Πως να δημιουργήσετε μια Capsule Wardrobe

Σας έχει τύχει να ανοίξετε τη ντουλάπα σας και παρόλο που είναι γεμάτη με ρούχα να μη ξέρετε τι να φορέσετε;

Αν όχι σε όλους, σίγουρα έχει συμβεί στους περισσότερους από εμάς. Η Capsule Wardrobe έρχεται να μας λύσει αυτό το δίλημμα – και όχι μόνο.

Ο όρος αυτός δεν είναι διόλου καινούργιος. Τον χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το 1970 η Susie Faux, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια της αγγλικής μπουτίκ ρούχων με όνομα «Wardrobe».

Πιο συγκεκριμένα…

Η λογική αυτής της κάψουλας είναι να έχεις στη ντουλάπα σου περιορισμένο αριθμό ρούχων (30-40) κατά βάση κλασικά κομμάτια σε 2-3 διαφορετικά χρώματα, τα οποία εύκολα συνδυάζονται μεταξύ τους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην Capsule Wardrobe συμπεριλαμβάνονται τα παπούτσια και τα αξεσουάρ.

Φυσικά, δε χρειάζεται κανείς να περιορίζεται στους αριθμούς, αλλά μπορεί να χρησιμοποιήσει τη λογική αυτή ως οδηγό που θα προσαρμόσει στις δικές του ανάγκες.

Απάντησε στις ερωτήσεις για να καταλάβεις τι ακριβώς θέλεις

Πριν κάνεις οτιδήποτε, πάρε χαρτί και μολύβι και απάντησε με ειλικρίνεια στις εξής ερωτήσεις:

  1. Ανάλογα με τη ζωή που κάνω, τι ρούχα (πρέπει να) φοράω και σε τι ποσοστό; π.χ δουλεύω 5 ημέρες την εβδομάδα, μένω σπίτι τις υπόλοιπες 2, κάθε βδομάδα βγαίνω για καφέ κι έχω νυχτερινή έξοδο 1 φορά τον μήνα…
  2. Ποιο είναι το στυλ μου; Με ποια ρούχα νιώθω άνετα όταν τα φοράω και φορώ συχνότερα;
  3. Ποια ρούχα μου ταιριάζουν; Εδώ σημαντικό ρόλο παίζει ο σωματότυπος
  4. Ποια χρώματα μου αρέσουν στα ρούχα;
  5. Ποια χρώματα μου ταιριάζουν; Δίνω βάση στον υποτόνο επιδερμίδας μου
  6. Τι αξεσουάρ μου αρέσει να χρησιμοποιώ;
  7. Τι είδους παπούτσια απολαμβάνω να φοράω περισσότερο;

Όλη αυτή τη διαδικασία την κάνουμε κάθε σεζόν, αν και εγώ προσωπικά την κάνω κάθε καλοκαίρι και χειμώνα.

Ώρα για δράση

Από τη στιγμή που έχουμε τις παραπάνω απαντήσεις, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι θέλουμε και χρειαζόμαστε. Μπορούμε λοιπόν να ανοίξουμε τη ντουλάπα και τα συρτάρια μας και να βγάλουμε έξω όλα τα ρούχα μας.

Εξαιρούνται τα πολύ επίσημα ρούχα, που φοράμε σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις, τα εσώρουχα και οι πυτζάμες μας. Όλα μαζί τα τοποθετούμε πάνω στο κρεβάτι.

Έπειτα παίρνουμε ένα-ένα ρούχο στα χέρια μας και απαντάμε σε νέο κύκλο ερωτήσεων:

  1. Μου προκαλεί θετικά ή αρνητικά συναισθήματα; Λόγου χάρη, αν δε μου κάνει πια, μπορεί να με κάνει να νιώθω τύψεις που πάχυνα
  2. Πότε το φόρεσα τελευταία φορά; Αν έχω πάνω από μήνα να το φορέσω, μάλλον δε το χρειάζομαι πια
  3. Μπορώ να το συνδυάσω με τουλάχιστον άλλα δυο κομμάτια από αυτά που έχω;

Αν η απάντηση για κάθε ρούχο που παίρνω στα χέρια μου είναι θετική, το τοποθετούμε ξανά μέσα στη ντουλάπα.

