Παλιές αγαπημένες ελληνικές ταινίες! Ποιος θα μπορούσε να τους δώσει διαφορετικό χαρακτηρισμό από το «αγαπημένες»; Κανείς! Λατρεμένες θα τολμούσα να πω. Μοναδικές και σίγουρα ανεπανάληπτες. Όσες φορές και να τις ξαναδείς, δεν είναι αρκετές για να τις χορτάσεις. Αστείρευτο γέλιο, ατάκες που έχουν αφήσει εποχή, απίθανοι ηθοποιοί! 

Ένας από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου είναι και ο Χρόνης Εξαρχάκος. Ο αξέχαστος κωμικός ηθοποιός που έφυγε νωρίς, χάνοντας τη μάχη με τον καρκίνο, στερώντας μας το μοναδικό ταλέντο του. 

     Μια από τις ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε είναι το «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι» με τη Ρένα Βλαχοπούλα και τον Βαγγέλη Σειληνό. 

Αυτή η ταινία περιλαμβάνει μοναδικές σκηνές και ατάκες, όπως το να φωνάζει ο Εξαρχάκος-που είχε το ρόλο του ψευτοεφευρέτη- «Βαγγέλη» και να κλείνει η πόρτα, να τον ρωτάνε «τι φρούτα βγάζει η Καλαμάτα» και να απαντάει «μούσμουλα», έπειτα από παρότρυνση της Βλαχοπούλου, να είναι ο Σειληνός κι ο Εξαρχάκος ντυμένοι χανούμισσες κι ένας άραβας αξιωματικός να ερωτεύεται τον Εξαρχάκο Χανούμισσα, το «τράβα μαλλί» του Εξαρχάκου στην Βλαχοπούλου και άλλα πολλά.

Στην ταινία αυτή συμπρωταγωνιστούσε και η Μαρία Ιωαννίδου και ήταν εξαιρετική ως η αφελής σύντροφος του Σειληνού, που μασούσε διαρκώς τσίχλα και πετούσε ατάκες, όπως «Γιατί δε κάνουμε όπισθεν» στη σκηνή με το αεροπλάνο.

Μια ελληνική ταινία που μου αρέσει πάρα πολύ, είναι η δημοφιλής «Γοργόνες και μάγκες» της Φίνος Φιλμ, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1968. Οι ηθοποιοί που παίζουν στη ταινία αυτή είναι απλά εξαιρετικοί, όπως ο αγαπημένος μου Χρόνης Εξαρχάκος, ο Φαίδων Γεωργίτσης που πρόσφατα έφυγε από τη ζωή, η Μάρθα Καραγιάννη, η Μαίρη Χρονοπούλου και άλλοι. Ο Βαγγέλης Σειληνός είναι εξαιρετικός στη ταινία αυτή.

Στη ταινία «Γοργόνες και Μάγκες» αναδεικνύεται η ομορφιά των ελληνικών νησιών και η αθωότητα των κατοίκων τους. Αυτά, βέβαια, πριν αγγίξει τους τόπους αυτούς ο τουρισμός και η σύγχρονη ζωή.  

Ο Γιάννης Βογιατζής, πάντα μοναδικός, παριστάνει με τεράστια επιτυχία τον ντόπιο ταβερνιάρη, που ονομάζεται Παναγής, ο οποίος θεωρείται ο πιο γραμματιζούμενος της περιοχής, έχοντας τελειώσει το δημοτικό. Ο Παναγής, λοιπόν, χρησιμοποιεί τις ελάχιστες λέξεις που γνωρίζει στη καθαρεύουσα εντελώς λάθος, δείχνοντας έτσι στους πρωτευουσιάνους την άγνοιά του.

Πρόσφατα ξεκίνησα ένα θέμα που αφορά τη Μυθολογία, όπως αυτή διαμορφώθηκε από διάφορους λαούς, ξεκινώντας από αυτή των Ελλήνων. Η Ελληνική μυθολογία άλλωστε είναι η πιο διαδεδομένη παγκοσμίως κι αυτό συμβαίνει εξαιτίας της εξαιρετικής ποιότητάς της. Οι μυθολογίες των άλλων λαών συνήθως είναι γνωστοί μόνο στους λαούς οι οποίοι τους εφεύραν.

Η θεά Άρτεμις (η αγαπημένη μου) είναι πάρα πολύ παλιά θεότητα κι έχει να κάνει με τα μικρά παιδιά και κυρίως τα κορίτσια, τα οποία από την ηλικία των εννέα ετών ήταν αφιερωμένα σε αυτήν, ώσπου να παντρευτούν. Αρχικά, όλα τα κορίτσια από τα εννέα τους έτη στέλνονταν στο ναό της Άρτεμις για να την υπηρετήσουν, αλλά αργότερα μόνο μερικά κορίτσια προορίζονταν για το σκοπό αυτό. Όταν έφτανε η ώρα οι κοπέλες να παντρευτούν, συνήθιζαν να αφιερώνουν τα παιχνίδια τους στη θεά. Η Άρτεμις συμβολίζει το φως της σελήνης, λατρεύτηκε πάρα πολύ από τους Έλληνες και κυρίως από αυτούς που κατοικούσαν στα όρη.  

Ο μύθος για να δημιουργηθεί χρειάζεται η διάνοια να συνδυαστεί με τη φαντασία και οι αρχαίοι Έλληνες το κατείχαν πολύ καλά αυτό. Σε κάθε μυθολογία του κόσμου υπάρχει ένα ζευγάρι που αποτελεί τους γονείς ή τους αρχηγούς ή τους ανώτατους από όλους τους υπόλοιπους θεούς. Έτσι, στη σκανδιναβική μυθολογία έχουν τον Όντιν και τη Φρέγια, στην αιγυπτιακή υπάρχουν η Ίσις κι ο Όσιρις κλπ. Για τους αρχαίους Έλληνες, ο Δίας και η Ήρα είναι το ανώτατο ζεύγος ανάμεσα στους Ολύμπιους.

Η Ήρα ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Κρόνου και της Ρέας, ενώ ο Δίας ήταν ο Βενιαμίν της οικογένειας. Κάποτε ο Δίας κατόρθωσε να ξελογιάσει τη μεγαλύτερη αδερφή του και να τη κάνει παντοτινή και μοναδική σύζυγό του, παρόλο που συνεχώς την απατούσε, προκαλώντας την αθεράπευτη και τρομερή ζήλια της.

Στα βίντεο που παραθέτω μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για κάθε θεό και θέα ξεχωριστά.

Η Εστία ήταν η θεά που απολάμβανε το σεβασμό όλων, θεών και ανθρώπων, ανεξαιρέτως. Είναι μια από τις τρεις παρθένες θεές και δεν είχε ποτέ αποκλειστικά δικό της ναό λατρείας. Αντίθετα, η Εστία ήταν η μοναδική θεά που λατρευόταν παντού, αφού στο κέντρο κάθε πόλης, σπιτιού και ναού υπήρχε μια εστία, δηλαδή βωμός προς τιμήν της ομώνυμης θεάς. Τη θεά Εστία προσπάθησαν να ξελογιάσουν, χωρίς επιτυχία, ο Ποσειδώνας κι ο Απόλλωνας.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι ο Ποσειδώνας στήριζε πάνω του τη Γη, όπως ο Άτλας τον Ουρανό. Κι αυτό γιατί θεωρούσαν πως η γη ήταν ένα τεράστιο νησί επάνω στη θάλασσα. Στη Κρήτη θεωρούνταν και χθόνιος Θεός και για αυτό κάποιες φορές λατρευόταν μαζί με τη Δήμητρα. Στην Αθήνα, έχασε στον διαγωνισμό που είχε με την Αθηνά για την ονομασία της πόλης. Ο ίδιος είχε χτυπήσει τον βράχο της Ακρόπολης, κάνοντας τον να βγάλει νερό, το οποίο όμως δεν ήταν πόσιμο.

Η θέα Δήμητρα αγαπούσε τους ανθρώπους και περνούσε τον περισσότερο χρόνο στη γη κοντά τους. Κάποτε αγάπησε πολύ κι έσμιξε με έναν θνητό, τον Ιασίονα με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Πλούτο. Ο Δίας μόλις έμαθε για αυτό το σμίξιμο, θύμωσε, επειδή δεν ανεχόταν οι θεές να σμίγουν με θνητούς. Έτσι, έριξε έναν κεραυνό στον Ιασίονα, σκοτώνοντας τον. Ο Ποσειδώνας κάποτε ξελόγιασε τη Δήμητρα και μαζί απέκτησαν τη Δέσποινα, της οποίας το όνομα δεν επιτρεπόταν να ειπωθεί και τον Αρίωνα, ένα άλογο με μαύρη χαίτη.

Τον Άδη που βασίλευε στον Κάτω Κόσμο οι άνθρωποι απέφευγαν να αποκαλούν με το όνομα του, επειδή τον φοβόντουσαν. Έτσι, του είχαν δώσει πολλά προσωνύμια. Ο Αισχύλος τον ονόμαζε «Δία που φιλοξενεί στο παλάτι του νεκρούς». Μεταξύ άλλων τον ονόμαζαν και υποχθόνιο ή Πλούτωνα.

Σας Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!