Αποστείρωση, Μπιμπερό, Πιπίλες

     Αποστείρωση, μπιμπερό, πιπίλες. Τρεις λεξούλες άκρως αγχωτικές για μια νέα μανούλα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου, έψαχνα παντού στο διαδίκτυο και ρωτούσα όσες μανούλες ήξερα να μου δώσουν πληροφορίες γι αυτά τα άγνωστα για μένα θέματα. Πως γίνεται η αποστείρωση; Βολεύει ο αποστειρωτής;Τι μπιμπερό να διαλέξω; Πόσα να πάρω στην αρχή; Μικρά μπιμπερό, μεγάλα; Γυάλινα ή πλαστικά; Πιπίλες από σιλικόνη ή καουτσούκ; Μην ανησυχείς νέα μανούλα, διάβασε παρακάτω και θα σου τα πω όλα, έτσι όπως χρησίμευσαν σε μένα, ακόμη και τα λάθη που έκανα.
     Ας ξεκινήσουμε από τα απλά, την αποστείρωση. Δε θα ξεχάσω την πρώτη φορά που βάλαμε σε λειτουργία τον αποστειρωτή. Βλέπαμε τους ατμούς, τις σταγόνες, είχαμε βάλει και πολύ νερό κι έκανε μια ώρα να αποστειρώσει. Σκέτη απογοήτευση. Απλά ήθελε να βάλουμε πολύ λίγο νερό (απιονισμένο). Καπάκια, πιπίλες, θηλές, όλα γυρισμένα προς τα κάτω ώστε να τα διαπερνά ο ατμός και να αποστειρώνονται. Οι θηλές πάντα πρέπει να βγαίνουν από το δαχτυλίδι, ώστε να αποστειρωθούν καλά. Η αποστείρωση μας κράτησε 4 μήνες, οπότε και την αποχωριστήκαμε μετά χαράς.
     Μπιμπερό. Μέχρι τους 6 μήνες χρησιμοποιούμε γυάλινα. Πρώτα απ’ όλα, εξαιτίας της αποστείρωσης δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε πλαστικά. Έπειτα από τους 6 μήνες είναι πιο βολικά, ειδικά από τη στιγμή που αρχίζουν να τα πειράζουν τα χεράκια του μωρού. Άκουσα διάφορες απόψεις, μπερδεύτηκα κι έτσι φρόντισα να προμηθευτώ διάφορα μπιμπερό. Αρχικά, τα χρησιμοποίησα όλα, ξεκινώντας από ένα γυάλινο μικρό. Θα έλεγα ότι τα μικρά γυάλινα μπιμπερό δε χρειάζονται, γιατί μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα μεγάλο γυάλινο μπιμπερό από την αρχή. Από το άγχος μου λοιπόν, αγόρασα όλα τα είδη μπιμπερό και θηλές. Θηλές από σιλικόνη, καουτσούκ, για κολικούς και μη και τα χρησιμοποίησα όλα.
Το σπουργιτάκι μου τελικά είχε σύντομα κολικούς, όπως συνηθίζουν να έχουν τα μωράκια και παράλληλα ήταν πολύ λαίμαργο. Οπότε ΟΛΕΣ οι θηλές μου ήταν άχρηστες και δεν ήξερα τι να κάνω. Ώσπου, μια φίλη μου συστήνει την πατέντα της Dr Brown. Πρόκειται για ένα μπιμπερό που έχει κανονική θηλή από σιλικόνη (τουλάχιστον αυτή που πήρα εγώ) κι έχει ένα σύστημα που δεν επιτρέπει στο μωρό να «πίνει» αέρα, βοηθώντας το στους κολικούς. Αν το παιδί δεν έχει τέτοιο θέμα, απλά αφαιρείς το σύστημα και έχεις απλά ένα κανονικό μπιμπερό. Το παιδί μου δε σταμάτησε να έχει κολικούς, αλλά δε ξαναπνίγηκε ποτέ όσο χρησιμοποιούσε αυτό το μπιμπερό. Αν ο χρόνος γυρνούσε πίσω, θα διάλεγα μόνο αυτό το μπιμπερό για τους τέσσερις πρώτους μήνες. Επίσης, ένα μόνο μου αρκούσε, αφού πλέναμε το μπιμπερό αμέσως μετά τη χρήση. Άλλωστε, δεν είναι καθόλου καλό να μένουν για πολύ υπολείμματα φαγητού στο μπιμπερό και τη θηλή.
Τέλος, οι απόψεις ήταν ποικίλες για το τι είδους πιπίλα έπρεπε να επιλέξω. Κάποιες μαμάδες υποστήριζαν ότι οι πιπίλες από καουτσούκ ήταν καλύτερες, επειδή μοιάζουν πιο φυσικές, ενώ άλλες βολεύτηκαν καλύτερα με αυτές από σιλικόνη. Εξαρτάται βέβαια και από τη πιπίλα που θα προτιμήσει το μωρό. Προσωπικά, από την αρχή προτίμησα τις πιπίλες από σιλικόνη, οι οποίες έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και δεν φθείρονται εύκολα κι ευτυχώς το σπουργιτάκι τις δέχτηκε. Το μαιευτήριο μας είχε κάνει δώρο πιπίλα ΜΑΜ, συνεχίσαμε με αυτή τη μάρκα μέχρι τώρα και δε την αλλάζουμε με τίποτα.
Νομίζω αρκετά έγραψα σήμερα και δε το συνηθίζω, αφού προτιμώ τις σύντομες αναρτήσεις που έχουν να προσφέρουν κάτι. Ελπίζω οι νέες μανούλες να πήραν κάτι από αυτή την ανάρτηση!
Σας ευχαριστώ!

