Ναι, καλά είδατε! Σήμερα είναι τα πρώτα γενέθλια αυτού του ιστολογίου. Πέρασε ήδη ένας χρόνος από τη δημιουργία του drastiria.blogspot.com. Ένας χρόνος με αναρτήσεις θεμάτων που με ενδιαφέρουν, αφού σκοπός του ιστολογίου είναι να λειτουργήσει ως προσωπικό ημερολόγιο των ενδιαφερόντων μου. Έτσι, κάνω -για παράδειγμα- αναρτήσεις σχετικές με τις σειρές και ταινίες που παρακολουθούμε με τον άντρα μου, ώστε να τις βλέπουμε αργότερα και να λέμε «α ναι, το είδαμε κι αυτό». Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά και να δούμε τις αναρτήσεις που έγιναν τον έναν αυτό χρόνο.
Τα θέματα των αναρτήσεων τη στιγμή αυτή που γράφω την ανάρτηση είναι όπως φαίνονται παραπάνω. Το νούμερο δίπλα από κάθε θέμα αντιστοιχεί στον αριθμό των αναρτήσεων που έχουν γίνει ως τώρα. Τα θέματα βρίσκονται στα δεξιά του ιστολογίου μου. Ως νέα μανούλα ( σε λίγες μέρες η κορούλα μου γίνεται ενός έτους), τα θέμα της μητρότητας ήταν εκείνο που με απασχόλησε κυρίως. Πρόκειται για ένα καινούριο και πρωτόγνωρο κεφάλαιο στη ζωή μου και την οικογένεια μου. Ουσιαστικά, πρόκειται για την ευτυχία μου!Το Ημερολόγιο της μανούλας, λοιπόν, έχει 13 αναρτήσεις τον πρώτο χρόνο. Αυτές είναι οι παρακάτω(πατήστε πάνω σε καθεμία για να τις δείτε αναλυτικά):
Το δεύτερο σε αναρτήσεις θέμα είναι το Σπιτικό και Ομορφιά. Μου αρέσει πολύ η οργάνωση του χώρου και ειδικά του σπιτιού μου. Αγαπώ το μαγείρεμα, με το οποίο ελάχιστα ασχολήθηκα τον χρόνο αυτόν που είμαι μανούλα. Βέβαια, ασχολήθηκα ελάχιστα και με το διάβασμα, αλλά αυτό δεν είναι ούτε επί του παρόντος ιστολογίου, ούτε επί της στιγμής αυτής. Παρακάτω είναι οι αναρτήσεις που έκανα σχετικά με το θέμα του Σπιτικού&Ομορφιάς. Πρόκειται για την αγαπημένη μας πίτσα, τα φιογκάκια και τη ζαμπονοτυρόπιτα. Τις μπριζόλες δε τις έφτιαξα ξανά, παρόλο που ήταν πολύ νόστιμες. Το αρωματικό ντουλάπας δε με ενθουσίασε ιδιαίτερα, καθώς έφερε αποτέλεσμα μεν, αλλά σε μερικές περιπτώσεις, σε συνδυασμό με την υγρασία που είχα στη ντουλάπα, έμεινε σημάδι σαν λαδιά σε κάποια ρούχα που είχαν έρθει σε επαφή με το σαπούνι. Οι σακούλες μου έχουν γίνει απαραίτητες και είναι φοβερές. Η εξοικονόμηση χώρου που μου προσφέρουν είναι τρομερή! Ο υποτόνος της επιδερμίδας με βοήθησε να βρω ακριβώς τα χρώματα που μου ταιριάζουν. Τα αντηλιακά αυτά προμηθεύτηκα και φέτος.
