Δύο χρόνια μανούλα

Πέρασαν αισίως δύο χρόνια από τότε που γεννήθηκε το σπουργιτάκι μας. Δυο χρόνια απόλυτης ευτυχίας και υψηλής αίσθησης ευθύνης για το μικρό πλασματάκι που ήρθε κι αναστάτωσε ευχάριστα την ζωή μας. Τίποτα δεν μοιάζει το ίδιο πια για εμάς κι αυτήν την τεράστια αλλαγή δεν την αλλάζουμε με τίποτα, τόσο εγώ όσο κι ο πατέρας της.

Είμαι ευγνώμων που τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής της ήμουν απόλυτα δίπλα της, την μεγάλωσα ως εδώ μόνη μου κι ακριβώς όπως ήθελα ως τώρα. Είχα την τύχη και την χαρά να ζήσω κάθε στιγμή της, κάθε πρώτη φορά που έκανε κάτι και ήμουν εκεί όλες τις στιγμές που χρειαζόταν την αγκαλιά μου για να παρηγορηθεί και να νιώσει ασφαλής.

Πιστεύω ότι τώρα ξεκινάει ένα άλλο στάδιο, καθώς η μικρή μας μπαίνει στα τρία χρόνια της ζωής της. Ένα νέο μέρος του ταξιδιού ξετυλίγεται μπροστά μας και ανυπομονώ να το ζήσω. Για πρώτη φορά φέτος δεν θα είμαι κοντά της 24 ώρες το 24ωρο, αλλά νομίζω ότι αυτό θα είναι πολύ καλό και για τις δυο μας, ειδικά τώρα, έναν χρόνο πριν πάει στον παιδικό σταθμό.

Αυτά τα δύο χρόνια και ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, είδα την μικρή μου να μεταμορφώνεται σιγά σιγά από μωράκι σε παιδάκι. Άρχισε να ζωηρεύει, να δείχνει το ταπεραμέντο της. Δεν σταμάτησα να την παρατηρώ και να αισθάνομαι υπερήφανη για αυτό το ανθρωπάκι που παρουσιάζει τόσες ομοιότητες είτε με εμένα είτε με τον άντρα μου.

Στο σπουργιτάκι μου αρέσει να μεταφέρει αντικείμενα από το ένα μέρος στο άλλο, να σέρνει το καρότσι σε όλο το σπίτι και να σκαρφαλώνει στις καρέκλες. Αγαπάει την ρουτίνα της και την ζητά από μόνη της. Της αρέσουν πολύ οι αγκαλιές, αλλά ίσως φταίμε κι εμείς λίγο γι’ αυτό. Λατρεύει το νερό. Δεν τολμάμε να πλησιάσουμε την θάλασσα απλά για βόλτα, επειδή μόλις την δει, θέλει ντε και καλά να βουτήξει.

Σε λίγες ημέρες είναι τα γενέθλιά της, οπότε και θα κλείσει τα δύο της χρόνια. Φυσικά, θα ακολουθήσει σχετική ανάρτηση μετά το πάρτυ της.

Μέχρι τότε, να περνάτε τέλεια και καλές διακοπές!

