Αποστείρωση, Μπιμπερό, Πιπίλες

     Αποστείρωση, μπιμπερό, πιπίλες. Τρεις λεξούλες άκρως αγχωτικές για μια νέα μανούλα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου, έψαχνα παντού στο διαδίκτυο και ρωτούσα όσες μανούλες ήξερα να μου δώσουν πληροφορίες γι αυτά τα άγνωστα για μένα θέματα. Πως γίνεται η αποστείρωση; Βολεύει ο αποστειρωτής;Τι μπιμπερό να διαλέξω; Πόσα να πάρω στην αρχή; Μικρά μπιμπερό, μεγάλα; Γυάλινα ή πλαστικά; Πιπίλες από σιλικόνη ή καουτσούκ; Μην ανησυχείς νέα μανούλα, διάβασε παρακάτω και θα σου τα πω όλα, έτσι όπως χρησίμευσαν σε μένα, ακόμη και τα λάθη που έκανα.
     Ας ξεκινήσουμε από τα απλά, την αποστείρωση. Δε θα ξεχάσω την πρώτη φορά που βάλαμε σε λειτουργία τον αποστειρωτή. Βλέπαμε τους ατμούς, τις σταγόνες, είχαμε βάλει και πολύ νερό κι έκανε μια ώρα να αποστειρώσει. Σκέτη απογοήτευση. Απλά ήθελε να βάλουμε πολύ λίγο νερό (απιονισμένο). Καπάκια, πιπίλες, θηλές, όλα γυρισμένα προς τα κάτω ώστε να τα διαπερνά ο ατμός και να αποστειρώνονται. Οι θηλές πάντα πρέπει να βγαίνουν από το δαχτυλίδι, ώστε να αποστειρωθούν καλά. Η αποστείρωση μας κράτησε 4 μήνες, οπότε και την αποχωριστήκαμε μετά χαράς.
     Μπιμπερό. Μέχρι τους 6 μήνες χρησιμοποιούμε γυάλινα. Πρώτα απ’ όλα, εξαιτίας της αποστείρωσης δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε πλαστικά. Έπειτα από τους 6 μήνες είναι πιο βολικά, ειδικά από τη στιγμή που αρχίζουν να τα πειράζουν τα χεράκια του μωρού. Άκουσα διάφορες απόψεις, μπερδεύτηκα κι έτσι φρόντισα να προμηθευτώ διάφορα μπιμπερό. Αρχικά, τα χρησιμοποίησα όλα, ξεκινώντας από ένα γυάλινο μικρό. Θα έλεγα ότι τα μικρά γυάλινα μπιμπερό δε χρειάζονται, γιατί μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα μεγάλο γυάλινο μπιμπερό από την αρχή. Από το άγχος μου λοιπόν, αγόρασα όλα τα είδη μπιμπερό και θηλές. Θηλές από σιλικόνη, καουτσούκ, για κολικούς και μη και τα χρησιμοποίησα όλα.
Το σπουργιτάκι μου τελικά είχε σύντομα κολικούς, όπως συνηθίζουν να έχουν τα μωράκια και παράλληλα ήταν πολύ λαίμαργο. Οπότε ΟΛΕΣ οι θηλές μου ήταν άχρηστες και δεν ήξερα τι να κάνω. Ώσπου, μια φίλη μου συστήνει την πατέντα της Dr Brown. Πρόκειται για ένα μπιμπερό που έχει κανονική θηλή από σιλικόνη (τουλάχιστον αυτή που πήρα εγώ) κι έχει ένα σύστημα που δεν επιτρέπει στο μωρό να «πίνει» αέρα, βοηθώντας το στους κολικούς. Αν το παιδί δεν έχει τέτοιο θέμα, απλά αφαιρείς το σύστημα και έχεις απλά ένα κανονικό μπιμπερό. Το παιδί μου δε σταμάτησε να έχει κολικούς, αλλά δε ξαναπνίγηκε ποτέ όσο χρησιμοποιούσε αυτό το μπιμπερό. Αν ο χρόνος γυρνούσε πίσω, θα διάλεγα μόνο αυτό το μπιμπερό για τους τέσσερις πρώτους μήνες. Επίσης, ένα μόνο μου αρκούσε, αφού πλέναμε το μπιμπερό αμέσως μετά τη χρήση. Άλλωστε, δεν είναι καθόλου καλό να μένουν για πολύ υπολείμματα φαγητού στο μπιμπερό και τη θηλή.
Τέλος, οι απόψεις ήταν ποικίλες για το τι είδους πιπίλα έπρεπε να επιλέξω. Κάποιες μαμάδες υποστήριζαν ότι οι πιπίλες από καουτσούκ ήταν καλύτερες, επειδή μοιάζουν πιο φυσικές, ενώ άλλες βολεύτηκαν καλύτερα με αυτές από σιλικόνη. Εξαρτάται βέβαια και από τη πιπίλα που θα προτιμήσει το μωρό. Προσωπικά, από την αρχή προτίμησα τις πιπίλες από σιλικόνη, οι οποίες έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και δεν φθείρονται εύκολα κι ευτυχώς το σπουργιτάκι τις δέχτηκε. Το μαιευτήριο μας είχε κάνει δώρο πιπίλα ΜΑΜ, συνεχίσαμε με αυτή τη μάρκα μέχρι τώρα και δε την αλλάζουμε με τίποτα.
Νομίζω αρκετά έγραψα σήμερα και δε το συνηθίζω, αφού προτιμώ τις σύντομες αναρτήσεις που έχουν να προσφέρουν κάτι. Ελπίζω οι νέες μανούλες να πήραν κάτι από αυτή την ανάρτηση!
Σας ευχαριστώ!

