Ετικέτα: Μινιμαλισμός

Decluttering -Ξεσκαρτάρισμα: Πώς κι από πού να ξεκινήσω;

Minimal&Slow15 Σχόλια

Το ταξίδι του καθενός μας προς τον μινιμαλισμό είναι ξεχωριστό και διαρκές. Ξεχωριστό είναι, επειδή ο σκοπός του καθενός μας που επιλέγει τον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής, είναι διαφορετικός. Διαρκές, γιατί -ανάλογα με το πόσο μαξιμαλιστικός ήταν ή όχι ο πρότερος βίος του- χρειάζεται να περάσουν κάμποσα χρόνια προκειμένου να φτάσει κάποιος σε έναν ικανοποιητικό για εκείνον επίπεδο.

https://youtu.be/ofRKt-GB1_Q

Στην αρχή αυτού του ταξιδιού, εύλογα αναρωτιέται κανείς: «Κι από πού να ξεκινήσω»;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι: «Από το πιο απλό πράγμα που μπορείς να φανταστείς, το οποίο είναι το πορτοφόλι σου». Κι ακριβολογώ.

Το βασικό είναι να αποκτήσεις τη νοοτροπία του μινιμαλιστή. Είναι η απόλυτη βάση για να προχωρήσεις σωστά. Διαφορετικά είναι πολύ πιθανό να «χαθείς» μέσα στο χάος που για χρόνια μπορεί να δημιουργούσες, όπως οι περισσότεροι κάναμε, μαζεύοντας αντικείμενα που στη πραγματικότητα δεν συνέβαλαν στο να είμαστε χαρούμενοι.

Άλλωστε -και για να επιστρέψουμε στο πορτοφόλι- πόσα μικροπράγματα, χαρτάκια, παλιές αποδείξεις και άλλα συναφή δε βάζουμε προσωρινά όλοι μας στο πορτοφόλι… Γι’ αυτό ξεκινάμε από αυτό και συνεχίζουμε με την τσάντα μας, το ντουλαπάκι αυτοκινήτου, το κουτάκι που μπορεί να έχουμε πάνω στο ράφι, τον πάγκο της κουζίνας ή ακόμη και πάνω στο γραφείο μας.

Αφού τελειώσω με τους πολύ μικρούς αποθηκευτικούς χώρους, συνεχίζω με πιο περίπλοκα μέρη του χώρου μου. Και είναι πιο περίπλοκα γιατί συνήθως δυσκολευόμαστε περισσότερο να ξεσκαρτάρουμε, εξαιτίας τυχόν αμφιβολιών. Έτσι, προχωρώ σε σημεία όπως το νεσεσέρ με τα καλλυντικά, το ντουλαπάκι του μπάνιου, ένα συρτάρι του γραφείου μου, τα αξεσουάρ μου.

Έπειτα περνάμε στα δύσκολα… Τα ρούχα μου, η ντουλάπα, η συρταριέρα μου. Εδώ μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά πράγματα και θα χρειαστεί να αφιερώσουμε τουλάχιστον μία ανάρτηση μελλοντικά για το θέμα «Γκαρνταρόμπα«.

Αρχικά όμως θα πρότεινα να αφαιρέσουμε από τη ντουλάπα μας όλα εκείνα τα ρούχα που μας προκαλούν τύψεις είτε επειδή δεν μας κάνουν πια, είτε δε μας (πολυ)αρέσουν και δε νιώθουμε και τόσο άνετα όταν τα φοράμε ή δεν μπορούμε να βρούμε τουλάχιστον δύο συνδυασμούς με τα υπόλοιπα ρούχα μας.

Κι εδώ είναι που φτάνουμε σε άλλο ένα βασικό σημείο του μινιμαλισμού, που είναι να απορρίψουμε κάθε είδους σκέψη του τύπου «Ας το κρατήσω μήπως και…, σε περίπτωση που…». Αυτή είναι η φράση-παγίδα που μας εγκλωβίζει σε έναν φαύλο κύκλο αναβλητικότητας και μιζέριας και πρέπει να την αποβάλλουμε σαν σκέψη από το μυαλό μας.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι πάντα αφήνουμε για το τέλος την βιβλιοθήκη και την αποθήκη μας. Κι αυτό γιατί σε αυτά τα σημεία βρίσκονται συνήθως πράγματα που μπορεί να μας επηρεάσουν συναισθηματικά και να μπλοκάρουν τον στόχο μας. Αλλά και γι’ αυτά θα πρέπει να μιλήσουμε διεξοδικά σε ξεχωριστή ανάρτηση.