Αν είναι αρνητική, το βάζουμε σε μια στοίβα ρούχων που έχουμε δημιουργήσει για δωρεά ή πώληση.

Αν δεν είμαστε σίγουροι για την απάντηση, τα βάζουμε σε ένα κουτί. Αν μέσα σε ένα μήνα χρησιμοποιήσουμε τα ρούχα αυτά, τα βάζουμε ξανά στη ντουλάπα. Αν όχι, τα αφαιρούμε εντελώς από αυτή.

Σχετικά με τα Ψώνια

Τέλος, φτιάχνουμε μια λίστα με όσα χρειαζόμαστε ν’ αγοράσουμε. Κι εκεί πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για να μη καταλήξουμε πάλι με μια ντουλάπα γεμάτη με ρούχα που δε ξέρουμε πως να φορέσουμε. Έτσι, προχωράμε στις παρακάτω ερωτήσεις πριν αγοράσουμε κάτι:

  1. Το χρειάζομαι πραγματικά;
  2. Θα το φορώ συχνά;
  3. Μπορώ να το συνδυάσω με τουλάχιστον δύο κομμάτια της γκαρνταρόμπας μου;

Αποτέλεσμα

Όταν τελικά θα έχω φτιάξει την Capsule Wardrobe μου και θα είμαι ικανοποιημένος/η με αυτά που έχω, θα πρέπει να φροντίζω σε κάθε νέα αγορά μου να αφαιρώ από την ντουλάπα μου κάποιο από τα παλιά ρούχα.

Έτσι, θα σκεφτώ διπλά πριν αγοράσω κάτι και θα εξοικονομώ χρήματα για να αγοράζω πιο ποιοτικά ρούχα στο μέλλον.

Έχετε ακούσει για το ξεσκαρτάρισμα των 30 ημερών;

Αρκετοί άνθρωποι σήμερα, έχοντας μπουχτίσει από τη μανία του υπερκαταναλωτισμού που κυριαρχούσε μέχρι πρόσφατα στις ζωές μας, στρέφονται στον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής. Σε αυτό συχνά συνέβαλε η οικονομική κρίση, αλλά και η ανάγκη πια να ευαισθητοποιηθούμε λίγο και για το περιβάλλον.

Στόχος, λοιπόν, αυτών των ανθρώπων είναι να ανακαλύψουν τι πραγματικά τους κάνει ευτυχισμένους και τι όχι. Αυτός είναι ένας δρόμος μακρύς, αλλά κατά τη γνώμη μου όχι δύσκολος, σίγουρα όμως ευχάριστος. Ένας δρόμος που φέρνει χαρά, ικανοποίηση και τελικά ευτυχία.

Το ταξίδι αυτό έχει ως εκκίνηση το ξεσκαρτάρισμα πρώτα των υλικών αγαθών που έχουμε στον χώρο μας, που δεν έχουν πια πραγματική αξία στη ζωή μας, αλλά που μπορεί να τα κρατάμε από συνήθεια ή δεν έχουμε σκεφτεί καν γιατί τα κρατάμε ακόμη.

30 days of decluttering – Η πρώτη μέθοδος που ακολούθησα

Αν και δεν υπήρξα ποτέ οπαδός του υπερκαταναλωτισμού, η ιδέα του μινιμαλιστικού τρόπου ζωής με δελέασε από την αρχή, κυρίως γιατί λατρεύω την οργάνωση σε σημείο που στρεσάρομαι υπερβολικά όταν αυτή λείπει από τη ζωή μου.

Η πρώτη μέθοδος που χρησιμοποίησα ποτέ (το περασμένο καλοκαίρι) είναι η μέθοδος ξεσκαρταρίσματος των 30 ημερών, μια μέθοδο που εισήγαγαν οι λεγόμενοι «The Minimalists» Joshua και Ryan. Σύμφωνα με αυτή, λοιπόν, για 30 συνεχόμενες ημέρες «διώχνω» από τον χώρο μου πράγματα που δε χρειάζομαι πια με τον παρακάτω τρόπο.

