Πρόσφατα άρχισα πάλι να ασχολούμαι με το κανάλι που είχα δημιουργήσει πριν κάμποσα χρόνια, αλλάζοντας τη θεματολογία που είχα τότε. Τα περισσότερα βίντεο που είχα δημιουργήσει τότε παραμένουν στο κανάλι, έχοντας μάλιστα δική τους ξεχωριστή playlist – λίστα. Τα βίντεο εκείνα έχουν να κάνουν με το πλέξιμο με βελονάκι, ένα αγαπημένο μου χόμπυ, που έχω αφήσει όμως εδώ και κάμποσο καιρό. Αφήνω την playlist εδώ:
Ξεκίνησα να ανεβάζω εντατικά βίντεο τον περασμένο Γενάρη. Η νέα θεματολογία από τότε και στο εξής αφορά βίντεο σχετικά με το παιδί και τον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής. Ας δούμε μια ακόμη playlist, αυτή τη φορά σχετικά με το slow living, έναν τρόπο ζωής πιο ουσιαστικό κατά τη διάρκεια του οποίου απολαμβάνουμε όμορφες στιγμές στη φύση ή την θαλπωρή του σπιτιού με ή χωρίς την οικογένεια:
Αναφορικά με το παιδί, όντας οπαδός της μεθόδου μοντεσσόρι και της θετικής διαπαιδαγώγησης, δεν θα μπορούσαν να λείπουν από το κανάλι μου σχετικά θέματα που μπορείτε να βρείτε στις δύο παρακάτω playlists:
Πριν ένα μήνα δημιούργησα μια ενότητα ξεχωριστή, το Κυριακάτικο καφέ μαζί μου, όπου αναλύω κάποιο θέμα, χρωματίζοντας αντιστρές:
Οργάνωση σπιτιού και μερικά βλογκς:
Επίσης, στο κανάλι θα βρείτε hauls, asmr, ακόμη και unboxing:
Η αγάπη μου για το αβοκάντο ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο περίπου, όταν πήρα την απόφαση να το δοκιμάσω, ακούγοντας τόσα πολλά για τα οφέλη του. Η αλήθεια είναι όμως ότι δεν μου γέμιζε ιδιαίτερα το μάτι. Δοκιμάζοντας το, μετάνιωσα για ένα και μόνο πράγμα… που δεν το είχα δοκιμάσει νωρίτερα.
Η γεύση του βουτυρένια και ουδέτερη, ιδιότητες που το κάνουν κατάλληλο για γλυκές και αλμυρές συνταγές και προτιμήσεις. Πρόσφατα, το δοκίμασα στο σάντουιτς μου με γαλοπούλα και τυρί του τοστ. Μοναδικός συνδυασμός που λάτρεψα αμέσως.
Τα οφέλη από την κατανάλωση του εξωτικού αυτού φρούτου είναι πολλά και μοναδικά. Εκτός του ότι έχει την ιδιότητα να φρεσκάρει την αναπνοή, χάρη στα αντιβακτηριακά και αντιοξειδωτικά φλαβονοειδή, μπορεί ακόμη και να μειώσει την κακή χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, αυξάνοντας ταυτόχρονα την καλή χοληστερόλη. Αυτά είναι μερικά μόνο από τα οφέλη του.
Ας περάσουμε τώρα στο αβοκάντο που πήρα να φυτέψω εγώ. Το να φυτέψει κανείς αβοκάντο είναι εύκολο, αλλά και χρονοβόρο, οπότε χρειάζεται να έχει κανείς υπομονή. Αρκεί να κρατήσουμε τον πυρήνα του αβοκάντο και να τοποθετήσουμε τέσσερις οδοντογλυφίδες στα πλαϊνά του με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορούμε να τον στηρίξουμε μέσα σε ένα βαζάκι ή ποτήρι, ώστε όταν το γεμίσουμε με νερό, να ακουμπά στο νερό μόνο το κάτω-πίσω μέρος του πυρήνα. Μετά από έναν μήνα περίπου, ο πυρήνας θα αρχίσει να «σκάει», δηλαδή να ανοίγει επάνω και να βγαίνει σιγά σιγά ο βλαστός.
Όσο παραμένει ο πυρήνας στο βαζάκι, φροντίζουμε ώστε το κάτω μέρος του πυρήνα να ακουμπά πάντα στο νερό. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να συμπληρώνουμε νερό όποτε χρειάζεται, χωρίς να το αλλάζουμε. Μετά από δύο μήνες περίπου, θα έχει γίνει όπως στην φωτογραφία και θα έχει βγάλει ρίζες. Πλέον, η ανάπτυξή του είναι ραγδαία. Θα το φυτέψουμε σε γλαστράκι όταν θα έχει πολλά φύλλα και ρίζες. Αυτό θα γίνει σίγουρα σε δυο μήνες από τώρα, οπότε και θα είναι η κατάλληλη εποχή γενικά για φύτεμα, αφού θα είναι Σεπτέμβριος.
Έχουμε ενθουσιαστεί πολύ με το αβοκάντο μας και σύντομα θα βάλουμε να γίνει κι άλλο. Είναι πολύ όμορφο και για αρκετό καιρό λειτουργεί ως φυτό εσωτερικού χώρου, ακόμη κι όταν μεταφέρεται στο πρώτο γλαστράκι. Αυτή, λοιπόν, είναι η εμπειρία μου ως τώρα με το αβοκάντο που έβαλα να φυτέψω.
