Μία από τις μεγάλες μου διασκεδάσεις είναι να παρακολουθώ παλιές καλές ελληνικές ταινίες, που προσφέρουν συνήθως άφθονο γέλιο με τις μοναδικές ατάκες και τους αξέχαστους ηθοποιούς. Σε αυτή την ανάρτηση, θα ήθελα να πούμε δυο λόγια για τη «Χρυσή Εποχή» του ελληνικού κινηματογράφου και πιο συγκεκριμένα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Όμως, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η πρώτη ελληνική ταινία όλων των εποχών γυρίστηκε το 1906 με την κινηματογράφηση των Ολυμπιακών αγώνων που έλαβαν χώρα τότε. Αυτή αποτέλεσε κιόλας την πρώτη αθλητική κινηματογράφηση στον κόσμο. Βασικό χαρακτηριστικό των πρώτων ελληνικών ταινιών ήταν η έλλειψη ήχου. Ο ήχος θα μπει στη ζωή του κινηματογράφου το 1930. Τότε, αρκετές κινηματογραφικές εταιρίες άρχισαν να ιδρύονται. Μία από αυτές ήταν η Ηρώ Φιλμς, ενώ μεταπολεμικά, το 1942 ιδρύεται η γνωστή σε όλους Φίνος Φιλμς. Μέχρι τώρα, ο ελληνικός κινηματογράφος δεν έχει κάτι αξιόλογο να δείξει.
Κι έρχεται η ώρα που περνάμε στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και αφορά την περίοδο 1950-1970. Τη πρώτη δεκαετία (1950-1960), οι Έλληνες θεατές θεωρούνται ως οι πιο κινηματογραφόφιλοι του κόσμου, έχοντας ως αγαπημένο είδος τη κωμωδία, η οποία τους προσέφερε μια διέξοδο μέσα στη φτώχεια και δυστυχία που χαρακτήριζαν τη ζωή τους. Βέβαια, το δράμα δεν έλειπε από τον κινηματογράφο, αναδεικνύοντας το πόνο των ανθρώπων μετά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο. Αυτή τη περίοδο, το ρεμπέτικο τραγούδι γνωρίζει ιδιαίτερη άνθηση με τη συμμετοχή ανάλογων τραγουδιστών στις ταινίες. Το 1956, οι έγχρωμες κινηματογραφικές ταινίες κάνουν τη πρώτη τους εμφάνιση στη χώρα μας.
Η δεκαετία 1960-1970 χαρακτηρίζεται δικαίως ως «Χρυσή δεκαετία» του ελληνικού κινηματογράφου. Πλήθος εταιριών ιδρύονται την εποχή αυτή και αναδεικνύονται αξιόλογοι ηθοποιοί, όπως η Τζένη Καρέζη, Ζωή Λάσκαρη, Αλέκος Αλεξανδράκης, Ανδρέας Μπάρκουλης, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Ρένα Βλαχοπούλου, Αλίκη Βουγιουκλάκη και άλλοι πολλοί. Και αυτή την εποχή, οι περισσότερες ταινίες είναι κωμωδίες, ενώ η ρεμπέτικη μουσική της προηγούμενης δεκαετίας δίνει τη θέση της στο λαϊκό τραγούδι. Πολλοί λαϊκοί τραγουδιστές συμμετέχουν και αναδεικνύονται μέσα από τα μιούζικαλ, τις κωμωδίες, αλλά και τις δραματικές ταινίες της εποχής. Ένας από αυτούς είναι ο Ζαμπέτας.
Το 1960 ξεκινά και το φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Την ίδια χρονια, η Μελίνα Μερκούρη βραβεύτηκε στο φεστιβάλ των Καννών για την ερμηνεία της στο «ποτέ τη Κυριακή» και ο Μανος Χατζιδάκις πήρε Όσκαρ τραγουδιού για τα «παιδιά του Πειραιά» στην ίδια ταινία. Ο «Αλέξης Ζορμπάς» του Κακογιάννη παίρνει 3 Όσκαρ. Την ίδια εποχή, οι πιο επιτυχημένες εταιρίες παραγωγής είναι η Φίνος Φιλμ και η Καραγιάννης – Καρατζόπουλος.