Αποστείρωση, Μπιμπερό, Πιπίλες

     Αποστείρωση, μπιμπερό, πιπίλες. Τρεις λεξούλες άκρως αγχωτικές για μια νέα μανούλα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου, έψαχνα παντού στο διαδίκτυο και ρωτούσα όσες μανούλες ήξερα να μου δώσουν πληροφορίες γι αυτά τα άγνωστα για μένα θέματα. Πως γίνεται η αποστείρωση; Βολεύει ο αποστειρωτής;Τι μπιμπερό να διαλέξω; Πόσα να πάρω στην αρχή; Μικρά μπιμπερό, μεγάλα; Γυάλινα ή πλαστικά; Πιπίλες από σιλικόνη ή καουτσούκ; Μην ανησυχείς νέα μανούλα, διάβασε παρακάτω και θα σου τα πω όλα, έτσι όπως χρησίμευσαν σε μένα, ακόμη και τα λάθη που έκανα.
     Ας ξεκινήσουμε από τα απλά, την αποστείρωση. Δε θα ξεχάσω την πρώτη φορά που βάλαμε σε λειτουργία τον αποστειρωτή. Βλέπαμε τους ατμούς, τις σταγόνες, είχαμε βάλει και πολύ νερό κι έκανε μια ώρα να αποστειρώσει. Σκέτη απογοήτευση. Απλά ήθελε να βάλουμε πολύ λίγο νερό (απιονισμένο). Καπάκια, πιπίλες, θηλές, όλα γυρισμένα προς τα κάτω ώστε να τα διαπερνά ο ατμός και να αποστειρώνονται. Οι θηλές πάντα πρέπει να βγαίνουν από το δαχτυλίδι, ώστε να αποστειρωθούν καλά. Η αποστείρωση μας κράτησε 4 μήνες, οπότε και την αποχωριστήκαμε μετά χαράς.
     Μπιμπερό. Μέχρι τους 6 μήνες χρησιμοποιούμε γυάλινα. Πρώτα απ’ όλα, εξαιτίας της αποστείρωσης δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε πλαστικά. Έπειτα από τους 6 μήνες είναι πιο βολικά, ειδικά από τη στιγμή που αρχίζουν να τα πειράζουν τα χεράκια του μωρού. Άκουσα διάφορες απόψεις, μπερδεύτηκα κι έτσι φρόντισα να προμηθευτώ διάφορα μπιμπερό. Αρχικά, τα χρησιμοποίησα όλα, ξεκινώντας από ένα γυάλινο μικρό. Θα έλεγα ότι τα μικρά γυάλινα μπιμπερό δε χρειάζονται, γιατί μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα μεγάλο γυάλινο μπιμπερό από την αρχή. Από το άγχος μου λοιπόν, αγόρασα όλα τα είδη μπιμπερό και θηλές. Θηλές από σιλικόνη, καουτσούκ, για κολικούς και μη και τα χρησιμοποίησα όλα.
Το σπουργιτάκι μου τελικά είχε σύντομα κολικούς, όπως συνηθίζουν να έχουν τα μωράκια και παράλληλα ήταν πολύ λαίμαργο. Οπότε ΟΛΕΣ οι θηλές μου ήταν άχρηστες και δεν ήξερα τι να κάνω. Ώσπου, μια φίλη μου συστήνει την πατέντα της Dr Brown. Πρόκειται για ένα μπιμπερό που έχει κανονική θηλή από σιλικόνη (τουλάχιστον αυτή που πήρα εγώ) κι έχει ένα σύστημα που δεν επιτρέπει στο μωρό να «πίνει» αέρα, βοηθώντας το στους κολικούς. Αν το παιδί δεν έχει τέτοιο θέμα, απλά αφαιρείς το σύστημα και έχεις απλά ένα κανονικό μπιμπερό. Το παιδί μου δε σταμάτησε να έχει κολικούς, αλλά δε ξαναπνίγηκε ποτέ όσο χρησιμοποιούσε αυτό το μπιμπερό. Αν ο χρόνος γυρνούσε πίσω, θα διάλεγα μόνο αυτό το μπιμπερό για τους τέσσερις πρώτους μήνες. Επίσης, ένα μόνο μου αρκούσε, αφού πλέναμε το μπιμπερό αμέσως μετά τη χρήση. Άλλωστε, δεν είναι καθόλου καλό να μένουν για πολύ υπολείμματα φαγητού στο μπιμπερό και τη θηλή.
Τέλος, οι απόψεις ήταν ποικίλες για το τι είδους πιπίλα έπρεπε να επιλέξω. Κάποιες μαμάδες υποστήριζαν ότι οι πιπίλες από καουτσούκ ήταν καλύτερες, επειδή μοιάζουν πιο φυσικές, ενώ άλλες βολεύτηκαν καλύτερα με αυτές από σιλικόνη. Εξαρτάται βέβαια και από τη πιπίλα που θα προτιμήσει το μωρό. Προσωπικά, από την αρχή προτίμησα τις πιπίλες από σιλικόνη, οι οποίες έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και δεν φθείρονται εύκολα κι ευτυχώς το σπουργιτάκι τις δέχτηκε. Το μαιευτήριο μας είχε κάνει δώρο πιπίλα ΜΑΜ, συνεχίσαμε με αυτή τη μάρκα μέχρι τώρα και δε την αλλάζουμε με τίποτα.
Νομίζω αρκετά έγραψα σήμερα και δε το συνηθίζω, αφού προτιμώ τις σύντομες αναρτήσεις που έχουν να προσφέρουν κάτι. Ελπίζω οι νέες μανούλες να πήραν κάτι από αυτή την ανάρτηση!
Σας ευχαριστώ!

