον το μόνο που κάνω είναι να περιμένω να πάρω στην αγκαλιά μου τη μικρή μου νεράιδα. Κάνω υπομονή, αφού σε μια – δυο εβδομάδες, το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα.
   
   

Συνταγή για πίτσα

Είτε περιμένεις επίσκεψη από μερικούς φίλους, συγγενείς είτε απλά θέλεις να ετοιμάσεις κάτι σύντομο, εύκολο, νόστιμο, αλλά και υγιεινό για την οικογένεια, αυτή η συνταγή πίτσας θα αποδειχθεί η τέλεια λύση.

Τα υλικά που χρειάζονται για τη συνταγη αυτή είναι ελάχιστα και συνήθως όλοι τα διαθέτουμε στο ντουλάπι μας. Η παρασκευή της ζύμης μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως πανεύκολη.

Τα υλικά που θα χρειαστείς ειναι:

Για τη ζύμη
  • Αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού νερό
  • 1 φακελάκι ξηρή μαγιά
  • Μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι
  • 1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
  • Λίγο σπορέλαιο

Τα υλικά που δεν έχουν να κάνουν με τη ζυμη, εξαρτώνται από τις προτιμήσεις του καθενός. 
Ως βάση μπορείς να χρησιμοποιήσεις κέτσαπ ανακατεμένη με ρίγανη ή τοματοπολτό ανακατεμένο με ρίγανη.

Παρασκευή ζύμης:

Σε ένα μπολ βάζουμε το νερό, το αλάτι, τη ζάχαρη και το σπορέλαιο κι ανακατεύουμε λίγο με σύρμα. Προσθέτουμε τη μαγιά κι ανακατεύουμε ξανά. Σιγά σιγά, προσθέτουμε αλεύρι (όσο πάρει) και ζυμώνουμε, έχοντας πρώτα φορέσει γάντια μιας χρήσης. Η ζύμη είναι έτοιμη όταν θα ξεκολλάει από τα χέρια και το μπολ. Μέχρι να συμβεί αυτό, εξακολουθούμε να προσθέτουμε αλεύρι. Αφηνουμε τη ζύμη να «ξεκουραστεί», «φουσκώσει» για μισή ώρα περίπου. Απλώνουμε τη ζύμη σε λαδόκολλα με τα δάχτυλα ή με έναν χοντρό πλάστη μικρό ή μεγάλο. Μπορούμε να κάνουμε τη ζύμη όσο λεπτή ή όσο αφράτη θέλουμε.

Προσθέτουμε τη βάση τομάτας και ρίγανης κι έπειτα τα υπόλοιπα υλικά της αρεσκείας μας.

Προσωπικά, προτιμώ να βάζω τριμμένο τυρί αντί για ολόκληρες φέτες, ώστε να «αναπνέει» στο ψήσιμο και να γίνεται ομοιόμορφα. Ακόμη και τις φέτες πάριζα ή γαλοπούλα, ανάλογα με το τι έχω κάθε φορά, τις κόβω σε μεγάλα κομμάτια για να ψηνεται ομοιόμορφα επίσης.

Ψήνουμε στους 180 βαθμούς και καλή μας όρεξη!