Το τρίτο θέμα μας έχει να κάνει με διάφορες αναρτήσεις, οι οποίες είναι κυρίως έκτακτες. αυτό σημαίνει πως οι αναρτήσεις αυτές προέκυψαν για κάποιο λόγο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ανήκουν σε κάποιο από τα θέματά μου. Διάφορες αναρτήσεις:
Στις σειρές&ταινίες περιλαμβάνονται κάποιες από αυτές που παρακολουθήσαμε ο άντρας μου κι εγώ όλον αυτόν τον χρόνο και ανήκουν στις αγαπημένες μου. Αυτές είναι:
Στη θεματική ενότητα «Διαδίκτυο» έχω αναρτήσει μερικά παιχνίδια που συνήθιζα να παίζω και μου άρεσαν πολύ, καθώς κι εφαρμογές που με διευκόλυναν πολύ. Οι τέσσερις αναρτήσεις για το διαδίκτυο είναι οι παρακάτω:
Στο θέμα της Μυθολογίας περιλαμβάνονται αναρτήσεις σχετικά με τους Ολύμπιους θεούς και βιντεάκια που δημιούργησα η ίδια σχετικά με αυτούς. Έτσι, έχουμε τις εξής αναρτήσεις:
Πάντα είχα τη συνήθεια να φωτογραφίζω τα πλεκτά που δημιουργούσα. Μου αρέσει να φτιάχνω πράγματα μόνη μου, κάτι που σήμερα επίσης θεωρώ πολυτέλεια, λόγω του μωρού. Μερικές αναρτήσεις σχετικές με το πλέξιμο και άλλες μου δημιουργίες είναι:
Πόσο μου αρέσουν οι χοροί και τα τραγούδια! Αγαπώ την παράδοση, «κουβαλάει» τόσο πολιτισμό πάνω της! Μου αρέσει η παράδοση η ελληνική κι όχι μόνο. Κάθε πολιτισμός έχει κάτι να πει, κάτι να δώσει. Δε θα μπορούσε, λοιπόν, να λείπει από το ιστολόγιό μου θέμα σχετικό με τους χορούς και τα τραγούδια. Και φυσικά η αρχή έγινε με την αγαπημένη μου Καππαδοκία. Δεν έχω ρίζες από εκεί. Η μισή κατάγομαι από τα παράλια της Μικρά Ασίας. Αγαπώ τη Καππαδοκία, τους χορούς, τις παραδόσεις της, τη δύναμη που έχουν επιδείξει οι Έλληνες Καππαδόκες ανά τους αιώνες, την αντοχή τους, την επίμονη διατήρηση του ελληνικού στοιχείου παρά τις αντιξοότητες. Δυο αναρτήσεις για το θέμα χοροί&τραγούδια τον χρόνο που πέρασε:
Ξανακοιτάζοντας την ανάρτηση αυτή, παρατηρώ ότι είναι πολύ μεγάλη, αν και δεν είμαι υπέρ των μεγάλων αναρτήσεων. Και οι αναρτήσεις που έχω κάνει αυτή τη χρονιά είναι πολλές. Στόχος μου για φέτος είναι να κάνω λιγότερες αναρτήσεις. πιστεύω πως μία-δυο αναρτήσεις τον μήνα είναι ικανοποιητικός αριθμός. Τι λέτε κι εσείς;
Σας ευχαριστώ που με συντροφεύετε στη μπλογκογειτονιά κι επισκέπτεστε το μπλογκόσπιτό μου!
Κάθε χώρα έχει τον δικό της Αϊ Βασίλη στη παράδοσή της. Οι Αμερικάνοι, οι Άγγλοι, οι Αυστραλοί και άλλοι δυτικοί έχουν τον κλασικό Αϊ Βασίλη, οι Βόρειοι Ευρωπαίοι έχουν τον Άγιο Νικόλαο, οι Λατίνοι έχουν την καλή Μάγισσα που έχει το ρόλο του Αϊ Βασίλη και οι Ρώσοι έχουν τη Μπαμπούσκα. Η Ελλάδα τιμά τον Μέγα Βασίλειο που προέρχεται από την Καισάρεια, τη πρωτεύουσα της Καππαδοκίας.
Ο Μέγας Βασίλειος γεννήθηκε το 330 μ.Χ και είναι ένας από τους τρεις ιεράρχες της εκκλησίας μας. Η βασιλόπιτα, η οποία αποτελεί το πατροπαράδοτο ελληνικό έθιμο – γλύκισμα, συνδέεται με τον Μέγα Βασίλειο και σερβίρεται τη Πρωτοχρονιά. Τότε είναι που τιμάμε και τη μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου.
Ο Μέγας Βασίλειος βοηθούσε τους φτωχούς, τους άρρωστους, όλους όσοι χρειάζονταν τη βοήθειά του. Ο ίδιος μοίρασε τη μεγάλη περιουσία του στους φτωχούς και ωθούσε και τους άλλους πλούσιους να κάνουν το ίδιο. Κάποτε ίδρυσε τη λεγόμενη «Βασιλειάδα». Πρόκειται για ορφανοτροφείο, νοσοκομείο, γηροκομείο και οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με τη φροντίδα των αδύναμων.