Όσα χρειάζεται το μωρό

     Το σπουργιτάκι μου έφτασε αισίως τους 6 μήνες ζωής και μια ανάρτηση ακόμη για το ημερολόγιο της μανούλας ακολουθεί. Αυτή τη φορά θα αναφερθώ σε αυτά που χρησίμευσαν ως βοηθητικά για το μωράκι μου, τι βόλεψε εκείνη κι εμένα, τι χρησιμοποιήσαμε τελικά και τι όχι. Σχετικά με τα ρουχαλάκια της, αρχικά φορούσε φορμάκια βελούδινα με κουμπιά μπροστά. Σε καμία περίπτωση δε βόλευαν στην αρχή τα φορμάκια που έχουν κουμπιά πίσω. Όσα τέτοια είχα, ευτυχώς λίγα, δε τα χρησιμοποίησα καθόλου. Από τον πέμπτο μήνα, όμως, που το σπουργιτάκι μου άρχισε να γίνεται πιο ζωηρό, να γυρνάει πλευρό και να απολαμβάνει να κάθεται μπρούμυτα, τα φορμάκια με τα κουμπιά στη πλάτη αποδείχθηκαν πολύ καλή επιλογή. Τώρα πια, αποφεύγω τα ρουχαλάκια που έχουν μπροστά κουμπιά και για έναν άλλον λόγο. Επειδή η μικρή μου έχει ανακαλύψει τα χεράκια της, δε διστάζει ακόμη και να ξεκουμπώνει τα κουμπιά της. 

   
     Και περνάμε στην ενδοεπικοινωνία. Σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα χωρίς αυτές τις μικρές και πολύτιμες συσκευές. Όσο κοντά ή μακρυά κι αν είναι το δωμάτιο των γονιών από αυτό του μωρού, η ενδοεπικοινωνία είναι απαραίτητη και σίγουρα μπορεί να αποδειχθεί και σωτήρια. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να αναφερθώ στα συστήματα που χρησιμοποίησα για τον ύπνο και τη μεταφορά της. Η κούνια της είναι ταυτόχρονα και αλλαξιέρα και λίκνο κι έχει αρκετούς και άνετους αποθηκευτικούς χώρους. Αργότερα, θα χωριστεί σε κομμάτια και θα γίνει γραφείο, κομοδίνο και κρεβάτι, όπου θα μπορεί να κοιμάται και μέχρι τα 18 της. Και μάλιστα ήταν και σε πάρα πολύ καλή τιμή. Και για το καρότσι της προτίμησα το 3 σε 1, καρότσι, καλαθούνα και καθισματάκι αυτοκινήτου. Στην αρχή ήμασταν διστακτικοί για αυτά τα συστήματα, αλλά κάναμε τις καλύτερες επιλογές και στις καλύτερες τιμές. Μέχρι τον τέταρτο μήνα, η μικρή μου κοιμόταν στο δωμάτιό μας, μέσα στην υπέροχη καλαθούνα της. Το καθισματάκι αυτοκινήτου, χρησίμευε και ως ριλάξ και μας βόλεψε πάρα πολύ και τις δυο, ενώ μάλιστα εφαρμόζει και στο καρότσι, όπως και η καλαθούνα, οπότε δε χρειαζόμαστε ένα σωρό πράγματα όταν μετακινούμαστε με το αυτοκίνητο. Αργότερα, δεν θα χρειαστεί να αγοράσω καρότσι για μεγαλύτερο παιδί, αφού το τρίτο που έχει είναι για παιδιά μεγαλύτερα και προς το παρόν βρίσκεται αποθηκευμένο. Σίγουρα όμως θα χρειαστεί να αγοράσω καθισματάκι αυτοκινήτου για μεγαλύτερα παιδιά μετά από κάποιους μήνες. Η κούνια με το σύστημά της λέγεται πολυμορφικό κρεβάτι. Αυτό και το σύστημα καροτσιού 3 σε 1 είναι ότι καλύτερο έχω επιλέξει.
Ας δούμε τι γίνεται με το ριλάξ, το μάρσιπο και το καθισματάκι φαγητού. Ομολογώ ότι το ριλάξ το χρησιμοποιήσαμε πολύ λίγο, γιατί όταν άρχισε να καταλαβαίνει, δυσανασχετούσε και ήθελε να την πάρω από εκεί. Ευτυχώς το ριλάξ μας το είχαν δανείσει κι έτσι δεν πήγαν χρήματα χαμένα. Για το καθισματάκι φαγητού, τώρα άρχισε να γίνεται απαραίτητο και άνετο για το σπουργιτάκι μου. Στην αρχή, όταν την έβαζα σε αυτό για να φάει δυσανασχετούσε κι έπρεπε να τη κρατώ στην αγκαλιά μου για να φάει ή την έβαζα στο καθισματάκι αυτοκινήτου, όπου επίσης καθόταν μόνο για λίγο. Το μάρσιπο αποτελεί επίσης μία από τις καλύτερες επιλογές μας, καθώς μπορώ να ηρεμήσω εκεί το μωρό μου όταν άλλοι τρόποι φαίνονται αδύνατοι. Επίσης με το μωρό στο μάρσιπο μπορώ και κάνω κάποιες δουλειές όταν είναι ανήσυχο, μπορούμε να χορεύουμε μαζί και χαίρομαι να το βλέπω ευτυχισμένο, χωρίς να δυσκολεύομαι να το κρατώ συνέχεια αγκαλιά, ενώ παράλληλα νιώθει τη ζεστασιά της μαμάς του. Ακόμη και τα ψώνια γίνονται αμέσως πιο εύκολα κι ευχάριστα. Θεωρώ τον μάρσιπο μια πολύ έξυπνη, σωστή κι απαραίτητη επένδυση.
Φυσικά, δε θα μπορούσα να παραλείψω το γυμναστήριο, που τη κρατά απασχολημένη ευχάριστα, βοηθώντας τη να ανακαλύψει τον κόσμο και το πάρκο που πρόσφατα αποκτήσαμε και της επιτρέπει να με παρακολουθεί όταν κάνω τις δουλειές μου στο σπίτι κι εκείνη μένει ασφαλής μέσα σε αυτό. Είμαι σίγουρη ότι μελλοντικά που θα μπουσουλάει ή θα σηκώνεται, το πάρκο θα αποδειχθεί σωτήριο.
Απίστευτο μου φαίνεται που πέρασε ήδη μισός χρόνος με το σπουργιτάκι μας στη ζωή μας. Οι όμορφες στιγμές και οι γλυκές περιπέτειες μαζί του συνεχίζονται!
Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Πώς ηρεμεί το μωρό μου