Τα κιλά της εγκυμοσύνης

Πριν την εγκυμοσύνη, όταν ήθελα να χάσω μερικά κιλά, απλά σταματούσα να τρώω γλυκά για λίγες μέρες κι έφτανα στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Μόλις γέννησα κι έχοντας πάρει 11 ολόκληρα κιλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είχα την εντύπωση ότι ακολουθώντας την ίδια τακτική, θα χάσω τα παραπανίσια κιλά.
Όμως, τα πράγματα δεν ήταν καθόλου έτσι. Αυτό μου δημιούργησε έναν μικρό πανικό, ειδικά από τη στιγμή που το καλοκαίρι κανονίζουμε να κάνουμε γάμο και βάπτιση. Έψαξα, λοιπόν, βρήκα διάφορα, αλλά αυτό που έψαχνα δεν είχε να κάνει με στερητικές δίαιτες ή οτιδήποτε θα με εξαντλούσε. Γενικά, τις φοβάμαι τις δίαιτες και ποτέ δεν έχω κάνει στη ζωή μου.
Το μόνο που έχω μάθει να κάνω από μικρή, είναι να τρώω υγιεινά. Το μοναδικό μου μειονέκτημα είναι ότι δε μπορώ να στερηθώ τα γλυκά.
Ψάχνοντας,  έπεσε μπροστά μου η δίαιτα των 1200 θερμίδων. Υπολόγισα ότι χρειάζομαι 1800 θερμίδες την ημέρα για να κάνω συντήρηση. Κατέβασα την εφαρμογή ΥΑΖΙΟ και άρχισα να μετρώ θερμίδες. Δε την ακολουθώ κατά γράμμα, αντίθετα, υπάρχουν αρκετές μέρες που λαμβάνω 1500 θερμίδες, ακόμη και 1700(σπάνια), απλά προσπαθώ να μη φτάνω τις 1800 θερμίδες. Και πράγματι, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία έμαθα την έννοια των θερμίδων, κάτι το οποίο αγνοούσα εντελώς. Έμαθα να προσέχω τι τρώω και πόση ζάχαρη λαμβάνω και χωρίς δυσκολία λέω πλέον «αυτό δε το χρειάζομαι, ας μη το φάω» και περιόρισα στο ελάχιστο το «δε βαριέσαι, ας το φάω, τι ψυχή έχει ένα μπισκοτάκι». Επίσης, αντικατέστησα τα γλυκά και τις σοκολάτες με υποβρύχιο βανίλια. Ούτε που μπορούσα να φανταστώ πόσο πολύ θα με βοηθούσε μια τέτοια αλλαγή. Έτσι, δε στερούμαι και το γλυκάκι μου, αλλά κι αυτό με μέτρο.
Εκεί που έπινα γλυκό τον καφέ και μάλιστα με γάλα, τον πίνω πλέον ΣΚΕΤΟ και χωρίς γάλα. Στην αρχή δυσκολεύτηκα πολύ, αλλά σύντομα το ξεπέρασα και απολαμβάνω απίστευτα τον καφέ μου πλέον. Ψωμί δεν έτρωγα έτσι κι αλλιώς, αλάτι στο φαγητό έβαζα πάντα ελάχιστο, λάδι επίσης, τηγανιτά πολύ σπάνια και φαγητό απέξω επίσης. Οπότε από φαγητό δε χρειάστηκε ν’ αλλάξω τίποτα. 
Απλώς το απόγευμα αντί να φάω σοκολατίτσα, θα προτιμήσω καροτάκι ή αγγούρι ή λίγο λάχανο ή ένα φρούτο. Επιλογές υπάρχουν πολλές. Το βράδυ μπορεί να πιω το κρασάκι μου, το τσιπουράκι μου, με ποπ κορν σπιτικά χωρίς αλάτι και με μπόλικη καυτερή πιπεριά ή ανάλατους ξηρούς καρπούς. Μερικές φορές, τρώω κι ένα τοστ.
Στην αρχή δεν έχανα τίποτα και η κοιλιά δεν έλεγε να πέσει.  Μετά από 6 μήνες που γέννησα και μετά από 4 μήνες που κάνω αυτή τη διατροφή έχω χάσει μόλις 5 κιλά. Μένουν 6 ακόμη για να φτάσω εκεί που ήμουν πριν μείνω έγκυος και θέλω να χάσω 5 επιπλέον για να αδυνατίσω λίγο περισσότερο από πριν. Αυτός είναι ο στόχος, αλλά πολύ αμφιβάλλω αν θα τα καταφέρω ως τον Ιούνιο που θέλω.
Ίδωμεν!
Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Όσα χρειάζεται το μωρό