Το 1970, η ποιότητα του ελληνικού κινηματογράφου πέφτει δραματικά εξαιτίας της λογοκρισίας της χούντας. Ας μη ξεχνάμε ότι ο κινηματογράφος παίρνει στοιχεία από την ίδια τη ζωή. Για παράδειγμα, η «θεία από το Σικάγο» και ο Θύμιος από το χωριό αντικατοπτρίζουν τη μετανάστευση και αστικοποίηση που παρατηρείται στην Ελλάδα τη δεκαετία 1950-1960. Επίσης, η ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη «Συνοικία το όνειρο» (1961), δείχνει ακριβώς πώς ήταν η ζωή εκείνη την εποχή στην Αθήνα. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η πιο εμπορική ταινία όλων των εποχών στην Ελλάδα, ανήκει στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, γνώρισε διεθνή επιτυχία και είναι η υπολοχαγός Νατάσα της Φινος Φιλμ το 1970.
Όπως έχω πει και στο παρελθόν, μία από τις αγαπημένες μας ασχολίες με τον άντρα μου είναι να παρακολουθούμε σειρές κι ενίοτε ταινίες. Πρόσφατα, ανακαλύψαμε μια σειρά αμερικάνικης παραγωγής που μας έχει καθηλώσει. Πρόκειται για μια σειρά κωμωδίας και δράματος, που αναφέρεται στις ιστορίες των τριών αδερφών Πίρσον και των γονιών τους. Τα τρία αδέρφια ονομάζονται Κέιτ, Κέβιν και Ράνταλ και γεννήθηκαν την ίδια μέρα. Η μητέρα τους ήταν έγκυος σε τρίδυμα, όμως κατά τη γέννα, έχασε το ένα από τα τρία. Ο Ράνταλ, ένα μωρό μαύρων, έτυχε να βρίσκεται δίπλα από την Κέιτ και τον Κέβιν στο μαιευτήριο. Ο πατέρας του τον είχε αφήσει στο τμήμα της πυροσβεστικής της περιοχής και ένας πυροσβέστης τον μετέφερε στο μαιευτήριο.
Η οικογένεια Πίρσον πήρε τα «πιο ξινά λεμόνια» που της έδωσε η ζωή κι έφτιαξε λεμονάδα, όπως χαρακτηριστικά είπε ο μαιευτήρας και μελλοντικά φίλος της οικογένειας, που επίσης είχε χάσει ένα παιδί. Πώς μεγάλωσαν τα παιδιά, οι εκπλήξεις που έφερε η ζωή, γεγονότα που τους σημάδεψαν για πάντα. Αυτόν τον καιρό, ο άντρας μου κι εγώ παρακολουθούμε τη τρίτη σεζόν της σειράς, η οποία είχε ξεκινήσει τον περασμένο Σεπτέμβριο. Στο έργο υπάρχουν πολλές ανατροπές και μας αρέσει εξαιρετικά που ποτέ δε πέφτουμε μέσα στις προβλέψεις μας. Θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω ως την πιο απρόβλεπτη σειρά που έχω δει. Τη συστήνω ανεπιφύλακτα.
Εδώ και λίγα χρόνια, κάποια χειμωνιάτικα βράδια μας περνούν παρακολουθώντας τη ξένη σειρά ιστορικού δράματος με τίτλο «Vikings». Καθώς λατρεύω να παρακολουθώ σειρές και ταινίες που περιγράφουν ιστορίες μιας άλλης εποχής, οι vikings έχουν καθιερωθεί στην οικογενειακή μας λίστα ταινιών-σειρών.
Στη σειρά αυτή παρουσιάζονται βασιλιάδες που υπήρξαν πραγματικά, τόσο στη Σκανδιναβία, όσο τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Κάποιοι χαρακτήρες βέβαια, προέρχονται από μύθος των βόρειων αυτών λαών. Ατρόμητοι πολεμιστές, εξερευνητές. Πράγματι, οι Βίκινγκς υπήρξαν εξερευνητές και ανελέητοι κατακτητές. Έχοντας ως αρχική τους βάση, σπίτι τους την άγονη και παγωμένη Σκανδιναβία, το είχαν συνήθειο να κάνουν επιθέσεις, λεηλασίες, να κατακτούν με τον χειρότερο τρόπο, ασκώντας ωμή βία, δίχως έλεος στις περιοχές που έβαζαν στο μάτι. Η Αγγλία ήταν ο κύριός τόπος δράσης τους.