     Σε αυτή την ανάρτηση θα αναφερθώ στην μουσική και τους ήχους που χρησιμοποίησα στο πρώτο τρίμηνο ζωής του μωρού μου. Με αυτόν τον τρόπο έκανα το σπουργιτάκι μου να ηρεμεί και να νανουρίζεται.
     Τα έμβρυα έχουν συνηθίσει να ακούνε διάφορους μονότονους ήχους μέσα στην κοιλιά της μαμάς τους. Όταν γεννιούνται, δε μπορούν αμέσως να ξεχωρίσουν τον εαυτό τους από τη μητέρα τους. Νομίζουν δηλαδή ότι η μαμά κι εκείνα είναι ένα και χρειάζονται αρκετό χρόνο για να αντιληφθούν τη διαφορά. Ο καλύτερος τρόπος, λοιπόν, για να είναι ήρεμο το μωρό είναι να του βάζουμε να ακούει μονότονους ήχους, τους γνωστούς και ως λευκούς. Λευκοί ήχοι είναι οι ήχοι που παράγονται από ηλεκτρικές συσκευές, όπως ο απορροφητήρας, τα μεταφορικά μέσα, οι ήχοι της φύσης και άλλοι.
     Στη δική μας περίπτωση και δοκιμάζοντας διάφορα, καταλήξαμε πως το σπουργιτάκι μας ηρεμούσε κυρίως με τον ήχο της μηχανής του τραίνου που της βάζαμε μέσω εφαρμογής ήχων για μωρά που είχαμε κατεβάσει στα κινητά μας. Επίσης, συνήθιζα να της βάζω μουσική Mozart για μωρά που έβρισκα στο διαδίκτυο, κάτι που συνεχίζω να κάνω, αλλά όχι στον βαθμό που το έκανα αρχικά(είχα μουσική στο σπίτι όλη μέρα). Αυτά όσων αφορά την ηρεμία της.
     Την ώρα της διασκέδασης και κυρίως την ώρα του μάρσιπο, συνήθιζα να της βάζω τραγουδάκια με τα χρώματα και ζωάκια. Τις ημέρες των γιορτών χορεύαμε και κάναμε βόλτες μέσα στο σπίτι χαζεύοντας τα φωτάκια, τα αγιοβασιλάκια και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο με χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
     Τέλος, τους δυο πρώτους μήνες συνήθιζα να της τραγουδώ το «Χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα». Έτσι σαν ένα μικρό και ήσυχο χρυσοψαράκι έμοιαζε κι εκείνη όταν ήταν μέσα στο μπανιερό της. Και χρησιμοποιώ παρατατικό γιατί τώρα μοιάζει περισσότερο με έναν ζωηρό γυρίνο που κουνά χεράκια και ποδαράκια.

Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Χρήσιμα για το νεογέννητο

Η πρώτη φάση μετά τη γέννηση της μικρής μου είναι πλέον παρελθόν και ήρθε η ώρα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου από τα βρεφικά προϊόντα που χρησιμοποιήσαμε. Τη περίοδο που ήμουν έγκυος, είχα διαβάσει διάφορα πράγματα για πάνες ή άλλα προϊόντα που δημιουργούσαν δερματικούς ερεθισμούς στα μωράκια. Έτσι, ήμουν ιδιαίτερα προσεκτική στις επιλογές που έκανα και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν αντιμετώπισα παρόμοιο πρόβλημα.
Σχετικά με τις πάνες, από τη πρώτη στιγμή χρησιμοποίησα τη μάρκα Babylino και ελάχιστα την Pampers. Παρόλο που και οι δυο αποδείχθηκαν πολύ καλές για τη μικρή μου, συνέχισα να χρησιμοποιώ τη πρώτη. Τον πρώτο καιρό, το μωράκι χρειάζεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ το Καλύτερο, οπότε η ιδανική επιλογή πιστεύω ότι είναι μια από τις δυο αυτές μάρκες. 
Σχετικά με το μπάνιο του μωρού, η παιδίατρος συνέστησε σαμπουάν&αφρόλουτρο σε ένα προϊόν. Αρχικά, δοκίμασα μερικές μάρκες και κατέληξα στην Proderm, με την οποία ξετρελάθηκα, τόσο για τη μυρωδιά, όσο και την απαλότητα.Για σαμπουάν&αφρόλουτρο να προτιμάτε πάντα με απλικαντέρ για ευκολία. Το μωρουδιακό λαδάκι που χρησιμοποιώ για το μασαζάκι της είναι επίσης Proderm. Το ίδιο και τα μωρομάντηλα και το απορρυπαντικό των μπιμπερό της. 
Για κρέμα συγκάματος είχα πάρει της Septona calm&care, η οποία αποδείχθηκε θαυματουργή, αν και τη χρειάστηκα ελάχιστα.Ενυδατική κρέμα δεν έβαλα καθόλου στο μωρό, έπειτα από παρότρυνση της παιδιάτρου. Τέλος, μη ξεχάσετε το οινόπνευμα που θα χρησιμοποιήσετε για τον αφαλό του και όπου αλλού χρειαστεί, να είναι καθαρά φαρμακευτικό. Το συγκεκριμένο της φωτό μου συνέστησε η παιδίατρος.
Ευχαριστώ για τα σχόλιά σας!

Τα πρώτα παιχνίδια του μωρού μου

Από την ώρα που θα γεννηθούν, τα μωρά έχουν ανάγκη τους γονείς να ασχολούνται μαζί τους και αυτοί αποτελούν το πρώτο και μοναδικό αρχικά παιχνίδι τους. Ακόμη και η κουδουνίστρα δεν έχει, στην αρχή, κάποια ιδιαίτερη σημασία για τη διασκέδαση του μωρού, αφού δε μπορεί ακόμη ν’ αντιληφθεί και ν’ αντιδράσει. Η σωματική επαφή και η μυρωδιά της μαμάς είναι αυτά που έχουν πραγματική σημασία για το μωρό τον πρώτο καιρό.
Ωστόσο, η παραγωγή ήχων και μουσικής είναι χρήσιμο ερέθισμα για το νεογέννητο. Ένα κρεμαστό που παράγει μουσική ήταν το πρώτο πράγμα που αγοράσαμε για τη μικρή μας, όταν ακόμη ήμουν έγκυος. Αφότου γεννήθηκε, διάφορα δωράκια που παράγουν ήχους άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους από φίλους και συγγενείς. 
Στον δεύτερο μήνα της ζωής της, η μπέμπα μου άρχισε ν’ ανταποκρίνεται στα παιχνίδια της, κάνοντας χαρούλες, προσπαθώντας να τους «μιλήσει» βγάζοντας μωρουδιακούς ήχους και κλαίγοντας μόλις βαρεθεί τη παρουσία τους. Ακόμη και τώρα στους δυόμιση μήνες όμως, ο μπαμπάς κι η μαμά εξακολουθούν ν’ αποτελούν το βασικό παιχνίδι του μωρού.
Έτσι, το μωράκι διασκεδάζει πάρα πολύ με τραγούδια και χορούς στο μάρσιπο ή αγκαλιά με τη μαμά και τον μπαμπά. Επίσης, απολαμβάνει τις στιγμές που περνά μέσα στην ημέρα ξαπλωμένη μπρούμυτα στο κρεβάτι, τη κούνια ή το θώρακα του γονιού, προσπαθώντας να στηρίξει χεράκια και κεφαλάκι. Αυτό το τελευταίο συμβαίνει για ελάχιστα λεπτά, κάποιες φορές την ημέρα. Αυτό που λατρεύει όμως το μωράκι μου περισσότερο από όλα, είναι οι βόλτες με το αυτοκίνητο ή το καρότσι, όπου μπορεί να κοιμάται για ώρες, ξυπνώντας μόνο για να φάει.
Αυτοί είναι οι τρόποι διασκέδασης-απασχόλησης του μωρού μου μέχρι στιγμής. Σε μελλοντική ανάρτηση θα αναφέρω τους αγαπημένους της ήχους, μουσική και νανουρίσματα.
Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Κατοικίδιο και νεογέννητο