Όλα αυτά λοιπόν δε τελειώνουν φυσικά σε μια μέρα, ούτε καν μια εβδομάδα. Αντίθετα, χρειάζονται μήνες, αλλά και χρόνια με συνεχές ξεσκαρτάρισμα στα ίδια σημεία και με διαφορετικούς τρόπους κάθε φορά, ανάλογα με τον τρόπο που θεωρούμε ότι θα λειτουργήσει καλύτερα για εμάς εκείνη τη στιγμή. Ήδη έχω κάνει στο παρελθόν ανάρτηση για έναν από τους τρόπους ξεσκαρταρίσματος.

Προσωπικά, χρησιμοποιώ διαφορετική μέθοδο κάθε μήνα. Άλλες φορές ξεσκαρτάρω περισσότερα κι άλλες λιγότερα. Βέβαια, το ξεσκαρτάρισμα δεν αφορά μόνο υλικά αντικείμενα, αλλά και…πράγματα της ψυχής, του μυαλού…και φτάνει ακόμη και στο ψηφιακό ξεσκαρτάρισμα. Αλλά αυτά αποτελούν θέματα άλλων αναρτήσεων.

Κλείνοντας, δε ξεχνώ να ελαττώνω τις αγορές που κάνω, αλλά και γενικότερα τα αντικείμενα που φέρνω στο σπίτι μου. Παράλληλα, μαθαίνω να ξεχωρίζω τις επιθυμίες από τις ανάγκες μου, ώστε να θέτω τις κατάλληλες προτεραιότητες.

Περισσότερα πράγματα στο σπίτι σημαίνουν περισσότερο καθάρισμα, αλλά και ξεσκαρτάρισμα. Κι αυτό συνεπάγεται περισσότερο άγχος και λιγότερος χρόνος γι’ αυτά που πραγματικά μας κάνουν ευτυχισμένους.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Έχετε ακούσει για το ξεσκαρτάρισμα των 30 ημερών;

Minimal&Slow12 Σχόλια

Αρκετοί άνθρωποι σήμερα, έχοντας μπουχτίσει από τη μανία του υπερκαταναλωτισμού που κυριαρχούσε μέχρι πρόσφατα στις ζωές μας, στρέφονται στον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής. Σε αυτό συχνά συνέβαλε η οικονομική κρίση, αλλά και η ανάγκη πια να ευαισθητοποιηθούμε λίγο και για το περιβάλλον.

Στόχος, λοιπόν, αυτών των ανθρώπων είναι να ανακαλύψουν τι πραγματικά τους κάνει ευτυχισμένους και τι όχι. Αυτός είναι ένας δρόμος μακρύς, αλλά κατά τη γνώμη μου όχι δύσκολος, σίγουρα όμως ευχάριστος. Ένας δρόμος που φέρνει χαρά, ικανοποίηση και τελικά ευτυχία.

Το ταξίδι αυτό έχει ως εκκίνηση το ξεσκαρτάρισμα πρώτα των υλικών αγαθών που έχουμε στον χώρο μας, που δεν έχουν πια πραγματική αξία στη ζωή μας, αλλά που μπορεί να τα κρατάμε από συνήθεια ή δεν έχουμε σκεφτεί καν γιατί τα κρατάμε ακόμη.

30 days of decluttering – Η πρώτη μέθοδος που ακολούθησα

Αν και δεν υπήρξα ποτέ οπαδός του υπερκαταναλωτισμού, η ιδέα του μινιμαλιστικού τρόπου ζωής με δελέασε από την αρχή, κυρίως γιατί λατρεύω την οργάνωση σε σημείο που στρεσάρομαι υπερβολικά όταν αυτή λείπει από τη ζωή μου.

Η πρώτη μέθοδος που χρησιμοποίησα ποτέ (το περασμένο καλοκαίρι) είναι η μέθοδος ξεσκαρταρίσματος των 30 ημερών, μια μέθοδο που εισήγαγαν οι λεγόμενοι «The Minimalists» Joshua και Ryan. Σύμφωνα με αυτή, λοιπόν, για 30 συνεχόμενες ημέρες «διώχνω» από τον χώρο μου πράγματα που δε χρειάζομαι πια με τον παρακάτω τρόπο.