Όσα χρειάζεται το μωρό

     Το σπουργιτάκι μου έφτασε αισίως τους 6 μήνες ζωής και μια ανάρτηση ακόμη για το ημερολόγιο της μανούλας ακολουθεί. Αυτή τη φορά θα αναφερθώ σε αυτά που χρησίμευσαν ως βοηθητικά για το μωράκι μου, τι βόλεψε εκείνη κι εμένα, τι χρησιμοποιήσαμε τελικά και τι όχι. Σχετικά με τα ρουχαλάκια της, αρχικά φορούσε φορμάκια βελούδινα με κουμπιά μπροστά. Σε καμία περίπτωση δε βόλευαν στην αρχή τα φορμάκια που έχουν κουμπιά πίσω. Όσα τέτοια είχα, ευτυχώς λίγα, δε τα χρησιμοποίησα καθόλου. Από τον πέμπτο μήνα, όμως, που το σπουργιτάκι μου άρχισε να γίνεται πιο ζωηρό, να γυρνάει πλευρό και να απολαμβάνει να κάθεται μπρούμυτα, τα φορμάκια με τα κουμπιά στη πλάτη αποδείχθηκαν πολύ καλή επιλογή. Τώρα πια, αποφεύγω τα ρουχαλάκια που έχουν μπροστά κουμπιά και για έναν άλλον λόγο. Επειδή η μικρή μου έχει ανακαλύψει τα χεράκια της, δε διστάζει ακόμη και να ξεκουμπώνει τα κουμπιά της. 

