Σε αυτή την ανάρτηση θα αναφερθώ στην μουσική και τους ήχους που χρησιμοποίησα στο πρώτο τρίμηνο ζωής του μωρού μου. Με αυτόν τον τρόπο έκανα το σπουργιτάκι μου να ηρεμεί και να νανουρίζεται.

     Τα έμβρυα έχουν συνηθίσει να ακούνε διάφορους μονότονους ήχους μέσα στην κοιλιά της μαμάς τους. Όταν γεννιούνται, δε μπορούν αμέσως να ξεχωρίσουν τον εαυτό τους από τη μητέρα τους. Νομίζουν δηλαδή ότι η μαμά κι εκείνα είναι ένα και χρειάζονται αρκετό χρόνο για να αντιληφθούν τη διαφορά. Ο καλύτερος τρόπος, λοιπόν, για να είναι ήρεμο το μωρό είναι να του βάζουμε να ακούει μονότονους ήχους, τους γνωστούς και ως λευκούς. Λευκοί ήχοι είναι οι ήχοι που παράγονται από ηλεκτρικές συσκευές, όπως ο απορροφητήρας, τα μεταφορικά μέσα, οι ήχοι της φύσης και άλλοι.
     Στη δική μας περίπτωση και δοκιμάζοντας διάφορα, καταλήξαμε πως το σπουργιτάκι μας ηρεμούσε κυρίως με τον ήχο της μηχανής του τραίνου που της βάζαμε μέσω εφαρμογής ήχων για μωρά που είχαμε κατεβάσει στα κινητά μας. Επίσης, συνήθιζα να της βάζω μουσική Mozart για μωρά που έβρισκα στο διαδίκτυο, κάτι που συνεχίζω να κάνω, αλλά όχι στον βαθμό που το έκανα αρχικά(είχα μουσική στο σπίτι όλη μέρα). Αυτά όσων αφορά την ηρεμία της.
     Την ώρα της διασκέδασης και κυρίως την ώρα του μάρσιπο, συνήθιζα να της βάζω τραγουδάκια με τα χρώματα και ζωάκια. Τις ημέρες των γιορτών χορεύαμε και κάναμε βόλτες μέσα στο σπίτι χαζεύοντας τα φωτάκια, τα αγιοβασιλάκια και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο με χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
     Τέλος, τους δυο πρώτους μήνες συνήθιζα να της τραγουδώ το «Χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα». Έτσι σαν ένα μικρό και ήσυχο χρυσοψαράκι έμοιαζε κι εκείνη όταν ήταν μέσα στο μπανιερό της. Και χρησιμοποιώ παρατατικό γιατί τώρα μοιάζει περισσότερο με έναν ζωηρό γυρίνο που κουνά χεράκια και ποδαράκια.