Να απολαμβάνεις τη στιγμή! Ακούγεται τόσο απλό και άλλο τόσο θεωρείται δεδομένο. Ωστόσο, δεν είναι τίποτα από τα δύο. Οι περισσότεροι έχουμε μάθει να ζούμε με την πεποίθηση ότι με την απόκτηση ολοένα και περισσότερων υλικών αγαθών, θα μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Από μικρά παιδιά αποκτούμε πλήθος υποχρεώσεων που σκοπό έχουν «όταν μεγαλώσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι«.
Όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και καταλήγουμε, ως ενήλικες πια, να βιώνουμε την απογοήτευση επειδή τα πράγματα δεν έγιναν όπως μας έμαθαν να τα θέλουμε.
Αλλαγή πορείας…
Ίσως έχει έρθει λοιπόν η ώρα να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα που μπορεί να είχαμε στο μυαλό μας μέχρι τώρα. Ας ξεκινήσουμε με το να αρχίσουμε να βαδίζουμε τον δρόμο προς την αληθινή ευτυχία. Κι αυτός ο δρόμος δεν είναι άλλος από την απόλαυση της κάθε μας στιγμής και όλων αυτών που έχουμε και πραγματικά έχουν αξία για μας.
Ξεκινάμε από τα πιο απλά πράγματα, όπως το να απολαμβάνω τη φύση, τις παραμικρές όμορφες στιγμές που ζω με την οικογένεια μου, τις στιγμές ηρεμίας που περνώ με τον εαυτό μου.
Στην αρχή ίσως φαίνεται ανούσιο και χαζό να προσπαθούμε να απολαύσουμε αυτές τις απλές και συχνά δεδομένες για εμάς στιγμές, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε μάθει να αναζητάμε την ευτυχία σε όντως χωρίς ουσία πράγματα. Η δύναμη, επομένως, της συνήθειας είναι για μία ακόμη φορά εκείνη που θα μας βοηθήσει να φτάσουμε στον στόχο μας.
Για να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, θα πρέπει να μάθουμε να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη γι αυτά που ήδη έχουμε. Προσωπικά, στο bullet journal μου γράφω κάθε μέρα δύο πράγματα για τα οποία νιώθω ευγνωμοσύνη εκείνη τη στιγμή. Όταν πρωτοεφάρμοσα αυτή τη τακτική, μου έπαιρνε χρόνο για να σκεφτώ έστω ένα πράγμα για το οποίο ένιωθα ευγνωμοσύνη. Πλέον, ο αριθμός δύο δεν μου είναι αρκετός.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ακόμα κι όταν έχω τις «μαύρες» μου, η μέρα μου δεν είναι και τόσο κακή τελικά. Αυτό συμβαίνει γιατί όποτε αρχίζει να με πιάνει απελπισία ή οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα, μου έρχεται ασυναίσθητα στο μυαλό ότι είμαι ευγνώμων για τόσα σπουδαία πράγματα. Με αυτή τη θετική σκέψη, δεν υπάρχουν αρκετά περιθώρια για αρνητικές σκέψεις.
Ολο αυτό, λοιπόν, είναι θέμα εξάσκησης του να αισθάνομαι ευγνωμοσύνη γι αυτά που έχω και να απολαμβάνω τη στιγμή.
Διαλογισμός
Λίγα λεπτά αφιερωμένα στο να συγκεντρωνόμαστε στην αναπνοή μας, να τη γνωρίσουμε, ν’ακούσουμε το σώμα μας, να βγούμε από τις σκέψεις μας και να διώξουμε έτσι το άγχος. Ούτε αυτό είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται, ειδικά για έναν αγχώδη, που τρέχει να τα προλάβει όλα άνθρωπο σαν εμένα. Όμως αξίζει την προσπάθεια αφιέρωσης έστω 5 λεπτών σε αυτή τη διαδικασία.
Αν τα βάλουμε όλα κάτω και σκεφτούμε, το νόημα της ζωής διαφέρει πολύ από αυτά που είχαμε μάθει μέχρι τώρα. Πόση διάρκεια έχει η χαρά για το νέο iPhone και πόση η χαρά που αισθάνεται κανείς για το χαμόγελο ενός αγαπημένου προσώπου; Πόσο κρατάει η χαρά του να αγοράζει κανείς ρούχα που είναι στη μόδα και πόσο η χαρά της ανάμνησης μιας ολόκληρης μέρας αφιερωμένης στην εξοχή με την οικογένεια ή φίλους;
Τα υλικά αγαθά είναι κάτι το πρόσκαιρο που πολύ γρήγορα χάνουν την αξία τους Οι εμπειρίες της ζωής όμως έχουν αξία ανεκτίμητη κι αναλλοίωτη.
Δεν αποτελεί μυστικό το ότι ένας από τους στόχους του μινιμαλιστικού τρόπου ζωής είναι ο περιορισμός των αγορών που κάνει ένα νοικοκυριό ή ένα άτομο που ακολουθεί αυτόν τον τρόπο ζωής. Στόχος του καθενός είναι να δει τι επιλογές έχει και να τις προσαρμόσει στις δικές του ανάγκες.
Προσωπικά, στο ταξίδι μου προς τον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής δοκίμασα διάφορες εναλλακτικές και κράτησα όσες από αυτές ταιριάζουν στα δικά μου δεδομένα. Σε αυτήν την ανάρτηση θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποιεςαπό τις αλλαγές που κατάφερα να κάνω ως τώρα στις αγορές μου σχετικά με την καθαριότητα του σπιτιού.
Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε τη συνήθεια να χρησιμοποιούμε πληθώρα απορριπαντικών προκειμένου να κρατήσουμε καθαρό το σπίτι. Έτσι, έχουμε απορρυπαντικό για το ξεσκόνισμα των επίπλων, ένα άλλο για τα τζάμια, το τάδε για το μπάνιο, άλλο για τη κουζίνα και λοιπά. Ταυτόχρονα, φροντίζουμε ώστε να διαθέτουμε ξεχωριστά απορρυπαντικά για τα λίπη, τα άλατα και ότι άλλο βάλει ο νους μας ή … ο νους εκείνων που θέλουν να πουλήσουν τα προϊόντα τους.
Όλα αυτά, λοιπόν, δεν είναι τίποτα άλλο από χημικά που βλάπτουν την υγεία μας, των παιδιών μας, των κατοικίδιων μας και του περιβάλλοντος. Εκτός από την υγεία όμως, βλάπτουν τελικά και την τσέπη μας, ενώ απαιτούν να υπάρχει αρκετός χώρος διαθέσιμος στο σπίτι μας προκειμένου να τα αποθηκεύσουμε.
Κι όλα αυτά από την στιγμή που μπορούμε να παρασκευάζουμε μόνοι μας απορρυπαντικό χωρίς χημικά και να το χρησιμοποιούμε για να καθαρίζουμε το σπίτι μας.
Όλα όσα χρειαζόμαστε να έχουμε στη διάθεσή μας για να καθαρίσουμε οτιδήποτε στο σπίτι είναι ξύδι, σόδα, απορρυπαντικό πιάτων, αιθέριο έλαιο και νερό. Αυτά τα υλικά αποτελούν τη μαγιά μας για να δημιουργήσουμε το ανάλογο μείγμα για κάθε περίπτωση.
Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να χρησιμοποιήσουμε τα υλικά αυτά και κάποια ακόμη όπως το λεμόνι για να δημιουργήσουμε τα δικά μας καθαριστικά. Στην παρούσα ανάρτηση θα σας παρουσιάσω αυτά που χρησιμοποιώ εγώ σε καθημερινή βάση ή πολύ συχνά.
Σε ένα μπουκάλι με ψεκαστήρα ρίχνω 3 δάχτυλα ξύδι και γεμίζω το υπόλοιπο με νερό, ενώ προσθέτω και 10-15 σταγόνες από το αγαπημένο μου αιθέριο έλαιο. Το ανακινώ καλά και το χρησιμοποιώ για να ξεσκονίσω όλες τις επιφάνειες του σπιτιού και τα τζάμια. Το ίδιο χρησιμοποιώ και στη κεραμική κουζίνα, το ψυγείο, τα πάντα. Για το πάτωμα, ψεκάζω μέσα στον κουβά με το νερό. Για οπουδήποτε χρειάζεται σαπούνισμα, προσθέτω απορρυπαντικό πιάτων.
Για τον φούρνο και τον απορροφητήρα που συνήθως έχουν εντονότερα λίπη, χρησιμοποιώ πρώτα μια πάστα από νερό και μαγειρική σόδα και ψεκάζω έπειτα με ξύδι. Το ίδιο ισχύει και για την πόρτα του φούρνου.
Μόνο για τα άλατα, τα οποία είναι αρκετά σκληρά στη δική μας περιοχή, χρησιμοποιώ ειδικό απορρυπαντικό.
Κάτι άλλο που έχω σταματήσει να χρησιμοποιώ στον τομέα της καθαριότητας είναι το χαρτί κουζίνας και τα ειδικά εμποτισμένα μαντιλάκια καθαριότητας. Αντί αυτών, αξιοποιώ τα υφάσματα από ρούχα που δε φοράμε πια, τα οποία κόβω σε μικρότερα κομμάτια και τα χρησιμοποιώ για να καθαρίζω. Τα βάζω στο πλυντήριο και τα χρησιμοποιώ ξανά.
Το αποτέλεσμα μετά από ένα χρόνο είναι ότι έχω εξοικονομήσει πολλά από τα χρήματα που θα διέθετα για καθαριότητα και χώρο του σπιτιού όπου θα έπρεπε να τα αποθηκεύω. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι το αποτέλεσμα από τη καθαριότητα με αυτά τα υλικά είναι άκρως ικανοποιητικό, ενώ ταυτόχρονα δεν επιβαρύνω την υγεία της οικογένειας μου και το περιβάλλον.
Το ταξίδι του καθενός μας προς τον μινιμαλισμό είναι ξεχωριστό και διαρκές. Ξεχωριστό είναι, επειδή ο σκοπός του καθενός μας που επιλέγει τον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής, είναι διαφορετικός. Διαρκές, γιατί -ανάλογα με το πόσο μαξιμαλιστικός ήταν ή όχι ο πρότερος βίος του- χρειάζεται να περάσουν κάμποσα χρόνια προκειμένου να φτάσει κάποιος σε έναν ικανοποιητικό για εκείνον επίπεδο.
Στην αρχή αυτού του ταξιδιού, εύλογα αναρωτιέται κανείς: «Κι από πού να ξεκινήσω»;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι: «Από το πιο απλό πράγμα που μπορείς να φανταστείς, το οποίο είναι το πορτοφόλι σου». Κι ακριβολογώ.