Οι Χριστιανοί της Καππαδοκίας λάτρευαν πολύ τον Μέγα Βασίλειο, τόσο που έκαναν ολόκληρο τελετουργικό για να τιμήσουν τη μνήμη του. Συγκεκριμένα, τη Παραμονή Πρωτοχρονιάς – η Πρωτοχρονιά είναι η μέρα θανάτου του – το βράδυ, με συγκεκριμένες χορευτικές κινήσεις, τραγούδι και αναμμένες δάδες στα χέρια, οι κάτοικοι των Φαράσων κινούσαν να πάνε στη σπηλιά του Αϊ Βασίλη, εκεί δηλαδή που λεγόταν από τους γηραιότερους ότι είχε μονάσει για να σωθεί από τους διωγμούς. Η πομπή κρατούσε όλη νύχτα και μπροστά πήγαινε ο παπάς του χωριού. Η σπηλιά απείχε μόλις μια ώρα από το χωριό κι όταν έφταναν εκεί, ο παπάς έλεγε το απολυτίκιο, άναβαν κεριά, σκούπιζαν τα πόδια τους από το χιόνι, άναβαν φωτιές, κέρναγαν κρασί και πλούσιους μεζέδες και χόρευαν το «Εζ Βασίλη».
Να σημειωθεί ότι η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι η Καραμανλήδικη, δηλαδή η γλώσσα που μιλούσαν οι Έλληνες της Καππαδοκίας μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Τούρκους. Αποτελείται από την τουρκική γλώσσα, έχει όμως πάρα πολλούς τοπικούς ιδιωματισμούς και γράφεται στα ελληνικά.
Τα Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα λέγονται τη παραμονή της Πρωτοχρονιάς σε όλη την Ελλάδα, αλλού πρωί κι αλλού απόγευμα. Σε κάθε περιοχή διαφέρουν, όπως συμβαίνει με όλα τα κάλαντα. Ας δούμε τα Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα όπως λέγονται σε διάφορες περιοχές!
Τα κάλαντα είναι ένα αρχαίο ελληνικό έθιμο. Σήμερα, τραγουδιούνται παραμονή από παιδιά αλλά και ενήλικες έναντι κάποιου φιλοδωρήματος. Κάθε περιοχή έχει και τα δικά της κάλαντα. Βέβαια, κάποια από τα παρακάτω κάλαντα μπορεί να λέγονται και σε άλλες περιοχές.
Όπως το λέει και ο τίτλος, θα δούμε μερικά παράξενα έθιμα Χριστουγέννων που λαμβάνουν χώρα σε διάφορες χώρες του κόσμου. Βέβαια, η λέξη «παράξενο» είναι υποκειμενική για τον καθέναν, καθώς κάτι που φαντάζει παράξενο σε εμένα, μπορεί να είναι συνηθισμένο για εσένα. Οπότε είναι προτιμότερο να πω ότι θα παρουσιάσω έθιμα του κόσμου που φαίνονται παράξενα σε εμένα.
Πρώτα απ’ όλα, στην Αυστραλία τα Χριστούγεννα πέφτουν κατά τους καλοκαιρινούς για εκείνους μήνες, οπότε μία εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα, τα σχολεία κλείνουν για τις καλοκαιρινές διακοπές. Οι άνθρωποι που μένουν εκεί, γιορτάζουν τα Χριστούγεννα κάνοντας σερφ και πικνικ, αλλά στολίζουν κι εκείνοι χριστουγεννιάτικα δέντρα κι έχουν Άϊ Βασίληδες.
Στη Γερμανία, καθώς και άλλες Βόρειες χώρες όπως η Δανία, έχουν το έθιμο «Adventskranz». Σύμφωνα με αυτό, σε κάθε σπίτι έχουν ένα κηροπήγιο με τέσσερις θέσεις κεριών το οποίο συμβολίζει τις τέσσερις τελευταίες εβδομάδες πριν από τα Χριστούγεννα. Το κηροπήγιο στολίζεται με κλαδιά από έλατο, κουκουνάρια και μπάλες Χριστουγέννων. Κάθε Κυριακή ανάβουν ένα κερί, μετρώντας έτσι τις εβδομάδες πριν από τα Χριστούγεννα.
Στη Γαλλία, το εορταστικό τραπέζι της Παραμονής των Χριστουγέννων ονομάζεται Reveillon (Ρεβεγιόν) και αποτελείται από θαλασσινά και κυρίως στρείδια. Ανήμερα των Χριστουγέννων, οι Γάλλοι τρώνε την πατροπαράδοτη γαλοπούλα.
Στη Δανία υπάρχει το «έθιμο του κεριού» για τα παιδιά. Σύμφωνα με αυτό, κάθε παιδί έχει ένα κερί που χωρίζεται με τόσες οριζόντιες γραμμές, όσες είναι οι μέρες ως τα Χριστούγεννα. Κάθε μέρα, τα παιδιά ανάβουν το καθένα το κερί του μέχρι να φτάσει στην επόμενη γραμμή, ώσπου να φτάσει η μέρα που θα πάρουν τα δώρα τους.