Την πρώτη μέρα δωρίζω ή πετάω ή ανακυκλώνω ένα αντικείμενο που δε χρειάζομαι και δε δίνει αξία στη ζωή μου. Τη δεύτερη μέρα επαναλαμβάνω την ίδια διαδικασία για δύο αντικείμενα. Την τρίτη μέρα εφαρμόζω το ίδιο για τρία αντικείμενα κ.ο.κ. Με αυτόν τον τρόπο, μετά το πέρας των 30 ημερών, θα έχω ξεφορτωθεί 465 αντικείμενα που δεν έχουν αξία για μένα.

Η αμφιβολία που έγινε πρόκληση

Ο αριθμός αυτός μου φάνηκε εξωφρενικός και με έκανε να γελάσω. Αποκλείεται να είχα στη κατοχή μου 465 άχρηστα για μένα πράγματα. Όμως, θέλησα να δοκιμάσω αυτή τη μέθοδο για να δω που θα με έβγαζε τελικά. Σε τελική ανάλυση, μπορεί να μην έβρισκα αυτόν τον αριθμό άχρηστων για μένα αντικειμένων, αλλά θα αποχωριζόμουν όσα από αυτά τα αντικείμενα θα κατόρθωνα να βρω.

Ξεκίνησα, λοιπόν, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την πρώτη μου μέρα…τη δεύτερη κ.λ.π., βρίσκοντας με μεγάλη ευκολία τα λίγα πράγματα που ήθελα να ξεφορτωθώ.

Καθώς συνέχιζα «το ταξίδι μου» όμως, συνάντησα συναισθήματα που δε περίμενα αρχικά, ενώ ο τρόπος σκέψης μου σχετικά με την κατοχή αντικειμένων άρχισε σταδιακά να αλλάζει.

Τα συναισθήματα που ένιωσα ήταν ικανοποίηση που τα κατάφερνα, έκπληξη που δεν είχα συνειδητοποιήσει τόσα χρόνια ότι κρατούσα πράγματα που δε θα χρησιμοποιούσα ποτέ ξανά ή δεν έδιναν πια κάποια αξία στη ζωή μου.

Όσα αποκόμισα μετά από ένα μήνα.

Και ναι, κατόρθωσα να ξεφορτωθώ 465 αντικείμενα που δε χρειαζόμουν. Σε αυτό, βέβαια, με βοήθησε κι ο άντρας μου που θέλησε να συμμετέχει, αναλαμβάνοντας την εργαλειοθήκη, την αποθήκη, τα αχρησιμοποίητα καλώδια και λοιπό εξοπλισμό.

Όταν ξεφορτωθήκαμε όλα αυτά, ρίξαμε μια ματιά στον χώρο μας κι ένα αίσθημα ανακούφισης κι επιτυχίας μας πλημμύρισε. Οι χώροι φαίνονταν πιο τακτοποιημένοι και άνετοι, ενώ μπορούσαμε να θυμόμαστε με μεγαλύτερη ακρίβεια, αλλά και να βλέπουμε με μεγαλύτερη ευκολία αυτά που είχαμε στην κατοχή μας. Όπως καταλαβαίνετε, ήταν να μη γίνει η αρχή… Το ταξίδι μου προς τον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής είχε ήδη ξεκινήσει.

Πολύ θα ήθελα να δω τα σχόλιά σας.

Έχετε εφαρμόσει ποτέ αυτή τη μέθοδο;

Σας κίνησε την περιέργεια;

Το πρώτο μου Bullet Journal

Το καλοκαίρι του 2019 ξεκίνησα να φτιάχνω το πρώτο μου Bullet Journal. Ως λάτρης της οργάνωσης με το που έπεσε στην αντίληψή μου η ύπαρξη του θαυμάσιου αυτού εργαλείου, άρχισα να παρακολουθώ μανιωδώς τη χρησιμότητά του από τους πολλούς φανατικούς του οπαδούς. Όπως καταλαβαίνετε, όσοι με γνωρίζετε από τις προηγούμενες αναρτήσεις μου, δε θα μπορούσα να παραλείψω να γίνω κι εγώ μία από αυτούς. Και πώς θα μπορούσα άλλωστε…

Το Bullet Journal είναι πολλά πράγματα μαζί σε ένα, ανάλογα με το πώς βολεύει τον καθένα.