     Το σπουργιτάκι μου έφτασε αισίως τους 6 μήνες ζωής και μια ανάρτηση ακόμη για το ημερολόγιο της μανούλας ακολουθεί. Αυτή τη φορά θα αναφερθώ σε αυτά που χρησίμευσαν ως βοηθητικά για το μωράκι μου, τι βόλεψε εκείνη κι εμένα, τι χρησιμοποιήσαμε τελικά και τι όχι. Σχετικά με τα ρουχαλάκια της, αρχικά φορούσε φορμάκια βελούδινα με κουμπιά μπροστά. Σε καμία περίπτωση δε βόλευαν στην αρχή τα φορμάκια που έχουν κουμπιά πίσω. Όσα τέτοια είχα, ευτυχώς λίγα, δε τα χρησιμοποίησα καθόλου. Από τον πέμπτο μήνα, όμως, που το σπουργιτάκι μου άρχισε να γίνεται πιο ζωηρό, να γυρνάει πλευρό και να απολαμβάνει να κάθεται μπρούμυτα, τα φορμάκια με τα κουμπιά στη πλάτη αποδείχθηκαν πολύ καλή επιλογή. Τώρα πια, αποφεύγω τα ρουχαλάκια που έχουν μπροστά κουμπιά και για έναν άλλον λόγο. Επειδή η μικρή μου έχει ανακαλύψει τα χεράκια της, δε διστάζει ακόμη και να ξεκουμπώνει τα κουμπιά της. 

