Call the midwife

Call the midwife
Επειγόντως τη μαμή

Μία από τις πολυαγαπημένες μου σειρές εποχής είναι η «Call the midwife», από το ομώνυμο βιβλίο της Jennifer Worth. Πρόκειται για μια δραματική σειρά του BBC που παρουσιάζει τις αφηγηματικές ιστορίες μιας μαίας, έτσι όπως τις έζησε στο Ιστ Εντ, μια φτωχή συνοικία κοντά στο λιμάνι του Λονδίνου εν έτη 1950. 
Έχοντας βγάλει επτά σεζόν ως τώρα, η σειρά αυτή έχει γνωρίσει τεράστια επιτυχία, κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία.  Μέσα από τη σειρά βλέπουμε να ξετυλίγονται ιστορίες από τη καθημερινή ζωή της μαίας και του κόσμου που ζούσε στο Ιστ Εντ εκείνη την εποχή. Παρακολουθούμε τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης και τη θέση που είχε τότε η γυναίκα στο Λονδίνο. 
Οι μαίες που παρουσιάζονται στη σειρά μένουν στο μοναστήρι Νονάτους. Κάποιες από αυτές είναι Μοναχές και κάποιες όχι. Ανά διαστήματα νέες μαίες έρχονται και κάποιες φεύγουν. Οι ιστορίες που εκτυλίσσονται στην οθόνη μας μπορεί να φαντάζουν πολλές φορές παράξενες για τα δεδομένα της σημερινής εποχής, αλλά εκείνη τη περίοδο αυτά τα γεγονότα αποτελούσαν απλή καθημερινότητα.
Τον περασμένο Μάρτιο τελείωσε η έβδομη σεζόν και κάθε μία είχε 6-9 επεισόδια μέχρι τώρα. Η όγδοη σεζόν θα προβληθεί το 2019.
Σας ευχαριστώ για τα σχόλιά σας!

Genius: Pablo Picasso

Όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενη για τη σειρά Genius ανάρτηση, πρόκειται για μια παραγωγή του National Geographic και αφορά τη ζωή σημαντικών προσωπικοτήτων του κόσμου. Κάθε σεζόν περιλαμβάνει κι έναν σπουδαίο άνθρωπο. Στην προηγούμενη σεζόν είδαμε για τη ζωή του Αϊνστάιν. Φέτος, παρακολουθούμε τον τρόπο με τον οποίο έζησε ο σπουδαίος ζωγράφος κι όχι μόνο, Pablo Picasso, ο οποίος όπως κι ο Αϊνστάιν, έζησε την εποχή που οι δικτατορίες, ο φασισμός κι ο ναζισμός ήταν στα φόρτε τους. Κι ο Πικάσο χαρακτηριζόταν για τις αντιφασιστικές κι αριστερές του απόψεις κι ακόμα πιο πέρα, ήταν ενταγμένος στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.

Η Γκουέρνικα αποτελεί το σπουδαιότερο έργο του Πικάσο, το οποίο ήταν παραγγελία της δημοκρατικής κυβέρνησης της Ισπανίας για τη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937. Το έργο πήρε το όνομά του από την Κωμόπολη της Ισπανίας Γκουέρνικα, η οποία είχε βομβαρδιστεί από τους Γερμανούς το ίδιο έτος, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου πολέμου. Στον βομβαρδισμό εκείνο ξεκληρίστηκαν όλα τα γυναικόπαιδα και η περιοχή καταστράφηκε. Όταν οι Γερμανοί μπήκαν στο Παρίσι και ο Πικάσο είχε προσαχθεί, ένας Γερμανός αξιωματικός τον ρώτησε δείχνοντας τον πίνακα αυτόν: «Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε;» » Όχι, Εσείς!», απάντησε ο Πικάσο με θάρρος.

Όπως ο Αϊνστάιν στην επιστήμη του, έτσι κι ο Πικάσο στη τέχνη του ήταν αντιδραστικός, ασυμβίβαστος, κάτι που δε μπορούσαν να του συγχωρήσουν εύκολα οι άνθρωποι της εποχής του. Αρχικά, δυσκολεύτηκε πολύ να εκφραστεί μέσα από τη τέχνη του, εξαιτίας αυτής της αρνητικότητας των ανθρώπων, ακόμη και του πατέρα του, για την πρωτοτυπία του. Αυτό τον οδήγησε στη προσπάθεια να συμβιβαστεί και να επιχειρήσει να δημιουργήσει έργα που ο κόσμος είχε συνηθίσει να βλέπει κι από άλλους καλλιτέχνες, αλλά αυτό δε κράτησε πολύ. Ο Πικάσο είναι αναμφίβολα ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους του εικοστού αιώνα.