Το βασικό είναι να αποκτήσεις τη νοοτροπία του μινιμαλιστή. Είναι η απόλυτη βάση για να προχωρήσεις σωστά. Διαφορετικά είναι πολύ πιθανό να «χαθείς» μέσα στο χάος που για χρόνια μπορεί να δημιουργούσες, όπως οι περισσότεροι κάναμε, μαζεύοντας αντικείμενα που στη πραγματικότητα δεν συνέβαλαν στο να είμαστε χαρούμενοι.
Άλλωστε -και για να επιστρέψουμε στο πορτοφόλι- πόσα μικροπράγματα, χαρτάκια, παλιές αποδείξεις και άλλα συναφή δε βάζουμε προσωρινά όλοι μας στο πορτοφόλι… Γι’ αυτό ξεκινάμε από αυτό και συνεχίζουμε με την τσάντα μας, το ντουλαπάκι αυτοκινήτου, το κουτάκι που μπορεί να έχουμε πάνω στο ράφι, τον πάγκο της κουζίνας ή ακόμη και πάνω στο γραφείο μας.
Αφού τελειώσω με τους πολύ μικρούς αποθηκευτικούς χώρους, συνεχίζω με πιο περίπλοκα μέρη του χώρου μου. Και είναι πιο περίπλοκα γιατί συνήθως δυσκολευόμαστε περισσότερο να ξεσκαρτάρουμε, εξαιτίας τυχόν αμφιβολιών. Έτσι, προχωρώ σε σημεία όπως το νεσεσέρ με τα καλλυντικά, το ντουλαπάκι του μπάνιου, ένα συρτάρι του γραφείου μου, τα αξεσουάρ μου.
Έπειτα περνάμε στα δύσκολα… Τα ρούχα μου, η ντουλάπα, η συρταριέρα μου. Εδώ μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά πράγματα και θα χρειαστεί να αφιερώσουμε τουλάχιστον μία ανάρτηση μελλοντικά για το θέμα «Γκαρνταρόμπα«.
Αρχικά όμως θα πρότεινα να αφαιρέσουμε από τη ντουλάπα μας όλα εκείνα τα ρούχα που μας προκαλούν τύψεις είτε επειδή δεν μας κάνουν πια, είτε δε μας (πολυ)αρέσουν και δε νιώθουμε και τόσο άνετα όταν τα φοράμε ή δεν μπορούμε να βρούμε τουλάχιστον δύο συνδυασμούς με τα υπόλοιπα ρούχα μας.
Κι εδώ είναι που φτάνουμε σε άλλο ένα βασικό σημείο του μινιμαλισμού, που είναι να απορρίψουμε κάθε είδους σκέψη του τύπου «Ας το κρατήσω μήπως και…, σε περίπτωση που…». Αυτή είναι η φράση-παγίδα που μας εγκλωβίζει σε έναν φαύλο κύκλο αναβλητικότητας και μιζέριας και πρέπει να την αποβάλλουμε σαν σκέψη από το μυαλό μας.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι πάντα αφήνουμε για το τέλος την βιβλιοθήκη και την αποθήκη μας. Κι αυτό γιατί σε αυτά τα σημεία βρίσκονται συνήθως πράγματα που μπορεί να μας επηρεάσουν συναισθηματικά και να μπλοκάρουν τον στόχο μας. Αλλά και γι’ αυτά θα πρέπει να μιλήσουμε διεξοδικά σε ξεχωριστή ανάρτηση.
Όλα αυτά λοιπόν δε τελειώνουν φυσικά σε μια μέρα, ούτε καν μια εβδομάδα. Αντίθετα, χρειάζονται μήνες, αλλά και χρόνια με συνεχές ξεσκαρτάρισμα στα ίδια σημεία και με διαφορετικούς τρόπους κάθε φορά, ανάλογα με τον τρόπο που θεωρούμε ότι θα λειτουργήσει καλύτερα για εμάς εκείνη τη στιγμή. Ήδη έχω κάνει στο παρελθόν ανάρτηση για έναν από τους τρόπους ξεσκαρταρίσματος.
Προσωπικά, χρησιμοποιώ διαφορετική μέθοδο κάθε μήνα. Άλλες φορές ξεσκαρτάρω περισσότερα κι άλλες λιγότερα. Βέβαια, το ξεσκαρτάρισμα δεν αφορά μόνο υλικά αντικείμενα, αλλά και…πράγματα της ψυχής, του μυαλού…και φτάνει ακόμη και στο ψηφιακό ξεσκαρτάρισμα. Αλλά αυτά αποτελούν θέματα άλλων αναρτήσεων.
Κλείνοντας, δε ξεχνώ να ελαττώνω τις αγορές που κάνω, αλλά και γενικότερα τα αντικείμενα που φέρνω στο σπίτι μου. Παράλληλα, μαθαίνω να ξεχωρίζω τις επιθυμίες από τις ανάγκες μου, ώστε να θέτω τις κατάλληλες προτεραιότητες.
Περισσότερα πράγματα στο σπίτι σημαίνουν περισσότερο καθάρισμα, αλλά και ξεσκαρτάρισμα. Κι αυτό συνεπάγεται περισσότερο άγχος και λιγότερος χρόνος γι’ αυτά που πραγματικά μας κάνουν ευτυχισμένους.
Σας έχει τύχει να ανοίξετε τη ντουλάπα σας και παρόλο που είναι γεμάτη με ρούχα να μη ξέρετε τι να φορέσετε;
Αν όχι σε όλους, σίγουρα έχει συμβεί στους περισσότερους από εμάς. Η Capsule Wardrobe έρχεται να μας λύσει αυτό το δίλημμα – και όχι μόνο.