   
     Και περνάμε στην ενδοεπικοινωνία. Σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα χωρίς αυτές τις μικρές και πολύτιμες συσκευές. Όσο κοντά ή μακρυά κι αν είναι το δωμάτιο των γονιών από αυτό του μωρού, η ενδοεπικοινωνία είναι απαραίτητη και σίγουρα μπορεί να αποδειχθεί και σωτήρια. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να αναφερθώ στα συστήματα που χρησιμοποίησα για τον ύπνο και τη μεταφορά της. Η κούνια της είναι ταυτόχρονα και αλλαξιέρα και λίκνο κι έχει αρκετούς και άνετους αποθηκευτικούς χώρους. Αργότερα, θα χωριστεί σε κομμάτια και θα γίνει γραφείο, κομοδίνο και κρεβάτι, όπου θα μπορεί να κοιμάται και μέχρι τα 18 της. Και μάλιστα ήταν και σε πάρα πολύ καλή τιμή. Και για το καρότσι της προτίμησα το 3 σε 1, καρότσι, καλαθούνα και καθισματάκι αυτοκινήτου. Στην αρχή ήμασταν διστακτικοί για αυτά τα συστήματα, αλλά κάναμε τις καλύτερες επιλογές και στις καλύτερες τιμές. Μέχρι τον τέταρτο μήνα, η μικρή μου κοιμόταν στο δωμάτιό μας, μέσα στην υπέροχη καλαθούνα της. Το καθισματάκι αυτοκινήτου, χρησίμευε και ως ριλάξ και μας βόλεψε πάρα πολύ και τις δυο, ενώ μάλιστα εφαρμόζει και στο καρότσι, όπως και η καλαθούνα, οπότε δε χρειαζόμαστε ένα σωρό πράγματα όταν μετακινούμαστε με το αυτοκίνητο. Αργότερα, δεν θα χρειαστεί να αγοράσω καρότσι για μεγαλύτερο παιδί, αφού το τρίτο που έχει είναι για παιδιά μεγαλύτερα και προς το παρόν βρίσκεται αποθηκευμένο. Σίγουρα όμως θα χρειαστεί να αγοράσω καθισματάκι αυτοκινήτου για μεγαλύτερα παιδιά μετά από κάποιους μήνες. Η κούνια με το σύστημά της λέγεται πολυμορφικό κρεβάτι. Αυτό και το σύστημα καροτσιού 3 σε 1 είναι ότι καλύτερο έχω επιλέξει.
Ας δούμε τι γίνεται με το ριλάξ, το μάρσιπο και το καθισματάκι φαγητού. Ομολογώ ότι το ριλάξ το χρησιμοποιήσαμε πολύ λίγο, γιατί όταν άρχισε να καταλαβαίνει, δυσανασχετούσε και ήθελε να την πάρω από εκεί. Ευτυχώς το ριλάξ μας το είχαν δανείσει κι έτσι δεν πήγαν χρήματα χαμένα. Για το καθισματάκι φαγητού, τώρα άρχισε να γίνεται απαραίτητο και άνετο για το σπουργιτάκι μου. Στην αρχή, όταν την έβαζα σε αυτό για να φάει δυσανασχετούσε κι έπρεπε να τη κρατώ στην αγκαλιά μου για να φάει ή την έβαζα στο καθισματάκι αυτοκινήτου, όπου επίσης καθόταν μόνο για λίγο. Το μάρσιπο αποτελεί επίσης μία από τις καλύτερες επιλογές μας, καθώς μπορώ να ηρεμήσω εκεί το μωρό μου όταν άλλοι τρόποι φαίνονται αδύνατοι. Επίσης με το μωρό στο μάρσιπο μπορώ και κάνω κάποιες δουλειές όταν είναι ανήσυχο, μπορούμε να χορεύουμε μαζί και χαίρομαι να το βλέπω ευτυχισμένο, χωρίς να δυσκολεύομαι να το κρατώ συνέχεια αγκαλιά, ενώ παράλληλα νιώθει τη ζεστασιά της μαμάς του. Ακόμη και τα ψώνια γίνονται αμέσως πιο εύκολα κι ευχάριστα. Θεωρώ τον μάρσιπο μια πολύ έξυπνη, σωστή κι απαραίτητη επένδυση.
Φυσικά, δε θα μπορούσα να παραλείψω το γυμναστήριο, που τη κρατά απασχολημένη ευχάριστα, βοηθώντας τη να ανακαλύψει τον κόσμο και το πάρκο που πρόσφατα αποκτήσαμε και της επιτρέπει να με παρακολουθεί όταν κάνω τις δουλειές μου στο σπίτι κι εκείνη μένει ασφαλής μέσα σε αυτό. Είμαι σίγουρη ότι μελλοντικά που θα μπουσουλάει ή θα σηκώνεται, το πάρκο θα αποδειχθεί σωτήριο.
Απίστευτο μου φαίνεται που πέρασε ήδη μισός χρόνος με το σπουργιτάκι μας στη ζωή μας. Οι όμορφες στιγμές και οι γλυκές περιπέτειες μαζί του συνεχίζονται!
Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Πώς ηρεμεί το μωρό μου