Δε ξέρω αν σας το έχω πει, αλλά εδώ και έξι χρόνια και κάτι έχω ένα σκυλάκι μέσα στο σπίτι, το οποίο είναι μόλις τριών κιλών. Η σχέση μας είναι τόσο καλή, που τη θεωρούμε το πρώτο μας παιδάκι. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου, είχαμε την απορία για το πώς θα αντιδρούσε το σκυλάκι μας κατά τον ερχομό του μωρού μας στο σπίτι. Άραγε θα το υποδεχόταν με χαρά, όπως έκανε με όλους τους κοντινούς συγγενείς στο παρελθόν, μιας και είχαν τη μυρωδιά μας ή θα ήταν λιγάκι επιθετικό -αρχικά- απέναντι στο μωρό, όπως συνηθίζει να κάνει με τους ξένους;

Αυτή η απορία ήταν που μας οδήγησε ώστε να ψάξουμε κάπως το θέμα και να λάβουμε τα μέτρα μας για το καλό όλων μας. Έτσι, ενώ ήμουν ακόμη έγκυος, άρχισα να βάζω ήχους από κλάμα μωρού που έβρισκα στο ίντερνετ, προκειμένου να εξοικειώνεται η μικρή μου σκυλίτσα με το κλάμα του μωρού. Παράλληλα, κρατούσα στην αγκαλιά μου μια κουβερτούλα κι έκανα πως κοίμιζα μωρό. Τη κουβερτούλα αυτή την είχα αρωματίσει με βρεφικό σαμπουάν που θα χρησιμοποιούσα αργότερα στο μωρό. Ανά διαστήματα, άφηνα τη σκυλίτσα μου να μυρίσει τη κουβερτούλα, κρατώντας τη με προσοχή για να καταλάβει ότι είναι κάτι σημαντικό.

Η κουβερτούλα ή πιο συγκεκριμένα το «κουκούλι» που είχα πλέξει όταν ήμουν έγκυος για το μωράκι μου και το χρησιμοποίησα  για την εκπαίδευση της σκυλίτσας μου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.


Η αντίδραση της σε αυτό το πείραμα ήταν εξαιρετικά καλή, δηλαδή κουνούσε την ουρά της. Σε περίπτωση που προσπαθούσε να δαγκώσει τη κουβέρτα, τότε αυτό θα ήταν αρνητικό.

Όταν γέννησα και κατά την η διάρκεια της παραμονής μου στο μαιευτήριο, ο σύζυγος μου φρόντιζε να πηγαίνει στο σπίτι ένα φορεμένο ρουχαλάκι του μωρού, ώστε να το μυρίζει το σκυλάκι μας. Αυτό γινόταν πάντα με προσοχή, ώστε να μη δαγκώσει ή περάσει για παιχνίδι το ρούχο. Και σε αυτή τη περίπτωση, το σκυλάκι αντέδρασε με χαρά.

Τη μέρα που γυρίσαμε από το μαιευτήριο, πρώτα μπήκα εγώ στο σπίτι, ώστε να έχει το χρόνο το σκυλάκι μας να εκφράσει τη χαρά του σε εμένα που είχε να με δει μερικές μέρες. Αμέσως μετά, έφεραν μέσα στο σπίτι το νεογέννητο μας μέσα στο καρεκλάκι αυτοκινήτου. Αφήσαμε χρόνο στο σκυλάκι να μυρίσει το νέο μέλος της οικογένειας διακριτικά, από απόσταση αρχικά, πλησιάζοντας στη συνέχεια και με μέτρο.

Αυτό ήταν όλο! Η σκυλίτσα μας από τότε συμπεριφέρεται σαν φύλακας – μεγάλη αδερφή απέναντι στο μωρό μας κι είναι υπέροχη. Παρόλο που της έχουμε εμπιστοσύνη, δεν τις αφήνουμε ποτέ μόνες τους χωρίς επίβλεψη στον ίδιο χώρο.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι φρόντισα ώστε η συμπεριφορά μου απέναντι στη σκυλίτσα μου να μην αλλάξει μετά τη γέννηση του μωρού.

Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλια σας!