Ο όρος αυτός δεν είναι διόλου καινούργιος. Τον χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το 1970 η Susie Faux, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια της αγγλικής μπουτίκ ρούχων με όνομα «Wardrobe».
Πιο συγκεκριμένα…
Η λογική αυτής της κάψουλας είναι να έχεις στη ντουλάπα σου περιορισμένο αριθμό ρούχων (30-40) κατά βάση κλασικά κομμάτια σε 2-3 διαφορετικά χρώματα, τα οποία εύκολα συνδυάζονται μεταξύ τους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην Capsule Wardrobe συμπεριλαμβάνονται τα παπούτσια και τα αξεσουάρ.
Φυσικά, δε χρειάζεται κανείς να περιορίζεται στους αριθμούς, αλλά μπορεί να χρησιμοποιήσει τη λογική αυτή ως οδηγό που θα προσαρμόσει στις δικές του ανάγκες.
Απάντησε στις ερωτήσεις για να καταλάβεις τι ακριβώς θέλεις
Πριν κάνεις οτιδήποτε, πάρε χαρτί και μολύβι και απάντησε με ειλικρίνεια στις εξής ερωτήσεις:
Ανάλογα με τη ζωή που κάνω, τι ρούχα (πρέπει να) φοράω και σε τι ποσοστό; π.χ δουλεύω 5 ημέρες την εβδομάδα, μένω σπίτι τις υπόλοιπες 2, κάθε βδομάδα βγαίνω για καφέ κι έχω νυχτερινή έξοδο 1 φορά τον μήνα…
Ποιο είναι το στυλ μου; Με ποια ρούχα νιώθω άνετα όταν τα φοράω και φορώ συχνότερα;
Ποια ρούχα μου ταιριάζουν; Εδώ σημαντικό ρόλο παίζει ο σωματότυπος
Τι είδους παπούτσια απολαμβάνω να φοράω περισσότερο;
Όλη αυτή τη διαδικασία την κάνουμε κάθε σεζόν, αν και εγώ προσωπικά την κάνω κάθε καλοκαίρι και χειμώνα.
Ώρα για δράση
Από τη στιγμή που έχουμε τις παραπάνω απαντήσεις, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι θέλουμε και χρειαζόμαστε. Μπορούμε λοιπόν να ανοίξουμε τη ντουλάπα και τα συρτάρια μας και να βγάλουμε έξω όλα τα ρούχα μας.
Εξαιρούνται τα πολύ επίσημα ρούχα, που φοράμε σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις, τα εσώρουχα και οι πυτζάμες μας. Όλα μαζί τα τοποθετούμε πάνω στο κρεβάτι.
Έπειτα παίρνουμε ένα-ένα ρούχο στα χέρια μας και απαντάμε σε νέο κύκλο ερωτήσεων:
Μου προκαλεί θετικά ή αρνητικά συναισθήματα; Λόγου χάρη, αν δε μου κάνει πια, μπορεί να με κάνει να νιώθω τύψεις που πάχυνα
Πότε το φόρεσα τελευταία φορά; Αν έχω πάνω από μήνα να το φορέσω, μάλλον δε το χρειάζομαι πια
Μπορώ να το συνδυάσω με τουλάχιστον άλλα δυο κομμάτια από αυτά που έχω;
Αν η απάντηση για κάθε ρούχο που παίρνω στα χέρια μου είναι θετική, το τοποθετούμε ξανά μέσα στη ντουλάπα.
Αν είναι αρνητική, το βάζουμε σε μια στοίβα ρούχων που έχουμε δημιουργήσει για δωρεά ή πώληση.
Αν δεν είμαστε σίγουροι για την απάντηση, τα βάζουμε σε ένα κουτί. Αν μέσα σε ένα μήνα χρησιμοποιήσουμε τα ρούχα αυτά, τα βάζουμε ξανά στη ντουλάπα. Αν όχι, τα αφαιρούμε εντελώς από αυτή.
Σχετικά με τα Ψώνια
Τέλος, φτιάχνουμε μια λίστα με όσα χρειαζόμαστε ν’ αγοράσουμε. Κι εκεί πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για να μη καταλήξουμε πάλι με μια ντουλάπα γεμάτη με ρούχα που δε ξέρουμε πως να φορέσουμε. Έτσι, προχωράμε στις παρακάτω ερωτήσεις πριν αγοράσουμε κάτι:
Το χρειάζομαι πραγματικά;
Θα το φορώ συχνά;
Μπορώ να το συνδυάσω με τουλάχιστον δύο κομμάτια της γκαρνταρόμπας μου;
Αποτέλεσμα
Όταν τελικά θα έχω φτιάξει την Capsule Wardrobe μου και θα είμαι ικανοποιημένος/η με αυτά που έχω, θα πρέπει να φροντίζω σε κάθε νέα αγορά μου να αφαιρώ από την ντουλάπα μου κάποιο από τα παλιά ρούχα.
Έτσι, θα σκεφτώ διπλά πριν αγοράσω κάτι και θα εξοικονομώ χρήματα για να αγοράζω πιο ποιοτικά ρούχα στο μέλλον.
Το ξεσκαρτάρισμα που αναφέραμε σεπροηγούμενη ανάρτηση δεν αφορά μόνο τα υλικά αγαθά που έχουμε στον χώρο μας, αλλά και τα ψηφιακά περιττά που μπορεί να κρατάμε στο κινητό μας. Όταν άρχισα να ξεσκαρτάρω το κινητό μου, είχα ήδη πάρει την απόφαση να περιορίσω τις εφαρμογές μου σε αυτές που πραγματικά χρειαζόμουν και να ελαττώσω τον αριθμό των σελίδων που είχα στην οθόνη μου.