     Σε αυτή την ανάρτηση θα αναφερθώ στην μουσική και τους ήχους που χρησιμοποίησα στο πρώτο τρίμηνο ζωής του μωρού μου. Με αυτόν τον τρόπο έκανα το σπουργιτάκι μου να ηρεμεί και να νανουρίζεται.
     Τα έμβρυα έχουν συνηθίσει να ακούνε διάφορους μονότονους ήχους μέσα στην κοιλιά της μαμάς τους. Όταν γεννιούνται, δε μπορούν αμέσως να ξεχωρίσουν τον εαυτό τους από τη μητέρα τους. Νομίζουν δηλαδή ότι η μαμά κι εκείνα είναι ένα και χρειάζονται αρκετό χρόνο για να αντιληφθούν τη διαφορά. Ο καλύτερος τρόπος, λοιπόν, για να είναι ήρεμο το μωρό είναι να του βάζουμε να ακούει μονότονους ήχους, τους γνωστούς και ως λευκούς. Λευκοί ήχοι είναι οι ήχοι που παράγονται από ηλεκτρικές συσκευές, όπως ο απορροφητήρας, τα μεταφορικά μέσα, οι ήχοι της φύσης και άλλοι.
     Στη δική μας περίπτωση και δοκιμάζοντας διάφορα, καταλήξαμε πως το σπουργιτάκι μας ηρεμούσε κυρίως με τον ήχο της μηχανής του τραίνου που της βάζαμε μέσω εφαρμογής ήχων για μωρά που είχαμε κατεβάσει στα κινητά μας. Επίσης, συνήθιζα να της βάζω μουσική Mozart για μωρά που έβρισκα στο διαδίκτυο, κάτι που συνεχίζω να κάνω, αλλά όχι στον βαθμό που το έκανα αρχικά(είχα μουσική στο σπίτι όλη μέρα). Αυτά όσων αφορά την ηρεμία της.
     Την ώρα της διασκέδασης και κυρίως την ώρα του μάρσιπο, συνήθιζα να της βάζω τραγουδάκια με τα χρώματα και ζωάκια. Τις ημέρες των γιορτών χορεύαμε και κάναμε βόλτες μέσα στο σπίτι χαζεύοντας τα φωτάκια, τα αγιοβασιλάκια και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο με χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
     Τέλος, τους δυο πρώτους μήνες συνήθιζα να της τραγουδώ το «Χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα». Έτσι σαν ένα μικρό και ήσυχο χρυσοψαράκι έμοιαζε κι εκείνη όταν ήταν μέσα στο μπανιερό της. Και χρησιμοποιώ παρατατικό γιατί τώρα μοιάζει περισσότερο με έναν ζωηρό γυρίνο που κουνά χεράκια και ποδαράκια.

Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!

