Είναι γεγονός ότι η τεχνολογία έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Έτσι, είναι αναπόφευκτο και τα παιδιά να έχουν σχέση με αυτή. Οι γονείς όμως τι στάση πρέπει να κρατήσουν και πόσο σύντομα πρέπει να βάλουν την τεχνολογία στις ζωές των παιδιών; Κατά πόσο μπορούν να προσφέρουν τα τάμπλετ και τα κινητά τηλέφωνα οφέλη στα παιδιά μας και είναι δυνατόν να τα ζημιώσουν; Τα κινητά τηλέφωνα, τα τάμπλετ και οι υπολογιστές είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να μπορεί να τα επεξεργαστεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος με τεράστια ευκολία. Ακόμη και ο λιγότερο ευφυής άνθρωπος στον κόσμο έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τέλεια τις συσκευές αυτές. Το μόνο που χρειάζεται, είναι λίγη εξάσκηση και μάλιστα χωρίς βοήθεια. Επομένως, δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσπαθούμε να μάθουμε στα παιδιά μας πως να χειρίζονται την τεχνολογία από πολύ νωρίς από φόβο μήπως δε μάθουν αργότερα. Από την άλλη πλευρά, το μόνο σίγουρο είναι πως η έκθεση των παιδιών στις συσκευές αυτές μπορεί να τους οδηγήσει σε προβλήματα με τα μάτια, αποβλάκωση, εκνευρισμό και άλλα. Ένα από τα βασικά μειονεκτήματα της χρήσης των ηλεκτρονικών συσκευών στα παιδιά, είναι ότι τα εμποδίζουν να κοινωνικοποιηθούν. Αυτά είναι σε όλους μας λίγο-πολύ γνωστά, αφού οι ειδικοί φροντίζουν να μας προειδοποιούν συνεχώς. Τα παιδιά είναι οι μεγαλύτεροι μιμητές και ιδιαίτερα των γονιών τους. Έχει πολύ μεγάλη σημασία το πόσο συχνά και με ποιον τρόπο χρησιμοποιούμε οι μεγάλοι την τεχνολογία για την αντιμετώπιση που θα έχουν τα παιδιά απέναντι σε αυτή. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε σαν γονείς είναι να αφήνουμε κάπου κάπου την τεχνολογία στην άκρη και να παίρνουμε στα χέρια μας κάποιο βιβλίο. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα παραδείγματα που μπορούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας. Δώστε στα παιδιά βιβλία από πολύ μικρή ηλικία. Τα υφασμάτινα βιβλία με εικόνες μπορούν να αποτελέσουν την πρώτη τους επαφή με αυτά. Έπειτα, τα βιβλία από σκληρό χαρτί, τα οποία δε μπορεί να σκίσει εύκολα. Αργότερα, δώστε τους κανονικά βιβλία, παραμύθια κλπ, τα οποία θα μπορέσει να αγγίξει, να σκίσει, να μουτζουρώσει. Είναι σημαντικό να δίνουμε την ευκαιρία στα παιδιά να γνωριστούν με τα βιβλία και αυτός είναι ο τρόπος των παιδιών.
Το σπουργιτάκι μου έφτασε αισίως τους 6 μήνες ζωής και μια ανάρτηση ακόμη για το ημερολόγιο της μανούλας ακολουθεί. Αυτή τη φορά θα αναφερθώ σε αυτά που χρησίμευσαν ως βοηθητικά για το μωράκι μου, τι βόλεψε εκείνη κι εμένα, τι χρησιμοποιήσαμε τελικά και τι όχι. Σχετικά με τα ρουχαλάκια της, αρχικά φορούσε φορμάκια βελούδινα με κουμπιά μπροστά. Σε καμία περίπτωση δε βόλευαν στην αρχή τα φορμάκια που έχουν κουμπιά πίσω. Όσα τέτοια είχα, ευτυχώς λίγα, δε τα χρησιμοποίησα καθόλου. Από τον πέμπτο μήνα, όμως, που το σπουργιτάκι μου άρχισε να γίνεται πιο ζωηρό, να γυρνάει πλευρό και να απολαμβάνει να κάθεται μπρούμυτα, τα φορμάκια με τα κουμπιά στη πλάτη αποδείχθηκαν πολύ καλή επιλογή. Τώρα πια, αποφεύγω τα ρουχαλάκια που έχουν μπροστά κουμπιά και για έναν άλλον λόγο. Επειδή η μικρή μου έχει ανακαλύψει τα χεράκια της, δε διστάζει ακόμη και να ξεκουμπώνει τα κουμπιά της.