   
     Και περνάμε στην ενδοεπικοινωνία. Σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα χωρίς αυτές τις μικρές και πολύτιμες συσκευές. Όσο κοντά ή μακρυά κι αν είναι το δωμάτιο των γονιών από αυτό του μωρού, η ενδοεπικοινωνία είναι απαραίτητη και σίγουρα μπορεί να αποδειχθεί και σωτήρια. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να αναφερθώ στα συστήματα που χρησιμοποίησα για τον ύπνο και τη μεταφορά της. Η κούνια της είναι ταυτόχρονα και αλλαξιέρα και λίκνο κι έχει αρκετούς και άνετους αποθηκευτικούς χώρους. Αργότερα, θα χωριστεί σε κομμάτια και θα γίνει γραφείο, κομοδίνο και κρεβάτι, όπου θα μπορεί να κοιμάται και μέχρι τα 18 της. Και μάλιστα ήταν και σε πάρα πολύ καλή τιμή. Και για το καρότσι της προτίμησα το 3 σε 1, καρότσι, καλαθούνα και καθισματάκι αυτοκινήτου. Στην αρχή ήμασταν διστακτικοί για αυτά τα συστήματα, αλλά κάναμε τις καλύτερες επιλογές και στις καλύτερες τιμές. Μέχρι τον τέταρτο μήνα, η μικρή μου κοιμόταν στο δωμάτιό μας, μέσα στην υπέροχη καλαθούνα της. Το καθισματάκι αυτοκινήτου, χρησίμευε και ως ριλάξ και μας βόλεψε πάρα πολύ και τις δυο, ενώ μάλιστα εφαρμόζει και στο καρότσι, όπως και η καλαθούνα, οπότε δε χρειαζόμαστε ένα σωρό πράγματα όταν μετακινούμαστε με το αυτοκίνητο. Αργότερα, δεν θα χρειαστεί να αγοράσω καρότσι για μεγαλύτερο παιδί, αφού το τρίτο που έχει είναι για παιδιά μεγαλύτερα και προς το παρόν βρίσκεται αποθηκευμένο. Σίγουρα όμως θα χρειαστεί να αγοράσω καθισματάκι αυτοκινήτου για μεγαλύτερα παιδιά μετά από κάποιους μήνες. Η κούνια με το σύστημά της λέγεται πολυμορφικό κρεβάτι. Αυτό και το σύστημα καροτσιού 3 σε 1 είναι ότι καλύτερο έχω επιλέξει.
Ας δούμε τι γίνεται με το ριλάξ, το μάρσιπο και το καθισματάκι φαγητού. Ομολογώ ότι το ριλάξ το χρησιμοποιήσαμε πολύ λίγο, γιατί όταν άρχισε να καταλαβαίνει, δυσανασχετούσε και ήθελε να την πάρω από εκεί. Ευτυχώς το ριλάξ μας το είχαν δανείσει κι έτσι δεν πήγαν χρήματα χαμένα. Για το καθισματάκι φαγητού, τώρα άρχισε να γίνεται απαραίτητο και άνετο για το σπουργιτάκι μου. Στην αρχή, όταν την έβαζα σε αυτό για να φάει δυσανασχετούσε κι έπρεπε να τη κρατώ στην αγκαλιά μου για να φάει ή την έβαζα στο καθισματάκι αυτοκινήτου, όπου επίσης καθόταν μόνο για λίγο. Το μάρσιπο αποτελεί επίσης μία από τις καλύτερες επιλογές μας, καθώς μπορώ να ηρεμήσω εκεί το μωρό μου όταν άλλοι τρόποι φαίνονται αδύνατοι. Επίσης με το μωρό στο μάρσιπο μπορώ και κάνω κάποιες δουλειές όταν είναι ανήσυχο, μπορούμε να χορεύουμε μαζί και χαίρομαι να το βλέπω ευτυχισμένο, χωρίς να δυσκολεύομαι να το κρατώ συνέχεια αγκαλιά, ενώ παράλληλα νιώθει τη ζεστασιά της μαμάς του. Ακόμη και τα ψώνια γίνονται αμέσως πιο εύκολα κι ευχάριστα. Θεωρώ τον μάρσιπο μια πολύ έξυπνη, σωστή κι απαραίτητη επένδυση.
Φυσικά, δε θα μπορούσα να παραλείψω το γυμναστήριο, που τη κρατά απασχολημένη ευχάριστα, βοηθώντας τη να ανακαλύψει τον κόσμο και το πάρκο που πρόσφατα αποκτήσαμε και της επιτρέπει να με παρακολουθεί όταν κάνω τις δουλειές μου στο σπίτι κι εκείνη μένει ασφαλής μέσα σε αυτό. Είμαι σίγουρη ότι μελλοντικά που θα μπουσουλάει ή θα σηκώνεται, το πάρκο θα αποδειχθεί σωτήριο.
Απίστευτο μου φαίνεται που πέρασε ήδη μισός χρόνος με το σπουργιτάκι μας στη ζωή μας. Οι όμορφες στιγμές και οι γλυκές περιπέτειες μαζί του συνεχίζονται!
Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Χρήσιμα για το νεογέννητο