Οι Βόρειοι λαοί έχουν κι ένα άλλο περίεργο έθιμο, το «Χριστουγεννιάτικο Ημερολόγιο». Το ημερολόγιο αυτό ξεκινά από τη Πρώτη Δεκέμβρη και καταλήγει στις 24 Δεκεμβρίου. Πρόκειται για ένα μεγάλο βάζο με Αλεξανδρινά ή ένα μεγάλο ανοικτό κουτί με δώρα. Και στις δύο περιπτώσεις κρέμονται 24 αριθμημένα μικρά δεματάκια. Κάθε πρωί τα παιδιά ξετυλίγουν τα δωράκια, ώσπου να έρθουν τα Χριστούγεννα.
Στη γειτονική μας Ιταλία, τη Παραμονή των Χριστουγέννων τα παιδιά ντύνονται βοσκοί, επισκέπτονται τα γειτονικά σπίτια και τραγουδούν τα κάλαντα. Οι νοικοκυραίοι σε αντάλλαγμα τα κερνούν γλυκά και ξηρούς καρπούς.
Στην Ιταλία, τα Χριστούγεννα έχουν τη μεγαλύτερη διάρκεια από όλα τα Χριστούγεννα του κόσμου. Ξεκινούν στις 8 Δεκεμβρίου και ολοκληρώνονται στις 6 Ιανουαρίου. Το βράδυ της 6ης Ιανουαρίου, η καλή και φτωχή μάγισσα Befana επισκέπτεται τα σπίτια, τρώει τα καρύδια και τα μπισκότα που της έχουν αφήσει τα παιδιά και σε αντάλλαγμα αφήνει στις χριστουγεννιάτικες κάλτσες τους δώρα ή κάρβουνα. Τα δώρα προορίζονται για τα φρόνιμα και τα κάρβουνα για τα άτακτα παιδιά.
Επιπλέον, για τους Ιταλούς το σημαντικότερο σύμβολο των Χριστουγέννων είναι η φάτνη, επειδή ο Φραγκίσκος της Ασίζης ήταν ο πρώτος που δημιούργησε αναπαράσταση των Χριστουγέννων με αγαλματίδια. Όλοι οι χαρακτήρες, εκτός του Θείου Βρέφους, τοποθετούνται στη Φάτνη στις 8 Δεκεμβρίου και το Θείο Βρέφος τοποθετείται αμέσως μετά τα μεσάνυχτα στις 24 Δεκεμβρίου.
Στη Φινλανδία, η Παραμονή των Χριστουγέννων είναι αφιερωμένη στους νεκρούς και το βράδυ αυτό όλες οι οικογένειες επισκέπτονται τα νεκροταφεία, ακόμη κι αν δεν έχουν εκεί νεκρούς.
Στη Ρουμανία, τη νύχτα της 5ης Δεκεμβρίου, τα παιδιά βγάζουν έξω τα παπούτσια τους και έρχεται ο Άγιος Νικόλαος με τα ξωτικά του και βάζει γλυκά και δώρα για τα φρόνιμα παιδιά και κάρβουνα και βέργες για τα άτακτα (τις βέργες για να τα δείρουν οι γονείς).
Η 28η Οκτωβρίου είναι εθνική αργία για την Ελλάδα, ημέρα κατά την οποία οι Έλληνες γιορτάζουν την είσοδο της χώρας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την έναρξη του ελληνοιταλικού πολέμου, αφού αρνήθηκαν την κατοχή από τα ιταλικά στρατεύματα.
Οι Έλληνες εξ’ αρχής ένοιωθαν απίστευτη περηφάνια για την αντίστασή τους αυτή και όλοι, άντρες και γυναίκες συμμετείχαν πρόθυμα στον πόλεμο με όποιον τρόπο μπορούσαν.
Οι Ιταλοί ηττήθηκαν παταγωδώς, προκαλώντας έτσι τη τέχνη να δημιουργήσει.
Η Σοφία Βέμπο, η επονομαζόμενη και τραγουδίστρια της Νίκης, όχι μόνο τραγούδησε τις νίκες των Ελλήνων, αλλά δώρισε και 2.000 χρυσές λίρες στο ελληνικό ναυτικό.