Χρήσιμα για το νεογέννητο

Η πρώτη φάση μετά τη γέννηση της μικρής μου είναι πλέον παρελθόν και ήρθε η ώρα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου από τα βρεφικά προϊόντα που χρησιμοποιήσαμε. Τη περίοδο που ήμουν έγκυος, είχα διαβάσει διάφορα πράγματα για πάνες ή άλλα προϊόντα που δημιουργούσαν δερματικούς ερεθισμούς στα μωράκια. Έτσι, ήμουν ιδιαίτερα προσεκτική στις επιλογές που έκανα και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν αντιμετώπισα παρόμοιο πρόβλημα.
Σχετικά με τις πάνες, από τη πρώτη στιγμή χρησιμοποίησα τη μάρκα Babylino και ελάχιστα την Pampers. Παρόλο που και οι δυο αποδείχθηκαν πολύ καλές για τη μικρή μου, συνέχισα να χρησιμοποιώ τη πρώτη. Τον πρώτο καιρό, το μωράκι χρειάζεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ το Καλύτερο, οπότε η ιδανική επιλογή πιστεύω ότι είναι μια από τις δυο αυτές μάρκες. 
Σχετικά με το μπάνιο του μωρού, η παιδίατρος συνέστησε σαμπουάν&αφρόλουτρο σε ένα προϊόν. Αρχικά, δοκίμασα μερικές μάρκες και κατέληξα στην Proderm, με την οποία ξετρελάθηκα, τόσο για τη μυρωδιά, όσο και την απαλότητα.Για σαμπουάν&αφρόλουτρο να προτιμάτε πάντα με απλικαντέρ για ευκολία. Το μωρουδιακό λαδάκι που χρησιμοποιώ για το μασαζάκι της είναι επίσης Proderm. Το ίδιο και τα μωρομάντηλα και το απορρυπαντικό των μπιμπερό της. 
Για κρέμα συγκάματος είχα πάρει της Septona calm&care, η οποία αποδείχθηκε θαυματουργή, αν και τη χρειάστηκα ελάχιστα.Ενυδατική κρέμα δεν έβαλα καθόλου στο μωρό, έπειτα από παρότρυνση της παιδιάτρου. Τέλος, μη ξεχάσετε το οινόπνευμα που θα χρησιμοποιήσετε για τον αφαλό του και όπου αλλού χρειαστεί, να είναι καθαρά φαρμακευτικό. Το συγκεκριμένο της φωτό μου συνέστησε η παιδίατρος.
Ευχαριστώ για τα σχόλιά σας!

Τα πρώτα παιχνίδια του μωρού μου

Από την ώρα που θα γεννηθούν, τα μωρά έχουν ανάγκη τους γονείς να ασχολούνται μαζί τους και αυτοί αποτελούν το πρώτο και μοναδικό αρχικά παιχνίδι τους. Ακόμη και η κουδουνίστρα δεν έχει, στην αρχή, κάποια ιδιαίτερη σημασία για τη διασκέδαση του μωρού, αφού δε μπορεί ακόμη ν’ αντιληφθεί και ν’ αντιδράσει. Η σωματική επαφή και η μυρωδιά της μαμάς είναι αυτά που έχουν πραγματική σημασία για το μωρό τον πρώτο καιρό.
Ωστόσο, η παραγωγή ήχων και μουσικής είναι χρήσιμο ερέθισμα για το νεογέννητο. Ένα κρεμαστό που παράγει μουσική ήταν το πρώτο πράγμα που αγοράσαμε για τη μικρή μας, όταν ακόμη ήμουν έγκυος. Αφότου γεννήθηκε, διάφορα δωράκια που παράγουν ήχους άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους από φίλους και συγγενείς. 
Στον δεύτερο μήνα της ζωής της, η μπέμπα μου άρχισε ν’ ανταποκρίνεται στα παιχνίδια της, κάνοντας χαρούλες, προσπαθώντας να τους «μιλήσει» βγάζοντας μωρουδιακούς ήχους και κλαίγοντας μόλις βαρεθεί τη παρουσία τους. Ακόμη και τώρα στους δυόμιση μήνες όμως, ο μπαμπάς κι η μαμά εξακολουθούν ν’ αποτελούν το βασικό παιχνίδι του μωρού.
Έτσι, το μωράκι διασκεδάζει πάρα πολύ με τραγούδια και χορούς στο μάρσιπο ή αγκαλιά με τη μαμά και τον μπαμπά. Επίσης, απολαμβάνει τις στιγμές που περνά μέσα στην ημέρα ξαπλωμένη μπρούμυτα στο κρεβάτι, τη κούνια ή το θώρακα του γονιού, προσπαθώντας να στηρίξει χεράκια και κεφαλάκι. Αυτό το τελευταίο συμβαίνει για ελάχιστα λεπτά, κάποιες φορές την ημέρα. Αυτό που λατρεύει όμως το μωράκι μου περισσότερο από όλα, είναι οι βόλτες με το αυτοκίνητο ή το καρότσι, όπου μπορεί να κοιμάται για ώρες, ξυπνώντας μόνο για να φάει.
Αυτοί είναι οι τρόποι διασκέδασης-απασχόλησης του μωρού μου μέχρι στιγμής. Σε μελλοντική ανάρτηση θα αναφέρω τους αγαπημένους της ήχους, μουσική και νανουρίσματα.
Ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!