Η πρώτη φάση μετά τη γέννηση της μικρής μου είναι πλέον παρελθόν και ήρθε η ώρα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου από τα βρεφικά προϊόντα που χρησιμοποιήσαμε. Τη περίοδο που ήμουν έγκυος, είχα διαβάσει διάφορα πράγματα για πάνες ή άλλα προϊόντα που δημιουργούσαν δερματικούς ερεθισμούς στα μωράκια. Έτσι, ήμουν ιδιαίτερα προσεκτική στις επιλογές που έκανα και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν αντιμετώπισα παρόμοιο πρόβλημα.
Σχετικά με τις πάνες, από τη πρώτη στιγμή χρησιμοποίησα τη μάρκα Babylino και ελάχιστα την Pampers. Παρόλο που και οι δυο αποδείχθηκαν πολύ καλές για τη μικρή μου, συνέχισα να χρησιμοποιώ τη πρώτη. Τον πρώτο καιρό, το μωράκι χρειάζεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ το Καλύτερο, οπότε η ιδανική επιλογή πιστεύω ότι είναι μια από τις δυο αυτές μάρκες. 
Σχετικά με το μπάνιο του μωρού, η παιδίατρος συνέστησε σαμπουάν&αφρόλουτρο σε ένα προϊόν. Αρχικά, δοκίμασα μερικές μάρκες και κατέληξα στην Proderm, με την οποία ξετρελάθηκα, τόσο για τη μυρωδιά, όσο και την απαλότητα.Για σαμπουάν&αφρόλουτρο να προτιμάτε πάντα με απλικαντέρ για ευκολία. Το μωρουδιακό λαδάκι που χρησιμοποιώ για το μασαζάκι της είναι επίσης Proderm. Το ίδιο και τα μωρομάντηλα και το απορρυπαντικό των μπιμπερό της. 
Για κρέμα συγκάματος είχα πάρει της Septona calm&care, η οποία αποδείχθηκε θαυματουργή, αν και τη χρειάστηκα ελάχιστα.Ενυδατική κρέμα δεν έβαλα καθόλου στο μωρό, έπειτα από παρότρυνση της παιδιάτρου. Τέλος, μη ξεχάσετε το οινόπνευμα που θα χρησιμοποιήσετε για τον αφαλό του και όπου αλλού χρειαστεί, να είναι καθαρά φαρμακευτικό. Το συγκεκριμένο της φωτό μου συνέστησε η παιδίατρος.
Ευχαριστώ για τα σχόλιά σας!