Και αμέσως θα εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ με αυτό.

Ο καθένας μας σκέφτεται και λειτουργεί διαφορετικά, αλλά και τα ενδιαφέροντα του καθενός διαφέρουν σημαντικά. Έτσι, ξεχωριστός είναι κι ο τρόπος που ο καθένας θέλει να βλέπει οργανωμένη τη ζωή του. Κάποιοι άνθρωποι αγαπούν να κρατούν ημερολόγιο για την καθημερινή τους ζωή, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, ενώ κάποιοι άλλοι απεχθάνονται κάτι τέτοιο. Σε άλλους ανθρώπους αρέσει να κρατούν ημερολόγιο των συνηθειών τους, τα λεγόμενα Habbit Trackers (λάτρης των οποίων είμαι κι εγώ). Άλλοι, πάλι, προτιμούν να κρατούν σημειώσεις εβδομαδιαία, μηνιαία ή και τα δυο μαζί.

Τι είναι το Bullet Journal;

Στόχος του Bujo (όπως λέγεται εν συντομία) είναι να καλύψει τις ανάγκες του καθενός ξεχωριστά. Ένα άδειο σημειωματάριο ή οποιοδήποτε άλλο τετράδιο, συνήθως σε μέγεθος Α5 ώστε να είναι πιο πρακτικό, αλλά ταυτόχρονα όχι πολύ μικρό. Το σημειωματάριο αυτό μπορεί να είναι με γραμμές, κουτάκια ή τελείες, ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθενός. Συνήθως όμως προτιμώνται τα dot books, δηλαδή αυτά με τις τελείες, γιατί βοηθά στο να σχεδιάζει κανείς πλαίσια και οτιδήποτε άλλο θελήσει και μάλιστα χωρίς χάρακα. Άκρως κατάλληλο και για όσους δε το έχουν και πολύ με τα σχέδια και τη ζωγραφική.

Το σημειωματάριο αυτό, λοιπόν, το φτιάχνει ο καθένας όπως αγαπά και τον βολεύει.

Εγώ άρχισα να δημιουργώ το δικό μου bullet journal τον περασμένο Ιούνιο με ένα απλό τετράδιο τριών θεμάτων που βρήκα στο συρτάρι μου. Το τετράδιο αυτό είχε κανονικό μέγεθος με αποτέλεσμα να μη χωράει στη τσάντα μου, ενώ είχε υπερβολικά πολλές σελίδες, που από τον ενθουσιασμό μου προσπάθησα να τις χρησιμοποιήσω όλες, προσθέτοντας θέματα που δε χρειαζόμουν πραγματικά. Οι γραμμές που είχε το τετράδιο δεν ήταν καθόλου βολικές για μένα που δεν «πιάνει» το χέρι μου, με αποτέλεσμα να κάνω πράγματα που δε μου άρεσαν. Μέσα στον ενθουσιασμό μου χρησιμοποίησα πολλά χρώματα από στυλό και μαρκαδοράκια, που ούτε ήξερα ότι είχα, κάνοντάς το τελικά να μοιάζει καρναβάλι.

Παρεμπιπτόντως, κάπου εκεί ήταν που συνειδητοποίησα πως διέθετα πολλά αχρείαστα στυλό και μαρκαδοράκια. Έτσι, έκανα ένα ξεσκαρτάρισμα που μείωσε την γραφική μου ύλη από τις δυο κασετίνες στη μία. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη γι’αυτό.

Τελικά, χαίρομαι πολύ που το πρώτο μου bujo ήταν «ότι βρήκα μπροστά μου» εκείνη τη στιγμή. Κι αυτό γιατί πειραματίστηκα και είδα τι με ενδιαφέρει, τι με βολεύει και μου ταιριάζει πραγματικά. Το Bullet Journal είναι «μαγικό».