Δέος προκαλεί αναμφίβολα η μυθολογία των Βίκινγκς, στοιχεία της οποίας παρακολουθούμε στην ομώνυμη σειρά. Ο μάντης τους συγκλονίζει σε όλες τις σεζόν. Αινιγματικός, τρομακτικός τόσο στην όψη, όσο και στις προφητείες του, αλλά τόσο αληθινός σχετικά με αυτές. Απολαμβάνει του σεβασμού όλων, ακόμη και των πιο δυνατών, των πιο ισχυρών. Άραγε τι να του επιφυλάσσει το μέλλον και ποιο το τέλος του;
Ίντριγκες, έρωτες, πάθη, συμμαχίες και προδοσίες είναι τα νόστιμα συστατικά του έργου. Παραδόσεις και δοξασίες είναι διάχυτες στη σειρά. Χριστιανισμός και Παγανισμός, η μετάβαση από τη μια θρησκεία στην άλλη, φιλία κι έχθρα. Γενιές και γενιές έρχονται και πάνε, αφήνοντας η καθεμιά το δικό της στίγμα, το δικό της λιθαράκι για το μέλλον.
Στην έκτη σεζόν που παρακολουθούμε αυτόν τον καιρό, μια νέα γη ανακαλύπτεται. Ένας τόπος πέρα για πέρα ακατοίκητος και άγονος. Ένα μέρος άγριας ομορφιάς, όπου φαίνεται πως ο άνθρωπος, ότι και να κάνει, δε θα μπορέσει να κατοικήσει. Είναι όμως έτσι…; Πάρα πολλές ανατροπές, μυστικά έρχονται στο φως…
Κάθε χρόνο με το που μπαίνει ο Δεκέμβρης αρχίζουμε να παρακολουθούμε χριστουγεννιάτικες ταινίες στο σπίτι μας.
Σε αυτή την ανάρτηση, θέλω να σας δείξω τις 8 αγαπημένες μου χριστουγεννιάτικες ταινίες.
1. Joulutarina ή Christmas Story ή Μια ιστορία για τον Αϊ Βασίλη Η πιο αγαπημένη μου από όλες τις ταινίες είναι Φινλανδικής καταγωγής και ονομάζεται Joulutarina ή Christmas Story ή Μια ιστορία για τον Αϊ Βασίλη. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα χωριό της Λαπωνίας και αφορά ένα μικρό παιδί, τον Νικόλα, ο οποίος πρόσφατα έμεινε ορφανός και από τους δυο γονείς του. Τότε, οι συγχωριανοί του αποφασίζουν να τον υιοθετήσουν για ένα χρόνο εναλλάξ κάθε οικογένεια. Έτσι, ο μικρός Νικόλας αναγκάζεται να αλλάζει οικογένεια κάθε χρόνο. Το μικρό παιδί έχει αποκτήσει τη συνήθεια να φτιάχνει κάθε χρόνο ξύλινα παιχνίδια και να τα μοιράζει στα παιδιά κάθε οικογένειας που τον είχε φιλοξενήσει. Έτσι, είχε φτάσει σε ένα σημείο, όπου κάθε σπίτι είχε δώρα έξω από το κατώφλι του το πρωί των Χριστουγέννων. Κάποτε, έπεσε πείνα στο χωριό και οι συγχωριανοί του Νικόλα αναγκάζονται να τον στείλουν στη δούλεψη του ξυλουργού – πλανόδιου του χωριού, ο οποίος ζούσε σε ένα άγριο μέρος κοντά στο χωριό. Ο ξυλουργός ήταν ένας δύστροπος άνθρωπος και απαγόρευσε στον Νικόλα να συνεχίσει να φτιάχνει παιχνίδια για τα παιδιά του χωριού. Όμως, καθώς ο καιρός περνούσε, τα πράγματα πήραν διαφορετική τροπή…
Joulutarina (2007)
2. A Christmas Carol
Η δεύτερη αγαπημένη μου είναι η κλασική ιστορία με τον Σκρουτζ, τον γέρο τσιγγούνη, που ενδιαφέρεται μόνο για τη συλλογή χρήματος και απαξιεί για οτιδήποτε έχει να κάνει με την ανθρωπιά. Ο Σκρουτζ σιχαίνεται τα Χριστούγεννα, τα οποία θεωρεί χάσιμο χρόνου και χρήματος. Αυτόν τον άνθρωπο επισκέπτονται τρία πνεύματα τη νύχτα της Παραμονής των Χριστουγέννων, αυτά των παρελθόντων Χριστουγέννων, των Χριστουγέννων του μέλλοντος και του παρόντος. Τα πνεύματα αυτά τον επισκέπτονται κατόπιν επιθυμίας του νεκρού συνεργάτη και φίλου του Σκρουτζ, που όσο ζούσε, είχε τις ίδιες αντιλήψεις με αυτόν για τη ζωή. Θέλησε λοιπόν με αυτόν τον τρόπο να δώσει ευκαιρία στον ζωντανό φίλο του να σώσει την ψυχή του. Αυτά τα τρία πνεύματα πρόκειται να αλλάξουν ολόκληρη τη φιλοσοφία του για τη ζωή, αλλά και την ίδια του τη ζωή. Υπάρχουν δυο ταινίες και αξίζει να δείτε και τις δυο.
A Christmas Carol (1984)
A Christmas Carol (2009)
3. How the Grinch stole Christmas ή Ο Κατεργάρης των Χριστουγέννων
Μια ακόμη ταινία που αγαπώ πολύ και μου αρέσει να παρακολουθώ τα Χριστούγεννα είναι Ο Κατεργάρης των Χριστουγέννων, όπου πάλι πρωταγωνιστεί ο Jim Carrey. Πρόκειται για την ιστορία ενός παράξενου πλάσματος, με ιδιαιτέρως αηδιαστικές συνήθειες, που ζει αυτοεξόριστος στη χωματερή της μαγικής πόλης Χούβιλ. Τα περίεργα ανθρωπάκια που κατοικούν στην Χούβιλ, λατρεύουν τα Χριστούγεννα και τα περιμένουν κάθε χρόνο με ανυπομονησία. Ο δυσαρεστημένος από τη συμπεριφορά τους Grinch, σχεδιάζει να τους χαλάσει τα φετινά Χριστούγεννα. Όμως, ο κατεργάρης των Χριστουγέννων δεν έχει προβλέψει ότι ένα μικρό κορίτσι δε θα τον αφήσει σε ησυχία…
How the Grinch stole Christmas (2000)
4. The Santa Clause (#1, #2, #3)
Πολύ ωραία ταινία είναι και η τριλογία The Santa Clause. Ο Scott είναι ένας χωρισμένος εργασιομανής που αφιερώνει πολύ λίγο χρόνο στον μικρό γιο του. Τα φετινά Χριστούγεννα τον περιμένει μια μεγάλη έκπληξη, καθώς αναγκάζεται να αναλάβει το ρόλο του Αϊ Βασίλη, επειδή ο γιος του ανακάλυψε τον προηγούμενο Αϊ Βασίλη στη στέγη του σπιτιού του Scott. Η ζωή του θα αλλάξει ριζικά, θα αποτελέσει πρότυπο για τον γιο του, ο οποίος θα αναλάβει το δύσκολο για ένα παιδί έργο να κρατήσει κρυφό το ότι είναι γιος του Αϊ Βασίλη. Μια σειρά από απίστευτες περιπέτειες περιμένει και τους δυο.
The Santa Clause (1994, 2002, 2006)
5. Fred Claus ή Ο αδερφός του Αϊ Βασίλη
Μια πολύ καλή κωμωδία, που παρουσιάζει τον αδερφό του Αϊ Βασίλη, ο οποίος από τότε που γεννήθηκε ο αδερφός του, ζει στη σκιά του. Το γεγονός αυτό τον έχει κάνει να μη του αρέσουν τα Χριστούγεννα. Φέτος, λόγω οικονομικών δυσκολιών, ο Φρεντ αναγκάζεται να πάει στο Βορρά και να βοηθήσει τον αδερφό του στη προετοιμασία των δώρων των Χριστουγέννων. Εκεί ανακαλύπτει ότι κάποιος επιχειρεί να σαμποτάρει τον αδερφό του και να διαλύσει τα Χριστούγεννα μια για πάντα…
Fred Claus (2007)
6. Blizzard
Η μικρή Jess ακούει τη θεία της να της αφηγείται μια ιστορία για ένα κορίτσι που έκανε πατινάζ και έναν τάρανδο του Aϊ Βασίλη, την Blizzard. Όταν γεννήθηκε ο μικρός τάρανδος, έγινε αμέσως σε όλους αντιληπτό ότι διέθετε και τα τρία χαρίσματα των ταράνδων του Αϊ Βασίλη, δηλαδή την ικανότητα να πετάει, να γίνεται αόρατη και να αντιλαμβάνεται την ανθρώπινη θλίψη. Όμως, ο μικρός τάρανδος δεν είναι ιδιαίτερα υπάκουος και δεν ακολουθεί έναν βασικό κανόνα του Βόρειου Πόλου.
Blizzard (2003)
7. Arthur Christmas ή ο γιος του Αϊ Βασίλη
Ο Άρθουρ είναι ο αδέξιος γιος του Αϊ Βασίλη που αναλαμβάνει μια επικίνδυνη και ιδιαίτερα σημαντική αποστολή. Αυτή η αποστολή έχει να κάνει με το μοίρασμα των δώρων των Χριστουγέννων.
Εξαιτίας ενός λάθους του άρτια εξοπλισμένου κι οργανωμένου επιτελείου του Βόρειου Πόλου, ένα παιδί κινδυνεύει να μη λάβει το δικό του χριστουγεννιάτικο δώρο ποτέ. Άραγε, ο μικρός Άρθουρ θα καταφέρει να μοιράσει όλα τα δώρα στην ώρα τους;
Arthur Christmas (2011)
8. Elf ή Το Ξωτικό των Χριστουγέννων
Ο Μπάντυ είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος μεγάλωσε μαζί με τα ξωτικά στο Βόρειο Πόλο. Ζώντας όλη του τη ζωή εκεί, πίστευε πως κι ο ίδιος ήταν ξωτικό, απλά διαφορετικό από τα άλλα. Ώσπου κάποια ημέρα γίνεται η αποκάλυψη. Ο Μπάντυ θα πάρει την απόφαση να πάει να βρει τον βιολογικό του πατέρα στη Νέα Υόρκη. Εκεί θα γνωρίσει τη νέα του οικογένεια και θα ζήσει έναν σωρό από αστείες περιπέτειες.
Μία από τις πολυαγαπημένες μου σειρές εποχής είναι η «Call the midwife», από το ομώνυμο βιβλίο της Jennifer Worth. Πρόκειται για μια δραματική σειρά του BBC που παρουσιάζει τις αφηγηματικές ιστορίες μιας μαίας, έτσι όπως τις έζησε στο Ιστ Εντ, μια φτωχή συνοικία κοντά στο λιμάνι του Λονδίνου εν έτη 1950.
Έχοντας βγάλει επτά σεζόν ως τώρα, η σειρά αυτή έχει γνωρίσει τεράστια επιτυχία, κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία. Μέσα από τη σειρά βλέπουμε να ξετυλίγονται ιστορίες από τη καθημερινή ζωή της μαίας και του κόσμου που ζούσε στο Ιστ Εντ εκείνη την εποχή. Παρακολουθούμε τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης και τη θέση που είχε τότε η γυναίκα στο Λονδίνο.
Οι μαίες που παρουσιάζονται στη σειρά μένουν στο μοναστήρι Νονάτους. Κάποιες από αυτές είναι Μοναχές και κάποιες όχι. Ανά διαστήματα νέες μαίες έρχονται και κάποιες φεύγουν. Οι ιστορίες που εκτυλίσσονται στην οθόνη μας μπορεί να φαντάζουν πολλές φορές παράξενες για τα δεδομένα της σημερινής εποχής, αλλά εκείνη τη περίοδο αυτά τα γεγονότα αποτελούσαν απλή καθημερινότητα.
Τον περασμένο Μάρτιο τελείωσε η έβδομη σεζόν και κάθε μία είχε 6-9 επεισόδια μέχρι τώρα. Η όγδοη σεζόν θα προβληθεί το 2019.
Χειμωνιάτικες νύχτες! Αμέσως έρχεται στο μυαλό το αγαπημένο σε όλους μας χουχούλιασμα. Ο χειμώνας δε θα έλεγα ότι είναι η αγαπημένη μου εποχή κι αυτό γιατί δεν αγαπώ το κρύο. Παρόλα αυτά, οφείλω να ομολογήσω ότι έχει κι ο χειμώνας τις ομορφιές του. Ένα παράδειγμα είναι οι νύχτες που περνούν παρέα με την οικογένεια, στη ζεστασιά του σπιτιού, της κουβερτούλας στον καναπέ, στην αγκαλιά του αγαπημένου.
Οι νύχτες του χειμώνα περνούν με ενδιαφέρουσες ταινίες και σειρές, τρώγοντας υγιεινές τροφές, όπως μπρόκολο, κουνουπίδι και κάστανα. Καμιά φορά και ακτινίδια έχει το μενού ή ένα τοστάκι. Σπανιότερα, ποικιλία τυριών κι αλλαντικών συνοδεύονται από ένα ποτήρι κρασί. Άλλες φορές , η ύπαρξη παρέας, φίλων ή συγγενών επιβάλλει τη δημιουργία σπιτικής πίτσας, τη συνταγή της οποίας θα βρείτε εδώ:
Καμιά φορά το βράδυ μου αρέσει να πίνω χαμομήλι πριν κοιμηθώ, ενώ άλλες φορές χαλαρώνω με μια κούπα λουίζα ή τσάι με διάφορες γεύσεις. Πιο σπάνια, θα προτιμήσω μια κούπα ζεστό κακάο ή σοκολάτα. Τα πάντα συνοδεύονται από χαμηλό φωτισμό, θα ήταν τέλεια βέβαια αν το διακριτικό αυτό φως αναδυόταν από ένα τζάκι.
Τέλος, αυτή την ώρα βρίσκω συνήθως ευκαιρία να ασχοληθώ με τον εαυτό μου, όπως να βάλω μια κρεμούλα ή να βάψω νυχάκια.
Εδώ κι ένα χρόνο παρακολουθούμε μια πολύ ωραία και πρωτότυπη σειρά του National Geographic, που έχει να κάνει με τη ζωή διαφόρων σπουδαίων προσωπικοτήτων του κόσμου, τα πιο αξιόλογα μυαλά της ιστορίας. Πέρυσι, λοιπόν, είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε τη ζωή του Αϊνστάιν, της διάνοιας που ανέπτυξε τη θεωρία της σχετικότητας.
Στη πρώτη σεζόν της σειράς Genius, λοιπόν, βλέπουμε το πως ο Αϊνστάιν έζησε στα χρόνια των ναζί και τη χώρα που γέννησε κι εκείνον κι αυτούς. Ο ίδιος κυνηγήθηκε από τους ναζί και βρήκε καταφύγιο στην Αμερική. Προερχόταν από φτωχή οικογένεια και όταν ο πατέρας του πέθανε κι ο Αϊνστάιν έπρεπε να φροντίσει τη μητέρα και την αδερφή του, ήταν άνεργος. Σε αυτό ακριβώς το σημείο αξίζει να σημειωθεί ότι ο Αϊνστάιν ήταν υπέρμαχος του σοσιαλισμού και φανατικός επικριτής του καπιταλισμού. Μάλιστα προς το τέλος της ζωής του οραματίστηκε τη λύση μιας ενιαίας κυβέρνησης για όλο το κόσμο.
Ο Αϊνστάιν λάτρευε τη μουσική κι έπαιζε βιολί από τα 5 έτη της ζωής του. Αγαπημένος του μουσικοσυνθέτης ήταν ο Μότσαρτ για τον οποίο και είχε πει: » Η μουσική του είναι τόσο καθαρή και όμορφη, που τη θεωρώ ως μια αντανάκλαση της εσωτερικής ομορφιάς του ίδιου του σύμπαντος».
Βασικό χαρακτηριστικό της παιδικής του ηλικίας είναι ότι άργησε αρκετά να μιλήσει, προξενώντας ανησυχία στην οικογένειά του για την ευφυϊα του. Στο σχολείο, οι επιδόσεις του δεν ήταν και οι καλύτερες, ενώ μετά το τέλος των σπουδών του, δηλαδή αφότου πήρε το πτυχίο της φυσικής, δε μπορούσε να βρει δουλειά σε πανεπιστήμιο και αδυνατούσε να πετύχει να πάρει διδακτορικό , εξαιτίας του επαναστατικού, για την εποχή, τρόπου σκέψης του.
Το 1922, ο Αϊνστάιν κερδίζει το βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Από το 1940 έως και το 1955, έτος θανάτου του, ο Αϊνστάιν μιλά ανοιχτά κατά του ρατσισμού και των πυρηνικών όπλων. Όταν ήρθε η ώρα να πεθάνει σε ηλικία 76 ετών από ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής, δε δέχθηκε τη θεραπεία, λέγοντας πως έχει κάνει ότι του αναλογούσε κι ήρθε η ώρα να φύγει. Πέθανε το επόμενο πρωί ενώ κοιμόταν. Ο Αϊνστάιν ήθελε ο εγκέφαλός του να μη μελετηθεί και να μη λατρευτεί, ενώ ζήτησε να αποτεφρωθεί και να σκορπιστούν οι στάχτες του σε μυστική τοποθεσία. Όμως, παρά τη θέλησή του, κάποιοι πήραν μέρος του εγκεφάλου του για να τον μελετήσουν. Ο εγκέφαλός του βρίσκεται σήμερα στο πανεπιστήμιο του Princeton στο Medical Center.
Μια από τις αγαπημένες μου σειρές είναι και το «Anne with an E» από το βιβλίο Anne of Green Gables» ή «η Άννα της Χαράς» της συγγραφέα Λούσι Μοντ Μοντγκόμερι με καταγωγή από τον Καναδά.
Η δραματική αυτή σειρά είναι παραγωγή του Netflix και αφορά ένα ορφανό κορίτσι με κόκκινα μαλλιά και φακίδες, χαρακτηριστικά που το κάνουν να νομίζει πως είναι ιδιαίτερα άσχημο. Έχοντας ζήσει διάφορες περιπέτειες κατά τη διαμονή της στο ορφανοτροφείο ( κατά τη διάρκεια του έργου έχουμε τη δυνατότητα να δούμε μερικές από αυτές), η μικρούλα Άννα έχει τη τύχη να υιοθετηθεί κατά λάθος από μια απροσδόκητη οικογένεια.
Το πανέξυπνο μικρό κορίτσι έχει την ευκαιρία επιτέλους να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. οι περιπέτειες και οι δυσκολίες όμως δε λείπουν, ειδικά στην αρχή που η μικρή κοινωνία δυσκολεύεται να δεχτεί ένα ορφανό παιδί. Τελικά, η μικρή Άννα καταφέρνει να κερδίσει την αγάπη όλων και να τους οδηγήσει σε όμορφες και μοναδικές περιπέτειες.
Το να βρεις ελληνική σειρά που να αξίζει, να σου κεντρίζει το ενδιαφέρον και να σε διασκεδάζει είναι εξαιρετικά σπάνιο στις μέρες μας. Ακομη περισσότερο το να διασκεδάζει και την υπόλοιπη οικογένεια.
«Το σόι σου» είναι μια ελληνική σειρά που φαίνεται να έχει μαγέψει το ελληνικό κοινό, αφού φέτος θα συνεχίσει να βγάζει νέα επεισόδια για πέμπτη συνεχή χρονιά. Το καλό με τα επεισόδια της σειράς αυτής είναι πως είναι αυτοτελή, με αποτέλεσμα το σήριαλ να μη «κάνει κοιλιά», όπως συμβαίνει συνήθως με τις μακροχρόνιες σειρές.
Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο το «σόι σου» έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία είναι γιατί οι ηθοποιοί δεν έχουν αλλάξει καθόλου από τότε που πρωτοάρχισε να προβάλλεται στην ελληνική τηλεόραση. Φυσικά, όλοι οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί.
Το θέμα της σειράς αφορά την ελληνική οικογένεια και τις στενές σχέσεις που έχουν τα μέλη μεταξύ τους, ανεξαρτήτως κοινωνικού στάτους. Η οικογένεια της κοπέλας είναι απλοί ανθρωποι κι αγαπημένοι. Ο γαμπρός προέρχεται από οικογένεια γιατρων, ανθρώπους της υψηλής κοινωνίας. Σε ένα επεισόδιο παρακολουθούμε όσα διαδραματίζονται στη μία οικογένεια και στο επόμενο όσα γίνονται στην άλλη στο κυριακάτικο τους τραπέζι.
Minimal&Slow 