Τα πρώτα παιχνίδια του μωρού μου

Από την ώρα που θα γεννηθούν, τα μωρά έχουν ανάγκη τους γονείς να ασχολούνται μαζί τους και αυτοί αποτελούν το πρώτο και μοναδικό αρχικά παιχνίδι τους. Ακόμη και η κουδουνίστρα δεν έχει, στην αρχή, κάποια ιδιαίτερη σημασία για τη διασκέδαση του μωρού, αφού δε μπορεί ακόμη ν’ αντιληφθεί και ν’ αντιδράσει. Η σωματική επαφή και η μυρωδιά της μαμάς είναι αυτά που έχουν πραγματική σημασία για το μωρό τον πρώτο καιρό.
Ωστόσο, η παραγωγή ήχων και μουσικής είναι χρήσιμο ερέθισμα για το νεογέννητο. Ένα κρεμαστό που παράγει μουσική ήταν το πρώτο πράγμα που αγοράσαμε για τη μικρή μας, όταν ακόμη ήμουν έγκυος. Αφότου γεννήθηκε, διάφορα δωράκια που παράγουν ήχους άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους από φίλους και συγγενείς. 
Στον δεύτερο μήνα της ζωής της, η μπέμπα μου άρχισε ν’ ανταποκρίνεται στα παιχνίδια της, κάνοντας χαρούλες, προσπαθώντας να τους «μιλήσει» βγάζοντας μωρουδιακούς ήχους και κλαίγοντας μόλις βαρεθεί τη παρουσία τους. Ακόμη και τώρα στους δυόμιση μήνες όμως, ο μπαμπάς κι η μαμά εξακολουθούν ν’ αποτελούν το βασικό παιχνίδι του μωρού.
Έτσι, το μωράκι διασκεδάζει πάρα πολύ με τραγούδια και χορούς στο μάρσιπο ή αγκαλιά με τη μαμά και τον μπαμπά. Επίσης, απολαμβάνει τις στιγμές που περνά μέσα στην ημέρα ξαπλωμένη μπρούμυτα στο κρεβάτι, τη κούνια ή το θώρακα του γονιού, προσπαθώντας να στηρίξει χεράκια και κεφαλάκι. Αυτό το τελευταίο συμβαίνει για ελάχιστα λεπτά, κάποιες φορές την ημέρα. Αυτό που λατρεύει όμως το μωράκι μου περισσότερο από όλα, είναι οι βόλτες με το αυτοκίνητο ή το καρότσι, όπου μπορεί να κοιμάται για ώρες, ξυπνώντας μόνο για να φάει.
Αυτοί είναι οι τρόποι διασκέδασης-απασχόλησης του μωρού μου μέχρι στιγμής. Σε μελλοντική ανάρτηση θα αναφέρω τους αγαπημένους της ήχους, μουσική και νανουρίσματα.
Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Βαλίτσα Μαιευτηρίου

Πολύ πριν γεννήσω, έψαξα και βρήκα πολλές λίστες στο ίντερνετ. Έκανα μια σούμα και έφτιαξα τη δική μου λίστα και τελικά πήρα μαζί μου έναν σωρό από πράγματα που δε χρειαζόμουν, ενώ άλλα που χρειαζόμουν δε τα είχα καν σκεφτεί. Είμαι της άποψης ότι καθεμιά μας είναι δυνατό να χρειάζεται διαφορετικά πράγματα ή διαφορετικό αριθμό από κάποιο αντικείμενο, ανάλογα με το πού θα γεννήσει και τι θα της παρέχουν εκεί, πόσο θα απέχει από το σπίτι της και αν θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτό (όχι η ίδια φυσικά), καθώς και πόσες μέρες θα μείνει στο μαιευτήριο. Επιπλέον, έχει σημασία αν η μέλλουσα μανούλα θα θηλάσει το μωρό της ή όχι.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το μωράκι θα χρειαστεί αρκετά φορμάκια, φανελάκια και πανάκια αγκαλιάς ανεξαρτήτου εποχής. Μπορείτε να υπολογίσετε τουλάχιστον δυο αλλαξιές την ημέρα. Μερικά πανάκια ρεψίματος και μικρά πανάκια για την ώρα που τρώει με το μπιμπερό είναι άκρως απαραίτητα και θα σας συμβούλευα να πάρετε μαζί σας βραστήρα και 2 μικρά γυάλινα μπιμπερό ανεξάρτητα από το αν θα θηλάσετε ή όχι. Σε κάθε περίπτωση, θα χρειαστείτε κι επιθέματα στήθους. Προτιμήστε νυχτικό αντί πυτζάμας και καλό είναι να έχει κουμπιά για να μπορείτε να θηλάσετε το μωρό σας. Φυσικά, μη ξεχάσετε τα σουτιέν θηλασμού. 
Τα εσώρουχα μιας χρήσης δε τα χρειάστηκα καθόλου, αφού το αίμα που είχα ήταν ελάχιστο- όπως συμβαίνει πάντα στη περίοδό μου-, τα υποσέντονα πήγαν χαμένα (όχι απόλυτα, αφού θα τα χρησιμοποιήσω για να αλλάζω τη μπέμπα όταν θα είμαστε εκτός σπιτιού στο μέλλον), ενώ τα εσώρουχα που είχα αγοράσει, ήταν μεν μεγάλα, αλλά όχι τόσο όσο χρειαζόταν. Οπότε θυμηθείτε να πάρετε αρκετά μεγάλα εσώρουχα. Τις τρεις πρώτες μέρες χρησιμοποίησα σερβιέτες λοχείας, αργότερα όμως οι απλές σερβιέτες νυκτός μου ήταν αρκετές. Τα πράγματα όμως θα ήταν διαφορετικά αν είχα περισσότερο αίμα, αλλά αυτό δε μπορείς να το ξέρεις εκ των προτέρων.