Προς το παρόν, κρατώ μυστικό το δεύτερο bullet journal μου, αυτό του 2020. Αυτό θα σας το παρουσιάσω με μεγάλη μου χαρά σε επόμενη ανάρτηση. Μέχρι τότε, να είστε όλοι καλά και να περνάτε ακόμη καλύτερα.

Αγαπημένο Καλοκαίρι 2019

     Αυτό το καλοκαίρι ήταν για μένα αλλιώτικο από τ’ άλλα. Ήμουν απασχολημένη με τη φροντίδα του μωρού μου, το οποίο μεγαλώνει χαρίζοντάς μας απλόχερα νέες εμπειρίες. Παράλληλα, είχα ν’ ασχοληθώ με τις προετοιμασίες της γαμο-βάπτισης που πραγματοποιήθηκε στις 25 Αυγούστου. Μιας γαμο-βάπτισης λιτής κι απέριττης, χωρίς στολισμούς, με λίγους κι εκλεκτούς καλεσμένους.
Όλα δημιουργήθηκαν με χαρά και αγάπη από εμένα και τις φίλες μου, με τις οποίες φτιάξαμε μόνες μας τις μπομπονιέρες και τα ελάχιστα διακοσμητικά που στόλισαν τα τραπέζια στο κέντρο. Την ίδια στιγμή είχα να οργανώσω το πάρτυ των πρώτων γενεθλίων του μικρού μου θησαυρού, που πραγματοποιήθηκε ανήμερα των γενεθλίων της στις 30 Αυγούστου.

Η μπομπονιέρα της γαμοβάπτισης
Οφείλω να ομολογήσω πως η κούραση ήταν απίστευτα μεγάλη, όμως περάσαμε υπέροχα. Ζήσαμε μοναδικές στιγμές ευτυχίας, νιώθοντας συναισθηματικά πιο κοντά στα αγαπημένα μας πρόσωπα. Τελικά, κάτι τέτοιες εκδηλώσεις, όταν δεν «ανοίγονται» πολύ, σε «φέρνουν» πολύ πιο κοντά σε φίλους και συγγενείς. 
Έφυγε ο Αύγουστος κι ήρθε ο Σεπτέμβρης, φέρνοντας το φθινόπωρο μαζί του. Μου αρέσει αυτή η εποχή γιατί είναι ο καιρός που θέτω νέους στόχους κι ετοιμάζω το σπίτι για τον χειμώνα. Επιπλέον, τον Σεπτέμβριο ελαττώνονται οι έντονοι ρυθμοί του καλοκαιριού, ενώ η αφόρητη ζέστη είναι πλέον παρελθόν.

Η τούρτα των γενεθλίων
Οι στόχοι μου φέτος είναι αλλιώτικοι από τους προηγούμενους κι ανυπομονώ να τους υλοποιήσω. Έχω την αίσθηση ότι ένας νέος κόσμος ανοίγεται μπροστά μου. Ένας κόσμος γεμάτος ευτυχία και μοναδικές εμπειρίες. Αυτή η αίσθηση δεν πηγάζει από το ότι παντρευτήκαμε με τον άντρα μου. Άλλωστε είμαστε παντρεμένοι με πολιτικό γάμο εδώ κι επτά έτη, ενώ μαζί μετράμε συνολικά έντεκα χρόνια. Ο γάμος είναι -για μένα- μια αναγκαία κοινωνική υποχρέωση, που δεν είναι ικανή να επιφέρει καμία ουσιαστική αλλαγή στη ζωή του ζευγαριού. 
Αντίθετα, η αλλαγή κι η απόλυτη ευτυχία επέρχεται με τον ερχομό ενός νέου μέλους στην οικογένεια. Ειδικά όταν αυτό το νέο μέλος αρχίσει να μεγαλώνει, να κινείται, να εκφράζεται, να εκδηλώνει τον χαρακτήρα του, όλα τότε είναι τόσο διαφορετικά, τόσο μοναδικά και παραδεισένια!
Τέλος, θέλω να ευχηθώ από καρδιάς Καλό Φθινόπωρο σε όλους με υγεία κι ευτυχία!