Και περνάμε στην ενδοεπικοινωνία. Σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα χωρίς αυτές τις μικρές και πολύτιμες συσκευές. Όσο κοντά ή μακρυά κι αν είναι το δωμάτιο των γονιών από αυτό του μωρού, η ενδοεπικοινωνία είναι απαραίτητη και σίγουρα μπορεί να αποδειχθεί και σωτήρια. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να αναφερθώ στα συστήματα που χρησιμοποίησα για τον ύπνο και τη μεταφορά της. Η κούνια της είναι ταυτόχρονα και αλλαξιέρα και λίκνο κι έχει αρκετούς και άνετους αποθηκευτικούς χώρους. Αργότερα, θα χωριστεί σε κομμάτια και θα γίνει γραφείο, κομοδίνο και κρεβάτι, όπου θα μπορεί να κοιμάται και μέχρι τα 18 της. Και μάλιστα ήταν και σε πάρα πολύ καλή τιμή. Και για το καρότσι της προτίμησα το 3 σε 1, καρότσι, καλαθούνα και καθισματάκι αυτοκινήτου. Στην αρχή ήμασταν διστακτικοί για αυτά τα συστήματα, αλλά κάναμε τις καλύτερες επιλογές και στις καλύτερες τιμές. Μέχρι τον τέταρτο μήνα, η μικρή μου κοιμόταν στο δωμάτιό μας, μέσα στην υπέροχη καλαθούνα της. Το καθισματάκι αυτοκινήτου, χρησίμευε και ως ριλάξ και μας βόλεψε πάρα πολύ και τις δυο, ενώ μάλιστα εφαρμόζει και στο καρότσι, όπως και η καλαθούνα, οπότε δε χρειαζόμαστε ένα σωρό πράγματα όταν μετακινούμαστε με το αυτοκίνητο. Αργότερα, δεν θα χρειαστεί να αγοράσω καρότσι για μεγαλύτερο παιδί, αφού το τρίτο που έχει είναι για παιδιά μεγαλύτερα και προς το παρόν βρίσκεται αποθηκευμένο. Σίγουρα όμως θα χρειαστεί να αγοράσω καθισματάκι αυτοκινήτου για μεγαλύτερα παιδιά μετά από κάποιους μήνες. Η κούνια με το σύστημά της λέγεται πολυμορφικό κρεβάτι. Αυτό και το σύστημα καροτσιού 3 σε 1 είναι ότι καλύτερο έχω επιλέξει.
Ας δούμε τι γίνεται με το ριλάξ, το μάρσιπο και το καθισματάκι φαγητού. Ομολογώ ότι το ριλάξ το χρησιμοποιήσαμε πολύ λίγο, γιατί όταν άρχισε να καταλαβαίνει, δυσανασχετούσε και ήθελε να την πάρω από εκεί. Ευτυχώς το ριλάξ μας το είχαν δανείσει κι έτσι δεν πήγαν χρήματα χαμένα. Για το καθισματάκι φαγητού, τώρα άρχισε να γίνεται απαραίτητο και άνετο για το σπουργιτάκι μου. Στην αρχή, όταν την έβαζα σε αυτό για να φάει δυσανασχετούσε κι έπρεπε να τη κρατώ στην αγκαλιά μου για να φάει ή την έβαζα στο καθισματάκι αυτοκινήτου, όπου επίσης καθόταν μόνο για λίγο. Το μάρσιπο αποτελεί επίσης μία από τις καλύτερες επιλογές μας, καθώς μπορώ να ηρεμήσω εκεί το μωρό μου όταν άλλοι τρόποι φαίνονται αδύνατοι. Επίσης με το μωρό στο μάρσιπο μπορώ και κάνω κάποιες δουλειές όταν είναι ανήσυχο, μπορούμε να χορεύουμε μαζί και χαίρομαι να το βλέπω ευτυχισμένο, χωρίς να δυσκολεύομαι να το κρατώ συνέχεια αγκαλιά, ενώ παράλληλα νιώθει τη ζεστασιά της μαμάς του. Ακόμη και τα ψώνια γίνονται αμέσως πιο εύκολα κι ευχάριστα. Θεωρώ τον μάρσιπο μια πολύ έξυπνη, σωστή κι απαραίτητη επένδυση.
Φυσικά, δε θα μπορούσα να παραλείψω το γυμναστήριο, που τη κρατά απασχολημένη ευχάριστα, βοηθώντας τη να ανακαλύψει τον κόσμο και το πάρκο που πρόσφατα αποκτήσαμε και της επιτρέπει να με παρακολουθεί όταν κάνω τις δουλειές μου στο σπίτι κι εκείνη μένει ασφαλής μέσα σε αυτό. Είμαι σίγουρη ότι μελλοντικά που θα μπουσουλάει ή θα σηκώνεται, το πάρκο θα αποδειχθεί σωτήριο.
Απίστευτο μου φαίνεται που πέρασε ήδη μισός χρόνος με το σπουργιτάκι μας στη ζωή μας. Οι όμορφες στιγμές και οι γλυκές περιπέτειες μαζί του συνεχίζονται!
Στις 30 Αυγούστου 2018 ήρθε στο κόσμο η μικρή μου.
Ένας μικρός άγγελος μπήκε στη ζωή μας και την αναστάτωσε με την καλή έννοια.
Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα.
Ευτυχία, χαρά, άγχος, ανησυχία για τη σωστή φροντίδα της μικρής ψυχούλας.
Η εμπειρία της γέννας ήταν σοκαριστική, παρόλο που ο γιατρός αποδείχθηκε θαυμάσιος!
Μια εβδομάδα έχει περάσει και ακόμη νιώθω πως δεν έχω συνέλθει. Νυστάζω διαρκώς και είμαι εξαιρετικά ευσυγκίνητη. Ελπίζω να συνέλθω σύντομα και να μπορώ να χαρώ περισσότερο το μωράκι μου και την οικογένεια μου.
Minimal&Slow 