Τα πιο διάσημα τραγούδια που υμνούν την ελληνική νίκη είναι:
Ο καιρός άλλαξε, η προετοιμασία για το χειμώνα άρχισε, η χουχουλιάρικη ατμόσφαιρα είναι διάχυτη παντού και όλο αυτό το σκηνικό με προέτρεψε ασυναίσθητα να προχωρήσω σε μικροαγορά προϊόντων ομορφιάς σε καφέ αποχρώσεις, να αρχίσω να πίνω ζεστό καφέ αντί για κρύο, να επιθυμήσω τη μοναδική γεύση από τα κάστανα, το κατεξοχήν χειμωνιάτικο σνακ. Τη Δευτέρα που μας πέρασε, είχαμε 1η Οκτωβρίου, ημέρα αφιερωμένη παγκοσμίως στον καφέ, αγαπημένο ρόφημα όλων και κυρίως των Ευρωπαίων.
Ο καφές βγαίνει από το καφεόδεντρο και η ιστορία του είναι πολύ παλιά, μιας και ξεκινά το 600 μ.Χ στην Αιθιοπία. Η ονομασία του στα αραβικά σημαίνει «κρασί του κόκκου», επειδή οι άραβες χρησιμοποιούν τον καφέ ως υποκατάστατο του κρασιού, αφού το κοράνι δε τους επιτρέπει το αλκοόλ. Στην Ευρώπη, ο καφές έγινε γνωστός από την Βενετία, που είχε επαφές με άραβες εμπόρους του είδους. Στην αμερικάνικη ήπειρο, ο σπόρος του καφέ φθάνει το 1714 και η Βραζιλία είναι σήμερα η χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή καφέ παγκοσμίως. Τα οφέλη από τη κατανάλωση καφέ είναι πολλά, αρκεί να καταναλώνεται με μέτρο.
Τα κάστανα είναι γνωστό ότι έχουν αρκετές θερμίδες, παρόλο που είναι πάρα πολύ υγιεινά και δε περιέχουν γλουτένη. Το δέντρο που τα παράγει, η καστανιά, ονομάζεται διαφορετικά και αρτόδεντρο, είναι πανάρχαιο (από την Εποχή του χαλκού) και προέρχεται από την Ωκεανία. Καστανιές φαίνεται να καλλιεργούν στη Κίνα τα τελευταία 6000 χρόνια, ενώ στην Ευρώπη η καλλιέργεια αυτή εμφανίζεται για 3000 χρόνια. Τα δέντρα αυτά καλλιεργούνται σε μεγάλο υψόμετρο, μεγαλύτερο των 250 μέτρων και κάθε καστανιά μπορεί να προσφέρει ακόμη και 50 κιλά κάστανα. Στην Ελλάδα, ευδοκιμούν κυρίως στη Μακεδονία, τη Θεσσαλία και τις ορεινές περιοχές της Κρήτης και της Λέσβου. Βασικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι καλλιεργούνται σε μεγάλο υψόμετρο, άνω των 250 μέτρων. Στον Μεσαίωνα, τα κάστανα ήταν τροφή των φτωχών. Αν θέλετε να διατηρήσετε τα κάστανα για μερικές εβδομάδες, βάλτε τα σε αεροστεγή σακούλα και στο ψυγείο.
Το καφέ χρώμα ανήκει στα γήινα χρώματα και είναι ζεστό και εντυπωσιακό. Αποχρώσεις του είναι το μαονί ή ακαζού (καστανοκόκκινο), καμηλό, καστανό και πολλά άλλα. Το καφέ προσδίδει άνεση και δίνει την αίσθηση ότι όλα θα πάνε καλά. Οι άντρες προτιμούν πολύ συχνά το καφέ, αφού προσδίδει αρρενωπή ποιότητα και δύναμη. Αυτοί που προτιμούν το καφέ είναι άνθρωποι απλοί, πρακτικοί, σταθεροί, αφοσιωμένοι κι αξιόπιστοι. Το καφέ είναι το χρώμα της ειλικρίνειας και της εργατικότητας.
Το Σάββατο που πήγα για ψώνια, αγόρασα κάποια μικροπραγματάκια ομορφιάς, που αργότερα συνειδητοποίησα ότι ήταν όλα καφέ. Όπως βλέπετε στην εικόνα, πήρα σκούρο καφέ βερνίκι νυχιών και μολύβι ματιών ιδίου χρώματος. Δίπλα από αυτά είναι το καστορέλαιο για τα μαλλιά που φρόντισα να προμηθευτώ και το αγαπημένο μου κονσίλερ ματιών σε μπεζ απόχρωση.
Πώς πίνετε τον καφέ σας και τι είδους καφέ προτιμάτε;
Minimal&Slow 