Ενώ, λοιπόν, στην αρχή είχα πάνω από δέκα εφαρμογές, κατέληξα να διαθέτω μόνο τις επόμενες έξι.
YASIO
Την εφαρμογή αυτή την ανακάλυψα σχεδόν ένα χρόνο πριν, όταν ήθελα να χάσω τα κιλά της εγκυμοσύνης, εν όψει και της γάμο-βάπτισης που ετοιμάζαμε και από τότε δε την έχω αποχωριστεί από το κινητό μου. Μπορεί να μην εξακολουθώ να κάνω τη δίαιτα των 1200 θερμίδων, αλλά με βοηθά να ξέρω περίπου τι έχω φάει και πόσες θερμίδες θέλω να προσθέσω ακόμη στον οργανισμό μου.
LISTONIC
Αναζητούσα μια εφαρμογή που θα μπορούσα να γράφω τα ψώνια που θέλουμε γενικώς να κάνουμε και τα οποία θα ήταν τέλεια οργανωμένα σε λίστες. Βασικότερο στοιχείο αυτής της εφαρμογής θα έπρεπε να ήταν ότι την ίδια στιγμή που εγώ φτιάχνω τη λίστα στο σπίτι, ο άντρας μου να μπορεί να τη δει στο κινητό του οπουδήποτε κι αν βρίσκεται. Η Listonic είναι ακριβώς αυτό που έψαχνα.
SMARTBOOKMARK
Εδώ μπορώ και ταξινομώ σε φακέλους-που δημιουργώ η ίδια-τους σελιδοδείκτες μου. Συνήθιζα να γεμίζω την αρχική οθόνη μου με σελιδοδείκτες όλων των ειδών κι αυτή η εφαρμογή με έχει βολέψει πολύ. Πλέον, όμως, φροντίζω να επισκέπτομαι τους σελιδοδείκτες μου πιο συχνά, ώστε να διαγράφω όσα δε χρειάζομαι πια. Επιπλέον, τώρα πια το σκέφτομαι διπλά προτού αποθηκεύσω έναν σελιδοδείκτη. Έτσι, μου μένει λιγότερο ξεσκαρτάρισμα για την επόμενη φορά.
MILESTONES
Ανάλογα με την ηλικία που έχει το παιδί μου, βλέπω την εξέλιξη που προβλέπεται να έχει. Μπαίνω σχεδόν κάθε μήνα στην εφαρμογή αυτή, ώστε να απαντήσω στις τρέχουσες ερωτήσεις ή να τσεκάρω αν έχω αφήσει κάποια ερώτηση αναπάντητη τους προηγούμενους μήνες.
WORLDNEWS
Αγαπώ πολύ αυτή την εφαρμογή. Εκεί αποθηκεύω τα ιστολόγια και τις εφημερίδες και τα sites που παρακολουθώ καθημερινά (αρκεί να έχω χρόνο). Έχει κι εκεί δυνατότητα να μπουν σελιδοδείκτες, αλλά χωρίς να είναι οργανωμένα με κάποιον τρόπο. Εκεί υπάρχουν ήδη διάφορες εφημερίδες, αλλά μπορεί κανείς να προσθέσει κι άλλες ή ακόμη και να αφαιρέσει τις ήδη υπάρχουσες.
GOODREADS
Καλά, αυτή την εφαρμογή φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) τη γνωρίζετε. Γι αυτό άλλωστε και την άφησα για το τέλος. Είναι ο τέλειος τρόπος για να κρατάς αρχείο των βιβλίων που έχεις διαβάσει, διαβάζεις αυτόν τον καιρό ή θες να διαβάσεις μελλοντικά. Πολύτιμο εργαλείο για τους βιβλιοφάγους και μη.
Τελικά, όταν έχεις λιγότερα, τα θυμάσαι καλύτερα και αφιερώνεις περισσότερο χρόνο σε αυτά. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι έχεις σπανιότερα την επιθυμία να ασχοληθείς με το κινητό. Έτσι, αφιερώνεις τον ελεύθερο χρόνο σου σε όσα πραγματικά έχουν αξία για σένα.
Αρκετοί άνθρωποι σήμερα, έχοντας μπουχτίσει από τη μανία του υπερκαταναλωτισμού που κυριαρχούσε μέχρι πρόσφατα στις ζωές μας, στρέφονται στον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής. Σε αυτό συχνά συνέβαλε η οικονομική κρίση, αλλά και η ανάγκη πια να ευαισθητοποιηθούμε λίγο και για το περιβάλλον.
Στόχος, λοιπόν, αυτών των ανθρώπων είναι να ανακαλύψουν τι πραγματικά τους κάνει ευτυχισμένους και τι όχι. Αυτός είναι ένας δρόμος μακρύς, αλλά κατά τη γνώμη μου όχι δύσκολος, σίγουρα όμως ευχάριστος. Ένας δρόμος που φέρνει χαρά, ικανοποίηση και τελικά ευτυχία.
Το ταξίδι αυτό έχει ως εκκίνηση το ξεσκαρτάρισμα πρώτα των υλικών αγαθών που έχουμε στον χώρο μας, που δεν έχουν πια πραγματική αξία στη ζωή μας, αλλά που μπορεί να τα κρατάμε από συνήθεια ή δεν έχουμε σκεφτεί καν γιατί τα κρατάμε ακόμη.