Την πρώτη μέρα δωρίζω ή πετάω ή ανακυκλώνω ένα αντικείμενο που δε χρειάζομαι και δε δίνει αξία στη ζωή μου. Τη δεύτερη μέρα επαναλαμβάνω την ίδια διαδικασία για δύο αντικείμενα. Την τρίτη μέρα εφαρμόζω το ίδιο για τρία αντικείμενα κ.ο.κ. Με αυτόν τον τρόπο, μετά το πέρας των 30 ημερών, θα έχω ξεφορτωθεί 465 αντικείμενα που δεν έχουν αξία για μένα.

Η αμφιβολία που έγινε πρόκληση

Ο αριθμός αυτός μου φάνηκε εξωφρενικός και με έκανε να γελάσω. Αποκλείεται να είχα στη κατοχή μου 465 άχρηστα για μένα πράγματα. Όμως, θέλησα να δοκιμάσω αυτή τη μέθοδο για να δω που θα με έβγαζε τελικά. Σε τελική ανάλυση, μπορεί να μην έβρισκα αυτόν τον αριθμό άχρηστων για μένα αντικειμένων, αλλά θα αποχωριζόμουν όσα από αυτά τα αντικείμενα θα κατόρθωνα να βρω.

Ξεκίνησα, λοιπόν, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την πρώτη μου μέρα…τη δεύτερη κ.λ.π., βρίσκοντας με μεγάλη ευκολία τα λίγα πράγματα που ήθελα να ξεφορτωθώ.

Καθώς συνέχιζα «το ταξίδι μου» όμως, συνάντησα συναισθήματα που δε περίμενα αρχικά, ενώ ο τρόπος σκέψης μου σχετικά με την κατοχή αντικειμένων άρχισε σταδιακά να αλλάζει.

Τα συναισθήματα που ένιωσα ήταν ικανοποίηση που τα κατάφερνα, έκπληξη που δεν είχα συνειδητοποιήσει τόσα χρόνια ότι κρατούσα πράγματα που δε θα χρησιμοποιούσα ποτέ ξανά ή δεν έδιναν πια κάποια αξία στη ζωή μου.

Όσα αποκόμισα μετά από ένα μήνα.

Και ναι, κατόρθωσα να ξεφορτωθώ 465 αντικείμενα που δε χρειαζόμουν. Σε αυτό, βέβαια, με βοήθησε κι ο άντρας μου που θέλησε να συμμετέχει, αναλαμβάνοντας την εργαλειοθήκη, την αποθήκη, τα αχρησιμοποίητα καλώδια και λοιπό εξοπλισμό.

Όταν ξεφορτωθήκαμε όλα αυτά, ρίξαμε μια ματιά στον χώρο μας κι ένα αίσθημα ανακούφισης κι επιτυχίας μας πλημμύρισε. Οι χώροι φαίνονταν πιο τακτοποιημένοι και άνετοι, ενώ μπορούσαμε να θυμόμαστε με μεγαλύτερη ακρίβεια, αλλά και να βλέπουμε με μεγαλύτερη ευκολία αυτά που είχαμε στην κατοχή μας. Όπως καταλαβαίνετε, ήταν να μη γίνει η αρχή… Το ταξίδι μου προς τον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής είχε ήδη ξεκινήσει.

Πολύ θα ήθελα να δω τα σχόλιά σας.

Έχετε εφαρμόσει ποτέ αυτή τη μέθοδο;

Σας κίνησε την περιέργεια;

Drastiria

Minimal&Slow11 Σχόλια

Το όνομα δεν είναι τυχαίο. Θα το διαπιστώσετε κι εσείς! Μια μανούλα που περνάει πολύ χρόνο στο σπίτι με το μικρό της κοριτσάκι μπορεί να είναι πάρα πολύ δραστήρια. Ψάχνοντας τρόπους να βελτιώσει τη ζωή της οικογένειας, την ευτυχία των μελών της. Καταβάλλοντας καθημερινές προσπάθειες να είναι όλα οργανωμένα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Η μανούλα στο σπίτι διαβάζει, μελετά για τον καλύτερο τρόπο διαπαιδαγώγησης του παιδιού της, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει όσο πιο σωστά τις μοναδικές προκλήσεις που παρουσιάζονται συνεχώς μπροστά της. Είναι εκεί 24/7, πρέπει να ελέγχει τον εαυτό της, να κάνει όσο το δυνατόν λιγότερα λάθη. Αποκτά την ανάγκη να αλληλεπιδρά με άλλες μανούλες, να μαθαίνει από αυτές, να μοιράζεται ανησυχίες και κοινά βιώματα.