Βαλίτσα Μαιευτηρίου

Πολύ πριν γεννήσω, έψαξα και βρήκα πολλές λίστες στο ίντερνετ. Έκανα μια σούμα και έφτιαξα τη δική μου λίστα και τελικά πήρα μαζί μου έναν σωρό από πράγματα που δε χρειαζόμουν, ενώ άλλα που χρειαζόμουν δε τα είχα καν σκεφτεί. Είμαι της άποψης ότι καθεμιά μας είναι δυνατό να χρειάζεται διαφορετικά πράγματα ή διαφορετικό αριθμό από κάποιο αντικείμενο, ανάλογα με το πού θα γεννήσει και τι θα της παρέχουν εκεί, πόσο θα απέχει από το σπίτι της και αν θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτό (όχι η ίδια φυσικά), καθώς και πόσες μέρες θα μείνει στο μαιευτήριο. Επιπλέον, έχει σημασία αν η μέλλουσα μανούλα θα θηλάσει το μωρό της ή όχι.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το μωράκι θα χρειαστεί αρκετά φορμάκια, φανελάκια και πανάκια αγκαλιάς ανεξαρτήτου εποχής. Μπορείτε να υπολογίσετε τουλάχιστον δυο αλλαξιές την ημέρα. Μερικά πανάκια ρεψίματος και μικρά πανάκια για την ώρα που τρώει με το μπιμπερό είναι άκρως απαραίτητα και θα σας συμβούλευα να πάρετε μαζί σας βραστήρα και 2 μικρά γυάλινα μπιμπερό ανεξάρτητα από το αν θα θηλάσετε ή όχι. Σε κάθε περίπτωση, θα χρειαστείτε κι επιθέματα στήθους. Προτιμήστε νυχτικό αντί πυτζάμας και καλό είναι να έχει κουμπιά για να μπορείτε να θηλάσετε το μωρό σας. Φυσικά, μη ξεχάσετε τα σουτιέν θηλασμού. 
Τα εσώρουχα μιας χρήσης δε τα χρειάστηκα καθόλου, αφού το αίμα που είχα ήταν ελάχιστο- όπως συμβαίνει πάντα στη περίοδό μου-, τα υποσέντονα πήγαν χαμένα (όχι απόλυτα, αφού θα τα χρησιμοποιήσω για να αλλάζω τη μπέμπα όταν θα είμαστε εκτός σπιτιού στο μέλλον), ενώ τα εσώρουχα που είχα αγοράσει, ήταν μεν μεγάλα, αλλά όχι τόσο όσο χρειαζόταν. Οπότε θυμηθείτε να πάρετε αρκετά μεγάλα εσώρουχα. Τις τρεις πρώτες μέρες χρησιμοποίησα σερβιέτες λοχείας, αργότερα όμως οι απλές σερβιέτες νυκτός μου ήταν αρκετές. Τα πράγματα όμως θα ήταν διαφορετικά αν είχα περισσότερο αίμα, αλλά αυτό δε μπορείς να το ξέρεις εκ των προτέρων.

Επίσης, για το μωράκι χρειάστηκα μπόλικες πάνες καλής ποιότητας, πετσέτες μπάνιου, ενώ για το μπανάκι του δε χρειάστηκε να ανησυχώ, αφού το είχαν αναλάβει κάθε πρωί οι μαίες. Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρω ότι γέννησα σε δημόσιο μαιευτήριο. Σε καμία περίπτωση μη ξεχάσετε αποστειρωμένες γάζες, βαμβάκι και καθαρότατο οινόπνευμα (όχι λοσιόν οινοπνεύματος) από το φαρμακείο. Ένα μεγάλο μπουκάλι με αντισηπτικό χεριών ήταν απόλυτα χρήσιμο, αφού το χρησιμοποιούσαμε τόσο εμείς, όσο και οι επισκέπτες μας. 
Αν και κατά την αλλαγή της πάνας χρησιμοποιούσαμε κυρίως βαμβάκι και χλιαρό νερό, ποιοτικά μωρομάντηλα φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμα για τον σκοπό αυτό. Φυσικά, δε θα μπορούσα να παραλείψω τα απολύτως χρήσιμα σελτεδάκια, αυτά που είναι βαμβακερά από τη μια μεριά και με μουσαμά από την άλλη για την αλλαγή της πάνας. Μια πικέ κουβερτούλα και μια φλις είναι άκρως απαραίτητες.
Οι σαλιάρες δε μου φάνηκαν καθόλου χρήσιμες για τόσο μικρό μωρό, γι αυτό καλύτερα να προτιμήσετε τα μικρά πανάκια όπως ανέφερα παραπάνω. Προαιρετικά, ίσως χρειαστείτε γαντάκια, σκουφάκι και καλτσάκια. Προσωπικά, αν και είχα πάρει, δε τα χρειάστηκα τελικά, γιατί το μωράκι μου ήταν πολύ μικρό και δε της έκαναν. Οπότε, έπρεπε να χρησιμοποιήσω βρεφικό νυχοκόπτη, επειδή γρατζουνούσε το πρόσωπό της. 

