(Παρακάτω θα βρείτε και δύο σχετικά βίντεο)

Να απολαμβάνεις τη στιγμή! Ακούγεται τόσο απλό και άλλο τόσο θεωρείται δεδομένο. Ωστόσο, δεν είναι τίποτα από τα δύο. Οι περισσότεροι έχουμε μάθει να ζούμε με την πεποίθηση ότι με την απόκτηση ολοένα και περισσότερων υλικών αγαθών, θα μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Από μικρά παιδιά αποκτούμε πλήθος υποχρεώσεων που σκοπό έχουν «όταν μεγαλώσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι«.

Όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και καταλήγουμε, ως ενήλικες πια, να βιώνουμε την απογοήτευση επειδή τα πράγματα δεν έγιναν όπως μας έμαθαν να τα θέλουμε.

Αλλαγή πορείας…

Ίσως έχει έρθει λοιπόν η ώρα να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα που μπορεί να είχαμε στο μυαλό μας μέχρι τώρα. Ας ξεκινήσουμε με το να αρχίσουμε να βαδίζουμε τον δρόμο προς την αληθινή ευτυχία. Κι αυτός ο δρόμος δεν είναι άλλος από την απόλαυση της κάθε μας στιγμής και όλων αυτών που έχουμε και πραγματικά έχουν αξία για μας.

Ξεκινάμε από τα πιο απλά πράγματα, όπως το να απολαμβάνω τη φύση, τις παραμικρές όμορφες στιγμές που ζω με την οικογένεια μου, τις στιγμές ηρεμίας που περνώ με τον εαυτό μου.

Στην αρχή ίσως φαίνεται ανούσιο και χαζό να προσπαθούμε να απολαύσουμε αυτές τις απλές και συχνά δεδομένες για εμάς στιγμές, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε μάθει να αναζητάμε την ευτυχία σε όντως χωρίς ουσία πράγματα. Η δύναμη, επομένως, της συνήθειας είναι για μία ακόμη φορά εκείνη που θα μας βοηθήσει να φτάσουμε στον στόχο μας.

Εξάσκηση ευγνωμοσύνης

Για να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, θα πρέπει να μάθουμε να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη γι αυτά που ήδη έχουμε. Προσωπικά, στο bullet journal μου γράφω κάθε μέρα δύο πράγματα για τα οποία νιώθω ευγνωμοσύνη εκείνη τη στιγμή. Όταν πρωτοεφάρμοσα αυτή τη τακτική, μου έπαιρνε χρόνο για να σκεφτώ έστω ένα πράγμα για το οποίο ένιωθα ευγνωμοσύνη. Πλέον, ο αριθμός δύο δεν μου είναι αρκετός.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ακόμα κι όταν έχω τις «μαύρες» μου, η μέρα μου δεν είναι και τόσο κακή τελικά. Αυτό συμβαίνει γιατί όποτε αρχίζει να με πιάνει απελπισία ή οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα, μου έρχεται ασυναίσθητα στο μυαλό ότι είμαι ευγνώμων για τόσα σπουδαία πράγματα. Με αυτή τη θετική σκέψη, δεν υπάρχουν αρκετά περιθώρια για αρνητικές σκέψεις.

Ολο αυτό, λοιπόν, είναι θέμα εξάσκησης του να αισθάνομαι ευγνωμοσύνη γι αυτά που έχω και να απολαμβάνω τη στιγμή.

Διαλογισμός

Λίγα λεπτά αφιερωμένα στο να συγκεντρωνόμαστε στην αναπνοή μας, να τη γνωρίσουμε, ν’ακούσουμε το σώμα μας, να βγούμε από τις σκέψεις μας και να διώξουμε έτσι το άγχος. Ούτε αυτό είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται, ειδικά για έναν αγχώδη, που τρέχει να τα προλάβει όλα άνθρωπο σαν εμένα. Όμως αξίζει την προσπάθεια αφιέρωσης έστω 5 λεπτών σε αυτή τη διαδικασία.

Αν τα βάλουμε όλα κάτω και σκεφτούμε, το νόημα της ζωής διαφέρει πολύ από αυτά που είχαμε μάθει μέχρι τώρα. Πόση διάρκεια έχει η χαρά για το νέο iPhone και πόση η χαρά που αισθάνεται κανείς για το χαμόγελο ενός αγαπημένου προσώπου; Πόσο κρατάει η χαρά του να αγοράζει κανείς ρούχα που είναι στη μόδα και πόσο η χαρά της ανάμνησης μιας ολόκληρης μέρας αφιερωμένης στην εξοχή με την οικογένεια ή φίλους;

Τα υλικά αγαθά είναι κάτι το πρόσκαιρο που πολύ γρήγορα χάνουν την αξία τους Οι εμπειρίες της ζωής όμως έχουν αξία ανεκτίμητη κι αναλλοίωτη.

Ευχαριστώ για τα υπέροχα σχόλιά σας!