30 days of decluttering – Η πρώτη μέθοδος που ακολούθησα
Η πρώτη μέθοδος που χρησιμοποίησα ποτέ (το περασμένο καλοκαίρι) είναι η μέθοδος ξεσκαρταρίσματος των 30 ημερών, μια μέθοδο που εισήγαγαν οι λεγόμενοι «The Minimalists» Joshua και Ryan. Σύμφωνα με αυτή, λοιπόν, για 30 συνεχόμενες ημέρες «διώχνω» από τον χώρο μου πράγματα που δε χρειάζομαι πια με τον παρακάτω τρόπο.
Την πρώτη μέρα δωρίζω ή πετάω ή ανακυκλώνω ένα αντικείμενο που δε χρειάζομαι και δε δίνει αξία στη ζωή μου. Τη δεύτερη μέρα επαναλαμβάνω την ίδια διαδικασία για δύο αντικείμενα. Την τρίτη μέρα εφαρμόζω το ίδιο για τρία αντικείμενα κ.ο.κ. Με αυτόν τον τρόπο, μετά το πέρας των 30 ημερών, θα έχω ξεφορτωθεί 465 αντικείμενα που δεν έχουν αξία για μένα.
Η αμφιβολία που έγινε πρόκληση
Ο αριθμός αυτός μου φάνηκε εξωφρενικός και με έκανε να γελάσω. Αποκλείεται να είχα στη κατοχή μου 465 άχρηστα για μένα πράγματα. Όμως, θέλησα να δοκιμάσω αυτή τη μέθοδο για να δω που θα με έβγαζε τελικά. Σε τελική ανάλυση, μπορεί να μην έβρισκα αυτόν τον αριθμό άχρηστων για μένα αντικειμένων, αλλά θα αποχωριζόμουν όσα από αυτά τα αντικείμενα θα κατόρθωνα να βρω.
Ξεκίνησα, λοιπόν, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την πρώτη μου μέρα…τη δεύτερη κ.λ.π., βρίσκοντας με μεγάλη ευκολία τα λίγα πράγματα που ήθελα να ξεφορτωθώ.
Καθώς συνέχιζα «το ταξίδι μου» όμως, συνάντησα συναισθήματα που δε περίμενα αρχικά, ενώ ο τρόπος σκέψης μου σχετικά με την κατοχή αντικειμένων άρχισε σταδιακά να αλλάζει.
Τα συναισθήματα που ένιωσα ήταν ικανοποίηση που τα κατάφερνα, έκπληξη που δεν είχα συνειδητοποιήσει τόσα χρόνια ότι κρατούσα πράγματα που δε θα χρησιμοποιούσα ποτέ ξανά ή δεν έδιναν πια κάποια αξία στη ζωή μου.
Όσα αποκόμισα μετά από ένα μήνα.
Και ναι, κατόρθωσα να ξεφορτωθώ 465 αντικείμενα που δε χρειαζόμουν. Σε αυτό, βέβαια, με βοήθησε κι ο άντρας μου που θέλησε να συμμετέχει, αναλαμβάνοντας την εργαλειοθήκη, την αποθήκη, τα αχρησιμοποίητα καλώδια και λοιπό εξοπλισμό.
Όταν ξεφορτωθήκαμε όλα αυτά, ρίξαμε μια ματιά στον χώρο μας κι ένα αίσθημα ανακούφισης κι επιτυχίας μας πλημμύρισε. Οι χώροι φαίνονταν πιο τακτοποιημένοι και άνετοι, ενώ μπορούσαμε να θυμόμαστε με μεγαλύτερη ακρίβεια, αλλά και να βλέπουμε με μεγαλύτερη ευκολία αυτά που είχαμε στην κατοχή μας. Όπως καταλαβαίνετε, ήταν να μη γίνει η αρχή… Το ταξίδι μου προς τον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής είχε ήδη ξεκινήσει.
Στην προηγούμενη ανάρτηση υποσχέθηκα να παρουσιάσω σε επόμενη το Bullet Journal μου για το 2020. Αυτή η ανάρτηση λοιπόν είναι αφιερωμένη σε αυτό.
Καταρχήν, θα ήθελα να πω ότι αυτό το εργαλείο διαχείρισης είναι ότι πιο χρήσιμο βρέθηκε ποτέ στα χέρια μου. Γι’ αυτό πήρα την απόφαση να επενδύσω σε ένα αρκετά καλό σημειωματάριο με τελείες, το οποίο με έχει βολέψει πάρα πολύ.
Το μόνο ανεπαίσθητα ενοχλητικό είναι ότι κάνει αυτό το ghosting, δηλαδή αχνοφαίνονται τα σχέδια που έχω κάνει σε προηγούμενες σελίδες, όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες. Όμως, το ότι έχει τελείες είναι εξαιρετικό, καθώς δεν χρειάζομαι χάρακα για να σχεδιάσω τα όμορφα πράγματα που βρίσκω στο pinterest.
Είναι υπέροχο το ότι μπορεί κάποιος να επιλέξει μόνος του πότε θα σχεδιάσει – ετοιμάσει τους επόμενους μήνες του Bullet Journal του. Προσωπικά, το πηγαίνω σιγά σιγά και φτιάχνω τον επόμενο μήνα έναν μήνα πριν. Αυτό το κάνω γιατί συχνά οι ανάγκες αλλάζουν, οπότε με αυτόν τον τρόπο έχω λιγότερες πιθανότητες να μετανιώσω για κάποια σελίδα που έχω ήδη δημιουργήσει.