Τέλος, η μανούλα να μη ξεχάσει να πάρει ότι χρειάζεται για τη περιποίησή της, αλλά οπωσδήποτε να μην έχει βάψει τα νύχια της (των χεριών κυρίως) καθώς οι γιατροί πρέπει να βλέπουν το φυσικό χρώμα τους σε περίπτωση ανάγκης. Τουλάχιστον έτσι απαίτησαν από εμένα που έκανα καισαρική τομή. Τα τελευταία άκρως απαραίτητα που πρέπει να πάρετε μαζί σας είναι τα ρούχα της μαμάς για την έξοδό της από το μαιευτήριο, τα οποία πρέπει να είναι αυτά που φορούσε περίπου στον έκτο μήνα κυήσεως, καθώς και το καθισματάκι αυτοκινήτου του μωρού σας, χωρίς το οποίο δε μπορείτε να φύγετε από το μαιευτήριο.
Εσάς σας έβγαλε «ασπροπρόσωπη» η δική σας βαλίτσα μαιευτηρίου; 

Για τον ερχομό του μωρού

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου ασχολήθηκα με διάφορα πράγματα. Τα περισσότερα από αυτά είχαν να κάνουν με την ενημέρωση και τις προετοιμασίες για το μωρό και τον ερχομό του.
Το πιο πρόσφατο δημιούργημα μου είναι αυτό το  απλικέ κουκλάκι που έπλεξα με τα χεράκια μου και τοποθέτησα πάνω στη συρταριέρα της.
Παρακάτω βλέπετε το εξώφυλλο από το χειροποίητο λεύκωμα που κατασκεύασα για τη μικρή μου νεράιδα. Αφορά όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου ανά τρίμηνο, τις αντιδράσεις των θείων και των παππούδων της μικρής, τις προετοιμασίες και τα γεγονότα που συνέβησαν στον κόσμο κατά την εγκυμοσύνη.
Επιπλέον, περιλαμβάνει σελίδες για το πρώτο έτος ζωής της, οι οποίες φυσικά θα συμπληρωθούν συν τω χρόνω. Το λεύκωμα που της έφτιαξα περιέχει αυτοκόλλητα τρισδιάστατα και μη. 
Οφείλω να ομολογήσω ότι η ενασχόληση με το συγκεκριμένο λεύκωμα μου άρεσε πάρα πολύ και με κρατούσε απασχολημένη για μεγάλο διάστημα της εγκυμοσύνης. Φυσικά αυτό δε συνέβαινε κάθε μέρα, αλλά κάθε φορά που είχα το κέφι να ασχοληθώ, το έκανα.
Πριν 2 χρόνια που θελήσαμε να βάψουμε το σπίτι, αποφασίσαμε να βάψουμε το δωμάτιο που προοριζόταν για το μωρό μας γαλάζιο και ροζ. Τότε ήταν που είχα αγοράσει αυτά τα δύο φωτιστικά, τα οποία τελικά δε μας βόλεψαν καθόλου για το σκοπό που προορίζονταν, αφού  αλλοίωναν υπερβολικά το φως της λάμπας.
Ψάχνοντας, λοιπόν, στο διαδίκτυο βρήκα τη καταπληκτική, όπως αποδείχθηκε, ιδέα να φτιάξω τη παρακάτω χειροτεχνία και να διακοσμήσω το τοίχο του δωματίου του μωρού. Με χαρτόνι, νήμα, εκείνα τα καλαμάκια χειροτεχνίας και λίγη κόλλα, δημιούργησα αυτές τις φατσούλες, τις οποίες έπειτα κρεμάσαμε εύκολα στο ταβάνι.
Ελπίζω να σας άρεσαν οι δημιουργίες μου!
Σας ευχαριστώ για τα σχόλια σας!

Γεννήσαμε!

Στις 30 Αυγούστου 2018 ήρθε στο κόσμο η μικρή μου.
Ένας μικρός άγγελος μπήκε στη ζωή μας και την αναστάτωσε με την καλή έννοια.
Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. 
Ευτυχία, χαρά, άγχος, ανησυχία για τη σωστή φροντίδα της μικρής ψυχούλας.
Η εμπειρία της γέννας ήταν σοκαριστική, παρόλο που ο γιατρός αποδείχθηκε θαυμάσιος!
Μια εβδομάδα έχει περάσει και ακόμη νιώθω πως δεν έχω συνέλθει. Νυστάζω διαρκώς και είμαι εξαιρετικά ευσυγκίνητη.  Ελπίζω να συνέλθω σύντομα και να μπορώ να χαρώ περισσότερο το μωράκι μου και την οικογένεια μου.