Πώς οργανώνω τις φωτογραφίες και τα βίντεο

     Πριν από κάμποσα χρόνια, έπειτα από βλάβη στον φορητό υπολογιστή μου, έχασα πλήθος αρχείων που είχα αποθηκευμένα μόνο σε αυτόν. Μεταξύ αυτών των αρχείων ήταν και το πρώτο μέρος της πτυχιακής μου εργασίας, το οποίο αναγκάστηκα τελικά να ξαναγράψω. Το λέω αυτό, γιατί τότε μου είχε προκαλέσει τεράστιο σοκ και με οδήγησε σε πολύ κόπο. Εκτός όμως από τα έγγραφα, είχα κι αρκετές φωτογραφίες και βίντεο, τα οποία έχασα για πάντα.
Από τότε, λοιπόν, μου έγινε μάθημα και δεν αποθήκευσα ποτέ ξανά αποκλειστικά και μόνο στη συσκευή πολύτιμα για μένα αρχεία. Μέσα σε αυτά συγκαταλέγονται και οι φωτογραφίες και τα βίντεο. Στις μέρες μας υπάρχουν διάφοροι χώροι αποθήκευσης που είναι διαθέσιμοι στο διαδίκτυο, στους οποίους μπορεί κανείς να εμπιστευθεί τα πολύτιμα γι αυτόν έγγραφα, τις μοναδικές στιγμές της ζωής του. Έτσι, μπορείς να έχεις πρόσβαση στα αρχεία αυτά από οποιαδήποτε συσκευή, είτε είναι δική σου, είτε όχι. Σε αυτούς τους αποθηκευτικούς χώρους, μπορεί κανείς να αποθηκεύσει έναν ικανοποιητικό όγκο δεδομένων δωρεάν. 
Προσωπικά, οι χώροι αποθήκευσης αρχείων που χρησιμοποιώ είναι το google photos και google drive, καθώς και το dropbox. συνήθως, οργανώνω τις φωτογραφίες μου ανά έτος και σε ξεχωριστούς φακέλους και λευκώματα αποθηκεύω τα βίντεο μου με τον ίδιο τρόπο. Πολλές φορές και κυρίως όσον αφορά το σπουργιτάκι μου, σε τακτά χρονικά διαστήματα, ενώνω τα βίντεο που έχω τραβήξει, δημιουργώντας έτσι ένα βίντεο διάρκειας μιάμιση-δύο ωρών. Αυτό το κάνω μέσω του movie maker στον υπολογιστή μου. 
Δυστυχώς, το movie maker δε μου αναγνωρίζει τα βίντεο που έχω στο google photos, με αποτέλεσμα να αναγκάζομαι να τα ανεβάζω στο youtube (όχι σε δημόσια θέα, εννοείται) κι έπειτα να τα ξανακατεβάζω στον υπολογιστή, ώστε να φτιάξω το βίντεο. «Φέξε μου και γλίστρησα» δηλαδή. Αν γινόταν να κάνω διαφορετικά αυτό το βήμα θα ήμουν πολύ ευχαριστημένη. Οπότε, αν έχετε κάποια ιδέα, κάποια λύση σε αυτό, ευχαρίστως θα τη διαβάσω.
Εσείς με ποιο τρόπο οργανώνετε τα αρχεία σας;

Πρωτότυπες χρήσεις του baby oil

Το αγαπημένο παιδικό λαδάκι που αναζωογονεί τα μωράκια μας, έχει κι άλλες πολύ ενδιαφέρουσες χρησεις. Οι χρήσεις αυτές έχουν να κάνουν άλλοτε με τη περιποίησή μας κι άλλοτε με τη καθαριότητα πραγμάτων. Ας δούμε λοιπόν τι άλλο μπορεί να κάνει το γνωστό σε όλους μας baby oil.
Το παιδικό λαδάκι είναι κατάλληλο για μωρά, αλλά μπορεί να είναι άκρως αποτελεσματικό και για τους μεγάλους. Αρκεί να απλώσουμε λίγο από το λαδάκι μετά το ξύρισμα και θα προσφέρουμε στον εαυτό μας τέλεια ενυδάτωση και απαλότητα. Λίγες σταγόνες από το «θαυματουργό» λαδάκι στο αγαπημένο μας αφρόλουτρο είναι ικανές να μας προσφέρουν ακόμη περισσότερη απαλότητα.