Η μανούλα στο σπίτι φροντίζει να μη ξοδεύει… εις βάρος του περιβάλλοντος και της ίδιας της οικογένειας. Όσο περισσότερα υλικά αγαθά έχει ένα σπίτι, τόσο περισσότερο το άγχος που «φωλιάζει» σε αυτό. Τα μέλη της οικογένειας και κυρίως τα παιδιά, παύουν να είναι ιδιαίτερα δημιουργικά. Θα μιλήσουμε και πιο διεξοδικά για όλα αυτά, μέσα από την εμπειρία μου με την μικρή μου.

Τα θέματα που με ενδιαφέρουν είναι πολλά. Θα παραθέσω μόνο ορισμένα που κυριαρχούν στη ζωή μου και με τα οποία σκοπεύω να ασχοληθώ σε αυτό το μπλογκ. Ο μινιμαλιστικός τρόπος ζωής έχει εισβάλλει εδώ και σχεδόν ένα χρόνο στη ζωή μου κι έχει φέρει τα πάνω κάτω. Το εργαλείο μου σε αυτόν τον τρόπο ζωής που έχω επιλέξει είναι το λεγόμενο BUJO(Bullet Journal). Έχω αρχίσει να ακολουθώ τον δύσκολο -θα έλεγα- δρόμο του Low Waste. Με μικρά βήματα προσπαθώ να επιβαρύνει η οικογένειά μου όσο το δυνατόν λιγότερο το περιβάλλον. Το «ταξίδι» αυτό ξεκίνησε πολύ πρόσφατα και έχουμε πολύ δρόμο να κάνουμε ακόμα. Στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού μου μελετώ κι ακολουθώ την μέθοδο Montessori την οποία θεωρώ εξαιρετική.

Θα πρέπει να συμφωνήσετε πως η προηγούμενη παράγραφος σας κατατόπισε σχετικά με τη θεματική του μπλογκ, τουλάχιστον για το κύριο μέρος της. Ωστόσο, στο ιστολόγιο αυτό θα βρείτε και διάφορα άλλα θέματα, πολλά από τα οποία προέρχονται από τα δύο προηγούμενα μπλογκ μου.

Καλή Χρονιά σε όλους μας!