Άλλοι, για δικούς τους λόγους, ετοιμάζουν όλους τους μήνες στην αρχή του χρόνου ή απλώς τους επόμενους τρεις ή έξι μήνες. Εξαρτάται καθαρά από το πως εξυπηρετεί τον καθένα. Αυτή είναι άλλωστε η μαγεία του bullet journal, το ότι μπορεί κανείς να κάνει ότι πιστεύει πως του ταιριάζει καλύτερα.
Το καλοκαίρι του 2019 ξεκίνησα να φτιάχνω το πρώτο μου Bullet Journal. Ως λάτρης της οργάνωσης με το που έπεσε στην αντίληψή μου η ύπαρξη του θαυμάσιου αυτού εργαλείου, άρχισα να παρακολουθώ μανιωδώς τη χρησιμότητά του από τους πολλούς φανατικούς του οπαδούς. Όπως καταλαβαίνετε, όσοι με γνωρίζετε από τις προηγούμενες αναρτήσεις μου, δε θα μπορούσα να παραλείψω να γίνω κι εγώ μία από αυτούς. Και πώς θα μπορούσα άλλωστε…
Το Bullet Journal είναι πολλά πράγματα μαζί σε ένα, ανάλογα με το πώς βολεύει τον καθένα.
Και αμέσως θα εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ με αυτό.
Ο καθένας μας σκέφτεται και λειτουργεί διαφορετικά, αλλά και τα ενδιαφέροντα του καθενός διαφέρουν σημαντικά. Έτσι, ξεχωριστός είναι κι ο τρόπος που ο καθένας θέλει να βλέπει οργανωμένη τη ζωή του. Κάποιοι άνθρωποι αγαπούν να κρατούν ημερολόγιο για την καθημερινή τους ζωή, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, ενώ κάποιοι άλλοι απεχθάνονται κάτι τέτοιο. Σε άλλους ανθρώπους αρέσει να κρατούν ημερολόγιο των συνηθειών τους, τα λεγόμενα Habbit Trackers (λάτρης των οποίων είμαι κι εγώ). Άλλοι, πάλι, προτιμούν να κρατούν σημειώσεις εβδομαδιαία, μηνιαία ή και τα δυο μαζί.
Τι είναι το Bullet Journal;
Στόχος του Bujo (όπως λέγεται εν συντομία) είναι να καλύψει τις ανάγκες του καθενός ξεχωριστά. Ένα άδειο σημειωματάριο ή οποιοδήποτε άλλο τετράδιο, συνήθως σε μέγεθος Α5 ώστε να είναι πιο πρακτικό, αλλά ταυτόχρονα όχι πολύ μικρό. Το σημειωματάριο αυτό μπορεί να είναι με γραμμές, κουτάκια ή τελείες, ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθενός. Συνήθως όμως προτιμώνται τα dot books, δηλαδή αυτά με τις τελείες, γιατί βοηθά στο να σχεδιάζει κανείς πλαίσια και οτιδήποτε άλλο θελήσει και μάλιστα χωρίς χάρακα. Άκρως κατάλληλο και για όσους δε το έχουν και πολύ με τα σχέδια και τη ζωγραφική.
Το σημειωματάριο αυτό, λοιπόν, το φτιάχνει ο καθένας όπως αγαπά και τον βολεύει.
Εγώ άρχισα να δημιουργώ το δικό μου bullet journal τον περασμένο Ιούνιο με ένα απλό τετράδιο τριών θεμάτων που βρήκα στο συρτάρι μου. Το τετράδιο αυτό είχε κανονικό μέγεθος με αποτέλεσμα να μη χωράει στη τσάντα μου, ενώ είχε υπερβολικά πολλές σελίδες, που από τον ενθουσιασμό μου προσπάθησα να τις χρησιμοποιήσω όλες, προσθέτοντας θέματα που δε χρειαζόμουν πραγματικά. Οι γραμμές που είχε το τετράδιο δεν ήταν καθόλου βολικές για μένα που δεν «πιάνει» το χέρι μου, με αποτέλεσμα να κάνω πράγματα που δε μου άρεσαν. Μέσα στον ενθουσιασμό μου χρησιμοποίησα πολλά χρώματα από στυλό και μαρκαδοράκια, που ούτε ήξερα ότι είχα, κάνοντάς το τελικά να μοιάζει καρναβάλι.
Παρεμπιπτόντως, κάπου εκεί ήταν που συνειδητοποίησα πως διέθετα πολλά αχρείαστα στυλό και μαρκαδοράκια. Έτσι, έκανα ένα ξεσκαρτάρισμα που μείωσε την γραφική μου ύλη από τις δυο κασετίνες στη μία. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη γι’αυτό.
Τελικά, χαίρομαι πολύ που το πρώτο μου bujo ήταν «ότι βρήκα μπροστά μου» εκείνη τη στιγμή. Κι αυτό γιατί πειραματίστηκα και είδα τι με ενδιαφέρει, τι με βολεύει και μου ταιριάζει πραγματικά. Το Bullet Journal είναι «μαγικό».
Προς το παρόν, κρατώ μυστικό το δεύτερο bullet journal μου, αυτό του 2020. Αυτό θα σας το παρουσιάσω με μεγάλη μου χαρά σε επόμενη ανάρτηση. Μέχρι τότε, να είστε όλοι καλά και να περνάτε ακόμη καλύτερα.
Minimal&Slow 