Επίσης, για το μωράκι χρειάστηκα μπόλικες πάνες καλής ποιότητας, πετσέτες μπάνιου, ενώ για το μπανάκι του δε χρειάστηκε να ανησυχώ, αφού το είχαν αναλάβει κάθε πρωί οι μαίες. Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρω ότι γέννησα σε δημόσιο μαιευτήριο. Σε καμία περίπτωση μη ξεχάσετε αποστειρωμένες γάζες, βαμβάκι και καθαρότατο οινόπνευμα (όχι λοσιόν οινοπνεύματος) από το φαρμακείο. Ένα μεγάλο μπουκάλι με αντισηπτικό χεριών ήταν απόλυτα χρήσιμο, αφού το χρησιμοποιούσαμε τόσο εμείς, όσο και οι επισκέπτες μας. 
Αν και κατά την αλλαγή της πάνας χρησιμοποιούσαμε κυρίως βαμβάκι και χλιαρό νερό, ποιοτικά μωρομάντηλα φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμα για τον σκοπό αυτό. Φυσικά, δε θα μπορούσα να παραλείψω τα απολύτως χρήσιμα σελτεδάκια, αυτά που είναι βαμβακερά από τη μια μεριά και με μουσαμά από την άλλη για την αλλαγή της πάνας. Μια πικέ κουβερτούλα και μια φλις είναι άκρως απαραίτητες.
Οι σαλιάρες δε μου φάνηκαν καθόλου χρήσιμες για τόσο μικρό μωρό, γι αυτό καλύτερα να προτιμήσετε τα μικρά πανάκια όπως ανέφερα παραπάνω. Προαιρετικά, ίσως χρειαστείτε γαντάκια, σκουφάκι και καλτσάκια. Προσωπικά, αν και είχα πάρει, δε τα χρειάστηκα τελικά, γιατί το μωράκι μου ήταν πολύ μικρό και δε της έκαναν. Οπότε, έπρεπε να χρησιμοποιήσω βρεφικό νυχοκόπτη, επειδή γρατζουνούσε το πρόσωπό της. 