Ο Μινιμαλισμός στη ζωή μου

Minimal&Slow11 Σχόλια

     Ανακάλυψα τον μινιμαλισμό τυχαία, μέσα από βίντεο που παρακολουθώ στο youtube. Μπορεί τηλεόραση να μη βλέπω, αλλά υπάρχουν κανάλια στο youtube, που σχετίζονται με τα ενδιαφέροντά μου και τα ακολουθώ. Κάποια από τα κανάλια αυτά σχετίζονται με τον μινιμαλισμό, τον οποίο ακολουθώ συνειδητά εδώ και λίγους μήνες σε διάφορους τομείς της ζωής μου. 
     Σίγουρα, θα μπορούσα να πω πως υπήρξα μινιμαλίστρια σε όλη μου τη ζωή, χωρίς να το καταλάβω. Το ίδιο ισχύει και για τον άντρα μου. Ποτέ δεν ενθουσιαστήκαμε ιδιαίτερα με υλικά αγαθά, εκτός κι αν έδιναν αξία με οποιοδήποτε τρόπο στη ζωή μας. Για παράδειγμα, ενθουσιαστήκαμε πολύ με τη κούνια του μωρού μας, το δωμάτιο του, το καρότσι του κλπ, αλλά ποτέ δεν δείξαμε προτίμηση σε συγκεκριμένη μάρκα κινητού, ρούχων κλπ. Μας αρκεί ένα κινητό που να μας προσφέρει ότι χρειαζόμαστε, ένα ρούχο κι ένα ζευγάρι παπούτσια που καλύπτει τις ανάγκες μας. 
Αποτελεί αρχή του μινιμαλισμού το να κρατάμε στη ζωή μας μόνο τα πράγματα που της δίνουν αξία και συμβάλλουν στην ευτυχία μας. Αυτό όμως δεν ισχύει μόνο για τα υλικά αγαθά. Εφαρμόζοντας τον μινιμαλισμό, μαθαίνεις να αποσυμφορίζεις τη ζωή σου από ανθρώπους, συμπεριφορές και καταστάσεις, που είναι αρνητικές ή ακόμη και τοξικές για σένα.
Ο μινιμαλισμός έχει να κάνει  αρχικά με την οργάνωση του χώρου μας  με τέτοιο τρόπο, ώστε να προσφέρει στη ψυχή χαρά, περιορίζοντας το άγχος και τον εκνευρισμό που προκαλείται στην οικογένεια από την ύπαρξη πλήθους άχρηστων πραγμάτων. «Less is More» είναι το μότο του μινιμαλισμού και στόχος είναι να γεμίζουμε τη ζωή μας ο καθένας με νέες εμπειρίες αντί για υλικά αγαθά. Έτσι, καταλήγουμε να απολαμβάνουμε περισσότερο και τα υλικά αγαθά που έχουμε και μας δίνουν χαρά.
Αν κι εφαρμόζω μεθόδους του μινιμαλισμού για λίγο καιρό, νιώθω τη ζωή μου να έχει βελτιωθεί. Το βασικό μου πρόβλημα είναι πάντα το άγχος, που προέρχεται από την ανάγκη μου να έχω τα πάντα υπό έλεγχο. Μέσα από τις αρχές και μεθόδους του μινιμαλισμού, έχω κατορθώσει να διώξω από τη ζωή μου αρκετά από εκείνα που με άγχωναν και με εμπόδιζαν να χαρώ όσα έχουν πραγματική αξία για μένα. Έχω όμως πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μου για να πετύχω τον στόχο μου στον μέγιστο βαθμό. Αυτό με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενη και απολαμβάνω το ταξίδι.
Τέλος, με αυτή την ανάρτηση κάνω την αρχή για ένα νέο θέμα στο ιστολόγιό μου. Πρόκειται για ένα θέμα που με εκφράζει απόλυτα κι αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ζωής και της εξέλιξής μου.
Τα σχόλιά σας μου δίνουν χαρά! 
Ποιά είναι η δική σας γνώμη για τον μινιμαλισμό;
     

Αποθήκευση ρούχων

Minimal&Slow8 Σχόλια
Ήρθε ο καιρός να οργανώσουμε τις ντουλάπες μας, να κατεβάσουμε τα χειμωνιάτικα και να αποθηκεύσουμε επιμελώς τα καλοκαιρινά. Οι περισσότεροι από εμάς λίγο πολύ αντιμετωπίζουμε πρόβλημα χώρου, αλλά ακόμη κι αν αυτό δε συμβαίνει, θέλουμε να οργανώνουμε τα πράγματα μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να έχουμε διαθέσιμο χώρο ανά πάσα στιγμή και να δείχνουν όλα τακτοποιημένα και όμορφα.
Μέχρι πρόσφατα, συνήθιζα να χρησιμοποιώ  υφασμάτινους αποθηκευτικούς χώρους για τα ρούχα μας ή άλλους που έπλεκα μόνη μου. Παρόλο που τα οργάνωνα επιμελώς, οι τρόποι αυτοί δε μου εξοικονομούσαν ιδιαίτερο χώρο. 
Μέχρι που ανακάλυψα τις αεροστεγείς σακούλες κι έπαθα πλάκα. Είναι απίστευτο το πόσος χώρος εξοικονομείται αλλά και το πόσα ρούχα χωράνε σε κάθε σακούλα. Χρειάστηκα μόλις ελάχιστες τέτοιες σακούλες για πολλά ρούχα και μόλις έβγαζα τον αέρα με τη βοήθεια της ηλεκτρικής σκούπας, οι σακούλες γινόντουσαν υπερβολικά μικρές σε όγκο. 

 Τέλος, οφείλω να αναφέρω ότι οι σακούλες που πήρα, είχαν άρωμα λεβάντας, η οποία είναι πασίγνωστη για την αντισκοριακή της ιδιότητα, οπότε δε χρειάστηκε καν να αρωματίσω το μέρος της ντουλάπας όπου τις αποθήκευσα. Το άρωμα λεβάντας παραμένει ακόμη έντονο και φυσικά δεν έχω λόγο να ανησυχώ για σκόρο ή υγρασία.

Έχετε προσωπική εμπειρία από αυτού του είδους τους χώρους αποθήκευσης;