Επίσης, μπορούμε να αφαιρέσουμε την αδιάβροχη μάσκαρα ή γενικώς το μακιγιάζ ματιών με βαμβάκι και λαδάκι. Αν έχετε σκασμένες, ταλαιπωρημένες φτέρνες, αλείψτε τες με παιδικό λαδάκι κι έπειτα φορέστε καλτσάκια. Θα ενυδατωθούν και θα γίνουν απίστευτα απαλές. 

Με παιδικό λαδάκι μπορείτε να καθαρίσετε από τα χέρια σας ακόμη και χρώματα. Αν έχει κολλήσει τσίχλα στα μαλλιά ή τα ρούχα σας, αφαιρέστε τη με baby oil.



Οι δερμάτινες τσάντες, οι ζώνες και τα παπούτσια λάμπουν αν τις περάσετε με παιδικό λαδάκι. Τα φερμουάρ ξεμπλοκάρουν αν τα περάσουμε με λαδάκι σε μπατονέτα. Επίσης, με το baby oil λάμπουν τα έπιπλα, οι ανοξείδωτες επιφάνειες, αλλά και τα πόμολα. Γενικά, μπορεί να καθαρίσει τα άλατα και τα υπολείμματα σαπουνιού.

Τέλος, με παιδικό λαδάκι μπορούν να λαδωθούν πόρτες και παράθυρα που τρίζουν. Αλείψτε λαδάκι και βαμβάκι τα κηροπήγια και όταν γεμίσουν με κερί θα καθαριστούν πιο εύκολα.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας!



Αποθήκευση ρούχων

Ήρθε ο καιρός να οργανώσουμε τις ντουλάπες μας, να κατεβάσουμε τα χειμωνιάτικα και να αποθηκεύσουμε επιμελώς τα καλοκαιρινά. Οι περισσότεροι από εμάς λίγο πολύ αντιμετωπίζουμε πρόβλημα χώρου, αλλά ακόμη κι αν αυτό δε συμβαίνει, θέλουμε να οργανώνουμε τα πράγματα μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να έχουμε διαθέσιμο χώρο ανά πάσα στιγμή και να δείχνουν όλα τακτοποιημένα και όμορφα.
Μέχρι πρόσφατα, συνήθιζα να χρησιμοποιώ  υφασμάτινους αποθηκευτικούς χώρους για τα ρούχα μας ή άλλους που έπλεκα μόνη μου. Παρόλο που τα οργάνωνα επιμελώς, οι τρόποι αυτοί δε μου εξοικονομούσαν ιδιαίτερο χώρο. 
Μέχρι που ανακάλυψα τις αεροστεγείς σακούλες κι έπαθα πλάκα. Είναι απίστευτο το πόσος χώρος εξοικονομείται αλλά και το πόσα ρούχα χωράνε σε κάθε σακούλα. Χρειάστηκα μόλις ελάχιστες τέτοιες σακούλες για πολλά ρούχα και μόλις έβγαζα τον αέρα με τη βοήθεια της ηλεκτρικής σκούπας, οι σακούλες γινόντουσαν υπερβολικά μικρές σε όγκο. 

 Τέλος, οφείλω να αναφέρω ότι οι σακούλες που πήρα, είχαν άρωμα λεβάντας, η οποία είναι πασίγνωστη για την αντισκοριακή της ιδιότητα, οπότε δε χρειάστηκε καν να αρωματίσω το μέρος της ντουλάπας όπου τις αποθήκευσα. Το άρωμα λεβάντας παραμένει ακόμη έντονο και φυσικά δεν έχω λόγο να ανησυχώ για σκόρο ή υγρασία.

Έχετε προσωπική εμπειρία από αυτού του είδους τους χώρους αποθήκευσης;