Τέλος, η μανούλα να μη ξεχάσει να πάρει ότι χρειάζεται για τη περιποίησή της, αλλά οπωσδήποτε να μην έχει βάψει τα νύχια της (των χεριών κυρίως) καθώς οι γιατροί πρέπει να βλέπουν το φυσικό χρώμα τους σε περίπτωση ανάγκης. Τουλάχιστον έτσι απαίτησαν από εμένα που έκανα καισαρική τομή. Τα τελευταία άκρως απαραίτητα που πρέπει να πάρετε μαζί σας είναι τα ρούχα της μαμάς για την έξοδό της από το μαιευτήριο, τα οποία πρέπει να είναι αυτά που φορούσε περίπου στον έκτο μήνα κυήσεως, καθώς και το καθισματάκι αυτοκινήτου του μωρού σας, χωρίς το οποίο δε μπορείτε να φύγετε από το μαιευτήριο.
Εσάς σας έβγαλε «ασπροπρόσωπη» η δική σας βαλίτσα μαιευτηρίου; 

Γεννήσαμε!

Στις 30 Αυγούστου 2018 ήρθε στο κόσμο η μικρή μου.
Ένας μικρός άγγελος μπήκε στη ζωή μας και την αναστάτωσε με την καλή έννοια.
Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. 
Ευτυχία, χαρά, άγχος, ανησυχία για τη σωστή φροντίδα της μικρής ψυχούλας.
Η εμπειρία της γέννας ήταν σοκαριστική, παρόλο που ο γιατρός αποδείχθηκε θαυμάσιος!
Μια εβδομάδα έχει περάσει και ακόμη νιώθω πως δεν έχω συνέλθει. Νυστάζω διαρκώς και είμαι εξαιρετικά ευσυγκίνητη.  Ελπίζω να συνέλθω σύντομα και να μπορώ να χαρώ περισσότερο το μωράκι μου και την οικογένεια μου.

Η Εγκυμοσύνη μου

   Το 2018 έμελλε να είναι μια μοναδική χρονιά για μένα και τον σύζυγό μου, αφού όχι μόνο κλείνουμε 10 έτη που είμαστε μαζί, αλλά περιμένουμε και το πρώτο μας παιδάκι. 
   Σε αυτή τη σχέση, έχει παρατηρηθεί ότι κάθε 5τία συμβαίνει και κάτι κομβικό στη ζωή μας. Στα 5 χρόνια δεσμού, για παράδειγμα, κάναμε πολιτικό γάμο.
   Φέτος, λοιπόν, ζούμε αυτή τη μοναδική εμπειρία της εγκυμοσύνης, με τα πάνω της και τα κάτω της (ναι μάλιστα, τα τελευταία δεν έλειψαν). 
   Η εγκυμοσύνη μου θα μπορούσα να πω ότι είναι φυσιολογική και με αρκετά συμπτώματα, που μερικές φορές διήρκεσαν παραπάνω από το συνηθισμένο. Το παιχνίδι των ορμονών είναι πραγματικά τρελό, έχω γίνει εξαιρετικά ευσυγκίνητη, αλλά αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως δεν είμαι καθόλου ευέξαπτη. 
   Μεγάλη έκπληξη μου προκάλεσε η έντονη επιθυμία μου για ντομάτα, παγωτά και φρούτα, αλλά και η απέχθεια που είχα αρχικά για την αγαπημένη μου σοκολατένια γεύση και το άρωμα του καφέ. 
   Ο 7ος μήνας κύησης ήταν ο αγαπημένος μου, αφού δεν είχα ούτε μια φορά ναυτίες κι εμετούς, τα οποία επέστρεψαν σε μικρό βαθμό τον 8ο μήνα. Τον 9ο μηνα, οι ναυτίες έχουν δώσει τη θέση τους στις καούρες και στη δυσκολία κινήσεων. 

Μέχρι το τέλος του 8ου μηνα, τα περισσότερα πράγματα για τον ερχομό του μωρού ήταν ήδη έτοιμα. Έτσι, πλέον το μόνο που κάνω είναι να περιμένω να πάρω στην αγκαλιά μου τη μικρή μου νεράιδα. Κάνω υπομονή, αφού σε μια – δυο εβδομάδες, το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα.